Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Tagline Drink From Me And Live Forever
Regie Neil Jordan
Producent David Geffen
Stephen Woolley
Scenario Anne Rice
Hoofdrollen Brad Pitt
Tom Cruise
Kirsten Dunst
Antonio Banderas
Christian Slater
Muziek Elliot Goldenthal
Montage Mick Audsley
Joke van Wijk
Cinematografie Philippe Rousselot
Production design Dante Ferretti
Distributie Geffen Pictures
(Verenigde Staten)
Warner Bros. Pictures
(wereldwijd)
Première Vlag van Verenigde Staten 11 november 1994
Vlag van Nederland 15 december 1994
Genre Drama
Fantasy
Speelduur 123 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 60.000.000 (geschat)
Opbrengst $ 223.664.608 (wereldwijd)
Gewonnen prijzen 19
Overige nominaties 18 (genomineerd voor 2 Oscars)
Vervolg Queen of the Damned
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles is een film uit 1994 onder regie van Neil Jordan. Het is een adaptatie van het gelijknamige boek geschreven door Anne Rice in 1973.

Het verhaal is grotendeels een raamvertelling die zich in de 18e en 19e eeuw afspeelt. Het begin en het einde spelen zich af in 1994, het jaar waarin de film is gemaakt.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Een jonge Amerikaanse interviewer hoort het verhaal aan van een jong uitziende man genaamd Louis de Pointe du Lac. Deze man blijkt al tweehonderd jaar een vampier te zijn. Hij wil zijn levensverhaal vertellen, omdat hij dat nooit eerder heeft gedaan.

Het verhaal begint in het jaar 1791, in New Orleans, Louisiana. De jonge plantagehouder Louis zinkt weg in zijn verdriet om zijn overleden vrouw en kind. Hij ziet het leven niet meer zitten en zoekt de dood. Een kunstmatige dood vindt hij in Lestat de Lioncourt, een jonge en aantrekkelijke vampier die Louis tot het eeuwige leven veroordeelt door van hem ook een vampier te maken. Lestat leert Louis hoe hij moet overleven als vampier, maar Louis heeft toch nog een rest menselijkheid over in zijn hart en kan het leven als vampier in eerste instantie niet verdragen. Gedreven door eenzaamheid, verlangen naar liefde en dorst naar bloed bijt hij op een gegeven ogenblik een jong meisje, Claudia, dat net wees is geworden. De mens in Louis kan haar niet laten sterven aan zijn beet, dus maken hij en Lestat haar ook tot een vampier. Hierop adopteren ze Claudia als hun dochter.

Dit wordt in de wereld der vampieren echter als een grove misdaad gezien, aangezien kinderen zichzelf niet kunnen redden. Daarmee bepalen ze hun eigen lot en ook dat van Claudia, die nooit zal weten hoe het is om vrouw te zijn. De drie proberen een voor de buitenwereld zo gewoon en onopvallend mogelijk leven te leiden terwijl ze in het geheim hele gezinnen uitmoorden. Echter, de eigenzinnigheid van Lestat maakt dat Claudia en Louis hem gaan haten. Claudia probeert Lestat ten slotte tot twee keer toe op te ruimen. Eerst laat ze hem het dode bloed drinken van een paar mensen die door laudanum al eerder waren gestorven – iets waar vampiers niet tegen kunnen – waarop ze zijn keel doorsnijdt. Louis en Claudia dumpen Lestats lichaam vervolgens in de Mississipi. Enige tijd later zien ze Lestat echter weer terug, nu met een reptielachtig uiterlijk; hij heeft zichzelf in leven gehouden dankzij het bloed van de krokodillen in de rivier. Hij probeert hen aan te vallen, maar ze steken hem in brand. Deze tweede keer lijkt het alsof Lestat inderdaad vernietigd is.

Louis en Claudia blijven met zijn tweeën over en in de hoop andere vampieren te vinden besluiten ze in de Oude Wereld (Europa) en dan met name in Parijs te gaan zoeken naar soortgenoten. Lestat werd daar namelijk 'gemaakt' door zijn maker. Ze ontmoeten er een kinderloze vrouw die graag de moeder van Claudia wil worden en zich daarom door hen laat bijten. Ze vinden ook de vampieren Santiago en Armand op hun pad, die net als zijzelf wreed en onvoorspelbaar zijn. Louis bekoopt zijn onvergeeflijke daad – het doden van een soortgenoot – met eeuwige opsluiting. Claudia wordt samen met haar aangenomen moeder als straf door de zon verteerd. Nu is Louis dus helemaal alleen op de wereld en hij zint op wraak. Die behaalt hij door zijn soortgenoten in Parijs te vermoorden, waarna hij zijn eeuwige leven alleen voortzet. Hij gaat terug naar Amerika, zich verbazend over de steeds veranderende wereld. Hij komt in 1988 Lestat, die ondanks alles nog steeds niet dood blijkt te zijn, weer tegen in een verlaten woning, verzwakt en helemaal alleen. Lestat kan het felle licht dat er nu ook 's nachts altijd is onmogelijk verdragen. De rollen zijn omgedraaid; Lestat is nu zwak, Louis heeft zijn last leren dragen.

De interviewer is onder de indruk van Louis' verhaal en biedt Louis aan om zijn nieuwe metgezel in Lestats plaats te worden. Louis weigert het aanbod hartgrondig en waarschuwt hem uitdrukkelijk ("Dien je graag als voedsel voor de onsterfelijken?"). Dan is Louis ineens verdwenen. Even later wordt de interviewer in zijn auto aangevallen en gebeten door Lestat, die weer helemaal op krachten is gekomen en het stuur overneemt. Zo wordt de interviewer dus niet de nieuwe metgezel van Louis, maar die van Lestat.

Titelsong[bewerken]

De film eindigt met een cover van Guns N' Roses van het nummer Sympathy for the Devil van de Rolling Stones.

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage
Pitt, Brad Brad Pitt Louis de Pointe du Lac
Cruise, Tom Tom Cruise Lestat de Lioncourt
Dunst, Kirsten Kirsten Dunst Claudia
Rea, Stephen Stephen Rea Santiago
Banderas, Antonio Antonio Banderas Armand
Slater, Christian Christian Slater Daniel Malloy

Externe links[bewerken]