Jodium-125

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jodium-125
Algemeen
Element jodium (I)
Nuclide 125I
Aantal protonen 53
Aantal neutronen 72
Nuclidische gegevens
Nuclidenmassa 124,904630164 u
Spin 5/2+
Bindingsenergie 8,450294 MeV
Massa-overschot -88,836431 MeV
Vervalgegevens
Type verval elektronenvangst
Halveringstijd 59,38 dagen
Vervalenergie 35 keV
Vervalproduct telluur-125
Isotopen van jodium
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde
Natuurkunde

Jodium-125 of 125I is een onstabiele radioactieve isotoop van jodium, een halogeen. De isotoop komt van nature niet op Aarde voor.

Jodium-125 ontstaat onder meer door radioactief verval van xenon-125.

Radioactief verval[bewerken]

Jodium-125 vervalt door elektronenvangst naar de stabiele isotoop telluur-125:

De halveringstijd bedraagt 59,38 dagen. Daarmee is het de op één na langstlevende radio-isotoop van het element (na jodium-129).

Productie[bewerken]

Jodium-125 is een isotoop die industrieel wordt vervaardigd. In een cyclotron wordt xenon-124 bestraald met neutronen, waardoor het (onder afgifte van gammastraling) overgaat in het metastabiele xenon-125m. Deze isotoop bezit een halveringstijd van 57 seconden en vervalt tot jodium-125.

Toepassingen[bewerken]

Jodium-125 wordt aangewend in de nucleaire geneeskunde als radioactieve tracer en bij de behandeling van prostaatkanker (brachytherapie) en hersentumoren. Het wordt vooral toegediend onder de vorm van natriumjodide (typisch in basische oplossing van natriumhydroxide).