Alain Delon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Alain Delon
Alain Delon op het Cannes Film Festival 2007
Alain Delon op het Cannes Film Festival 2007
Algemene informatie
Volledige naam Alain Fabien Maurice Marcel Delon
Geboren Sceaux, 8 november 1935
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Werk
Pseudoniem A. Delon
Jaren actief 1957-
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Alain Delon (Sceaux, 8 november 1935) is een Frans acteur. Hij was voornamelijk te zien in politiefilms.

Filmcarrière[bewerken]

Delon ging op zijn zeventiende in de Franse marine en diende in Indochina. Zijn doorbraak als filmster kwam met René Cléments thriller Plein soleil (1960), een bewerking van The Talented Mr. Ripley van Patricia Highsmith. In datzelfde jaar vertolkte hij de hoofdrol in het neo-realistisch drama Rocco e i suoi fratelli van Luchino Visconti. Visconti en Clément bleven een bepalende rol spelen in de beginjaren van Delons carrière. Visconti gaf hem een hoofdrol in zijn historisch drama Il Gattopardo (1963). Clément deed nog drie keer een beroep op de présence van Delon: in de komedie Quelle joie de vivre (1961), in de thriller Les Félins (1963) en in de dramatische oorlogsfilm Paris brûle-t-il? (1966).

In diezelfde periode behaalde Delon nog meer bijval, zowel kritische (Michelangelo Antonioni's vervreemdingsdrama L'eclisse) als commerciële (de kraakfilm Mélodie en sous-sol en de mantel- en degenfilm La Tulipe noire).

Enkele jaren later kreeg Delon hoofdrollen aangeboden in drie misdaadfilms van filmauteur Jean-Pierre Melville. Op Le Samouraï (1967) volgden het kassucces Le Cercle rouge (1970) en Un flic (1972).

Vanaf het einde van de jaren zestig tot het begin van de jaren tachtig, zijn drukste tijd, werd Delon meer en meer geregisseerd door commercieel ingestelde cineasten als Jacques Deray (9 films), Georges Lautner (3), José Giovanni (3), Pierre Granier-Deferre (3), Henri Verneuil (2), Jean Herman (2) en Alain Jessua (2). Vooral zijn eerste twee samenwerkingen met Deray (de misdaaddrama's La Piscine uit 1969 en Borsalino uit 1970), Les Aventuriers (1967), Adieu l'ami (1968), Le Clan des Siciliens (1969), Soleil rouge (1971) en Deux hommes dans la ville (1973) werden heel gunstig onthaald door de Franse bioscoopgangers.

In 1973 zong hij een duet met de Franse popzangeres Dalida getiteld Paroles... paroles, dat een grote hit in Frankrijk, Japan en Canada werd.

Aan het begin van de jaren tachtig regisseerde Delon zelf twee films: Pour la peau d'un flic (1981) en Le Battant (1983) waren verdienstelijke misdaadfilms die het goed deden aan de Franse bioscoopkassa's. Kort daarna werden zijn verschijningen op het witte doek minder frequent.

In 1997 kondigde Delon aan te stoppen met acteren na een reeks filmmislukkingen. Hij kwam hier later nog op terug om tien jaar later de rol van Julius Caesar in Astérix aux Jeux Olympiques te vertolken.

In Cambodja, en misschien ook in de rest van Zuidoost-Azië, bestaat een sigarettenmerk genaamd "Alain Delon".

Privéleven[bewerken]

In 1958 kreeg Alain Delon een relatie met Duits-Oostenrijkse actrice Romy Schneider, die in 1963 eindigde. In het midden van de jaren zestig had hij een korte relatie met de zangeres Dalida. In 1964 trouwde hij met de actrice Francine Canovas. Korte tijd daarna beviel Francine van hun zoon Anthony. Ze veranderde haar voornaam in Nathalie. Onder de naam Nathalie Delon bouwde ze een filmcarrière (1967-1980) uit. In 1968 liep het huwelijk op de klippen.

In 1968 werd zijn voormalige lijfwacht Stevan Markovic dood gevonden op een vuilnisbelt te Élancourt. Markovic schreef enkele dagen voor zijn dood aan zijn broer Aleksandar: "Als ik word vermoord, dan is dat 100% zeker de fout van Alain Delon en van zijn peetvader François Marcantoni". Delon werd verhoord maar niet verdacht. Marcantoni werd wel verdacht maar vrijgelaten wegens gebrek aan bewijs.

In 1968 ontmoette Delon actrice Mireille Darc op de set van de film Jeff. Ze werden een koppel en voor Darc was Delon haar favoriete filmpartner. In 1983 kwam aan de vijftienjarige relatie een einde. In 2005 bracht het weekblad Paris Match de twee nog eens samen voor een fotosessie. 'Entre eux, c'est toujours la même magie', aldus Paris Match.

Delon had een relatie met actrice Anne Parillaud (1981-1986).

In 1987 leerde Alain de Nederlandse Rosalie van Breemen kennen, toen zij werd ingehuurd als achtergrondzangeres bij de opnames voor zijn videoclip Comme au Cinéma. Ondanks het leeftijdsverschil van bijna 31 jaar begon het tweetal een relatie. Tijdens hun relatie werden er twee kinderen geboren: Anouschka (1990) en Alain-Fabien (1994). De relatie eindigde in 2001.

Filmografie[bewerken]

Prijzen en nominaties[bewerken]

Prijzen en onderscheidingen[bewerken]

Nominaties[bewerken]


Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 '99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18
Paroles... paroles (met Dalida) 1780 - 1391 1752 1954 1338 1588 1500 1702 1593 1514 1752 1982 1942 - - - - -