Hugo de Lantins

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Hugo de Lantins
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Land Wapen van het prinsbisdom Luik Prinsbisdom Luik
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Hugo de Lantins (fl. 1420 - 1430) was een Vlaamse polyfonist van de late middeleeuwen en de vroege Renaissance. Hij was in Italië actief, in het bijzonder in Venetië, en schreef zowel geestelijke als wereldlijke muziek. Misschien was hij verwant aan Arnoldus de Lantins, een andere componist die toentertijd in dezelfde streek werkzaam was.

Er is niet zoveel geweten over zijn leven, behalve dat hij waarschijnlijk in Venetië werkte in de jaren 1420, want hij schreef ceremoniële muziek voor de doge, Francesco Foscari, en zijn muziek is in verschillende handschriften opgenomen die in die stad tot stand zijn gekomen. Blijkbaar schreef hij in 1421 de muziek voor het huwelijk van Cleofe Malatesta en Theodore Palaiologos, prins van Sparta: de tekst waarop de muziek is gezet, levert nauwkeurige gegevens over dit gebeuren. Hugo was hoogstwaarschijnlijk een bekende van Dufay. Beide componisten schreven in elk geval muziek naar aanleiding van dezelfde gebeurtenissen en Dufay vermeldde hem in de tekst voor een van de composities die hij schreef tijdens zijn verblijf in Rimini bij de Malatesta-familie (1420 -1424).

Hugo's muziek blikt meer vooruit dan die van Arnoldus. Ze maakt gebruik van imitatie, die het overheersende muzikale kunstje zou worden voor de volgende honderd jaar en meer. Inderdaad, de muziek van Hugo wordt meer beheerst door imitatieve componeertechnieken dan die van welke andere componist van de vroege 15de eeuw ook. Het merendeel van Hugo's composities is driestemmig, hoewel hij bijwijlen een vierde stem toevoegde. Verschillende misdelen zijn overgeleverd, geen daarvan echter volledig, en voorts zijn er vijf motetten van hem, waarvan één isoritmisch. Onder zijn wereldlijke werken, veel rondelen, alle op Franse tekst, zowel als enkele “ballate” op Italiaanse tekst (vrijwel zeker gecomponeerd naar aanleiding van een koninklijk huwelijk in de Malatesta-familie).

Media[bewerken | brontekst bewerken]

Geluidsfragment Jo sum tuo servo (info / uitleg)

Literatuurverwijzing[bewerken | brontekst bewerken]

Franco-Vlaamse School van polyfonisten
Generatie 1:Johannes Brassart · Gilles Binchois · Simon le Breton · Antoine Busnois · Guillaume Dufay · Thomas Fabri · Hayne van Ghizeghem · Arnoldus de Lantins · Hugo de Lantins · Robert Morton · Johannes Pullois · Jacobus Vide
Generatie 2:Alexander Agricola · Eloy d'Amerval · Jacobus Barbireau · Loyset Compère · Jean Japart · Johannes Martini · Johannes Ghiselin alias Verbonnet · Johannes Ockeghem · Johannes Stockem · Johannes Tinctoris
Generatie 3:Noel Bauldeweyn · Antoine Brumel · Nicolaes Craen · Josquin Des Prez · Antonius Divitis · Antoine de Févin · Heinrich Isaac · Erasmus Lapicida · Nicolas Liégeois · Johannes Lupi · Jacob Obrecht · Matthaeus Pipelare · Pierre de la Rue · Paulus de Roda · Gaspar van Weerbeke
Generatie 4:Benedictus Appenzeller · Jakob Arcadelt · Antoine Barbe · Josquin Baston · Arnold von Bruck · Jacobus Clemens non Papa · Thomas Crecquillon · Gheerkin de Hondt · Theodor Evertz · Franciscus Florius · Nicolas Gombert · Lupus Hellinck · Pierken Jordain · Joannes de Latre · Pierre de Manchicourt · Gherardus Mes · Servaes van der Muelen · Carolus Souliaert · Tielman Susato · Gerardus van Turnhout · Hieronymus Vinders · Adriaan Willaert · Jan van Wintelroy · Joannes Zacheus
Generatie 5:Jan Belle · Severin Cornet · Ludovicus Episcopius · Noé Faignient · Jacobus Florii · Balduin Hoyoul · Orlando di Lasso · Jacobus de Kerle · Claude Lejeune · Philippus de Monte · Andreas Pevernage · Jacob Regnart · Philippe Rogier · Mathieu Rosmarin (Mateo Romero) · Cypriano de Rore · Gerardus van Turnhout · Jan van Turnhout · Jacobus Vaet · Hubert Waelrant · Giaches de Wert