Israel Broadcasting Authority

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het hoofdkantoor in Jeruzalem

De Israel Broadcasting Authority of IBA (Hebreeuws:רשות השידור, Resjoet haSjidoer) is de publieke Israëlische staatsomroep voor televisie en radio.

De IBA is voortgekomen uit Kol Israel, een radio-omroep die sinds 1948 uitzond. Tegenwoordig is Kol Israel de radio-afdeling van de IBA.

Televisie-uitzendingen begonnen in 1968. Tussen de pioniers van de Israëlische tv waren de nieuwslezer Haim Yavin en de Nederlands-Israëlische regisseur Ralph Inbar. In 1968 hielp Inbar bij de oprichting van de IBA, indertijd de eerste en lange tijd enige televisiezender van dit land.

In Europa is de organisatie bekend vanwege het feit dat zij het Eurovisiesongfestival mag uitzenden.

Reorganisatie[bewerken]

De Israëlische regering heeft plannen om wegens bezuinigingen de IBA in zijn huidige vorm rond 2016 op te heffen en een nieuwe omroep op te richten, die Israel Broadcasting Corporation zou gaan heten. Door de reorganisatie zouden 2.000 werknemers ontslagen worden, die dan opnieuw solliciteren moeten. Bij de nieuwe organisatie komen slechts 800 werknemers te werken. De in Israël sinds 1965 verplichte oproepbijdrage is met terugwerkende kracht vanaf januari 2015 afgeschaft. Van 14 mei 2015 tot begin september 2015 was Ofir Akunis als minister zonder portefeuille verantwoordelijk voor de IBA.[1]

Engelstalig nieuws op de Israëlische televisie[bewerken]

Door de reorganisatie werden op 1 oktober 2015 vijf van de zeven journalisten van het Engelstalige televisienieuws IBA news ontslagen. De IBA begon in 1990 met Engelstalige nieuwsuitzendingen op de Israëlische televisie. Sinds 10 oktober 2015 wordt het niet meer dagelijks uitgezonden. Wel was er tot en met december 2015 nog wekelijks een Engelstalige nieuwsuitzending. Het was onzeker of het Engelstalige televisienieuws op IBA blijft bestaan en of het terugkomt bij de Israel Broadcasting Corporation.[2] IBA wil in januari 2016 weer dagelijks een nieuwsbulletin in het Engels op de Israëlische televisie uitzenden.[3]

Zie ook[bewerken]

Actieve leden: Algerije: ENTV, ENRS, TDA · Albanië: RTSH · Andorra: RTVA · Armenië: ARMTV · Azerbeidzjan: İctimai · België: VRT, RTBF · Bosnië en Herzegovina: PBSBiH · Bulgarije: BNR, BNT · Cyprus: CBC · Denemarken: DR, TV2 · Duitsland: ARD, ZDF · Egypte: ERTU · Estland: ERR · Finland: Yle, MTV · Frankrijk: GRF, Europe 1 · Georgië: GPO · Griekenland: ERT · Hongarije: MR, MTV · Ierland: RTÉ, TG4 · IJsland: Ríkisútvarpið · Italië: RAI · Israël: IBA · Jordanië: JRTV · Kroatië: HRT · Letland: LR, LTV · Libanon: TL · Libië: LNC · Litouwen: LRT · Luxemburg: CLT, Radio 100,7 · Macedonië: MRT · Malta: PBS · Marokko: SNRT · Moldavië: TM · Monaco: RMCF, RMCI, TMC · Montenegro: RTCG · Nederland: NPO · Noorwegen: NRK, TV2 · Oekraïne: NTU, NRU · Oostenrijk: ORF · Polen: PRT · Portugal: RTP · Roemenië: ROR, TVR · Rusland: Pervyj Kanal, RDO, VGTRK · San Marino: SMRTV · Servië: RTS · Slovenië: RTV Slovenija · Slowakije: SR, STV · Spanje: RTVE, SER, COPE · Tsjechië: CR, CT · Tunesië: RTTT · Turkije: TRT · Vaticaanstad: RV · Verenigd Koninkrijk: BBC, ITV, Channel 4, S4C · Wit-Rusland BTRC · Zweden: SVT, TV4 · Zwitserland: SRG SSR

Geassocieerde leden: Australië: ABC, FreeTV, SBS · Bangladesh: NBAB · Brazilië: FDA · Canada: CBC · Chili: Canal 13 · China: CCTV · Cuba: ICRT · Filipijnen: GMA, TV 5 · Georgië: Teleimedi, Roestavi 2 · Hong Kong: RTHK · India: AIR · Iran: IRIB · Japan: FTN, JBA, NHK, TBS, TFM · Maleisië: RTM · Mauritanië: TVM · Mauritius: MBC · Nieuw-Zeeland: RNZ, TVNZ · Oman: PARTO · Syrië: ORTAS · Verenigde Staten: ABC, APM, CBS, NPR, NBC, WFMT, NYPR · Zuid-Afrika: SABC · Zuid-Korea: KBS