Harpocrates

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Harpocrates
Egyptische god
Hor-pa-khered of Her-pa-chered
G5 p A17

Harpocrates in hiërogliefen
Gedaante Kind
Associatie Stilte, filosofie
Ptolemeïsch bronzen beeldje met Harpocrates als het kind Horus
Ptolemeïsch bronzen beeldje met Harpocrates als het kind Horus
Portaal  Portaalicoon   Egyptologie

Harpocrates was oorspronkelijk een Egyptische godheid die geadopteerd werd door de Grieken en in latere tijden zowel door Grieken als door Romeinen werd aanbeden.

Naam[bewerken]

De god werd oorspronkelijk als Hor-pa-khered of Hor-pa-chered genoemd vertaald als Horus-het-kind. Door de Grieken werd de naam vergriekst naar Harpocrates.

Mythologische rol[bewerken]

Harpocrates was één van de vormen van Horus, een zonnegod. Hij was het kind van Isis en Osiris.

Adoptie in de Grieks-Romeinse wereld[bewerken]

Herodotus meende dat de god een zonnegod was en oorlog moest voeren tegen de machten van de duisternis vandaar de associatie met de Griekse Apollo. Hij wordt vaak afgebeeld met zijn vinger op zijn mond, een symbool van de kindertijd. De Grieken en Romeinen, die de betekenis van deze houding niet begrepen, maakten hem de god van de stilte (Ovidius, Metam. Ix. 691), en als zodanig werd hij een geliefde godheid in de latere mystieke scholen van filosofie.