Nathalie Delon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nathalie Delon
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Volledige naam Francine Canovas
Geboren Oujda, 1 augustus 1941
Overleden Parijs, 21 januari 2021
Land Frankrijk
Werk
Jaren actief 1967 - 2009
Beroep Acteur
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Nathalie Delon (Oujda, 1 augustus 1941 - Parijs, 21 januari 2021) was een Franse actrice.

Leven en werk[bewerken | brontekst bewerken]

Afkomst[bewerken | brontekst bewerken]

Canovas werd geboren in Frans-Marokko in een gezin van Spaanse afkomst. Haar vader was een pied-noir uit Oran die een transportbedrijf had. Haar moeder was afkomstig uit Melilla. Enkele maanden na haar geboorte verliet haar vader de echtelijke woonst. Toen ze achttien was trouwde Canovas een eerste keer en bracht een meisje ter wereld, Nathalie. Het huwelijk hield geen stand en Canovas trok al vlug naar Parijs aan het begin van de jaren zestig.

Alain Delon en Jean-Pierre Melville[bewerken | brontekst bewerken]

Haar ontmoeting en haar huwelijk met Alain Delon was bepalend voor de start van de filmcarrière van Francine Canovas. Onder regie van Jean-Pierre Melville draaide ze haar eerste film: in de misdaadfilm Le Samouraï (1967) deelde ze de affiche met haar echtgenoot wiens naam ze vanaf dan overnam als artiestennaam. Ze verscheen eveneens in een tweede film van Melville: in het over de Résistance handelend oorlogsdrama L'Armée des ombres (1969), speelde ze een bijrolletje.

Korte carrière als actrice[bewerken | brontekst bewerken]

De volgende tien jaar (1971-1980) speelde Nathalie Delon mee in een twintigtal films waarin ze dikwijls bijrollen voor haar rekening nam. Zowel Franse cineasten (met bekende namen als Jacques Deray, Christian-Jaque en Roger Vadim) als andere Europese (vooral Italiaanse) en Amerikaanse (Edward Dmytryk, Joseph Losey, ...) regisseurs gaven haar rollen.

Naast Melville's meesterwerken was Sex-shop (Claude Berri, 1972) de meest succesrijke van haar films. Deze komedie speelde in op de seksuele bevrijding van het begin van de jaren zeventig

Filmregisseur[bewerken | brontekst bewerken]

Delon regisseerde ook twee films: het drama Ils appellent ça un accident (1982) en de romantische komedie Sweet Lies (1987).

Privéleven[bewerken | brontekst bewerken]

Francine Canovas had al een kortstondig huwelijk achter de rug toen ze in 1962 Alain Delon ontmoette. De beroemde acteur was toen verloofd met Romy Schneider. Enige tijd later maakte Delon een eind aan zijn vijfjarige relatie met de Duitse actrice. In 1964 huwde hij met Canovas die zwanger van hem was. Wat later werd Anthony Delon geboren die later in de voetsporen van zijn vader trad. Na vijf turbulente jaren ging het koppel in 1969 uit elkaar toen Delon tijdens de opnames van de misdaadfilm Jeff een relatie begon met zijn tegenspeelster Mireille Darc.

Tijdens de jaren zeventig trok Nathalie Delon op met de acteur Marc Porel. Daarna vormde ze vijftien jaar lang een koppel met rockmuziekproducent en stichter van Island records Chris Blackwell.

Nathalie Delon overleed in 2021 op 79-jarige leeftijd aan pancreaskanker.

Filmografie[bewerken | brontekst bewerken]

Publicatie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Nathalie Delon: Pleure pas, c’est pas grave, Éditions Flammarion, 2006 (autobiografie)
Zie de categorie Nathalie Delon van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.