Joe Bonamassa

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Joseph Bonamassa
Joe Bonamassa tijdens een optreden in het Stafford Center in Stafford
Joe Bonamassa tijdens een optreden in het Stafford Center in Stafford
Algemene informatie
Volledige naam Joseph Bonamassa
Geboren 8 mei 1977
Land Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1989-heden
Genre(s) Bluesrock, hardrock, blues, rock-'n-roll
Beroep Muzikant, singer-songwriter
Instrument(en) Elektrische gitaar
Label(s) Provogue
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Joe Bonamassa (Utica, New York, 8 mei 1977) is een Amerikaanse blues- en rockgitarist en -zanger.

Biografie[bewerken]

Bonamassa groeide op als zoon van een gitaarhandelaar. Als vierjarige raakte hij in de ban van het gitaarspel van Eric Clapton. Bonamassa leerde gitaar te spelen en op zijn elfde gaf hij zijn eerste optreden, samen met B.B. King.[1][2] Sindsdien toerde Bonamassa intensief mee met King, die hem het vak leerde.

Op 14-jarige leeftijd ontmoette Bonamassa Berry Oakley jr.. Die zette de jeugdband Bloodline op, met Bonamassa, Miles Davis' zoon Erin, Robby Kriegers zoon Waylon en keyboarder Lou Segreti. Bloodline bracht één album uit en twee singles: Stone Cold Hearted en Dixie Peach.

In 2000 kwam Bonamassa's eerste album uit: A New Day Yesterday, dat geproduceerd werd door Tom Dowd. In zijn band speelden drummer Kenny Kramme en bassist Eric Czar, zowel tijdens de tournee als op het album. In 2002, 2003, 2004 en 2006 produceerde hij achtereenvolgens de cd's So It's Like That, Blues Deluxe, Had to Cry Today en You and Me, waarvan de laatste de stevigste blues bevatte. Zowel So It's Like That als You and Me belandde op de eerste plek in de Amerikaanse Billboard Blues Chart. In 2007 kwam het album Sloe Gin uit en in 2009 The Ballad of John Henry. Hierna bracht Bonamassa de live-dvd Live from the Royal Albert Hall uit, waar Eric Clapton een van de special guests was. Hierna bracht hij de live-dvd's Live fom New York-Beacon Theatre (2012) en in 2013 An Acoustic Evening at the Vienna Opera House uit. In maart 2010 kwam het album Black Rock uit en een jaar later Dust Bowl, waarna in 2012 de cd Driving Towards the Daylight verscheen. Hoewel bluesrock het overheersende genre op deze cd's is, komen er in verschillende nummers ook andere muziekinvloeden voor.

Tussendoor bracht Bonamassa in 2011 de cd Don't Explain uit, waarop hij samenwerkt met de Amerikaanse zangeres Beth Hart. Deze cd bevat elf soulcovers en niet zozeer bluesrock. Het vervolg op deze cd verscheen in mei 2013 en draagt de titel Seesaw, waarna ook getoerd werd, met als uitkomst het dubbelalbum Live in Amsterdam, dat in 2014 verscheen.

Begin 2013 bracht Bonamassa de cd We Want Groove uit met zijn project Rock Candy Funk Party, waarmee hij de funkkant op ging. In 2015 volgde het tweede album van Rock Candy Funk Party getiteld Groove is King. Tussen de twee albums in werd nog het livealbum Rock Candy Funk Party Takes New York: Live at the Iridium uitgebracht.

In 2014 verscheen het album Different Shades of Blue, met alleen composities bevat van hemzelf.

Op 25 maart 2016 kwam Bonamassa's twaalfde album uit, onder de titel Blues of Desperation. Net als bij zijn vorige album ging hij ook hiervoor naar Nashville om voor het schrijven samen te werken met de topmuziekschrijvers James House, Tom Hambridge, Jeffrey Steele, Jerry Flowers en Gary Nicholson. De elf nummers van Blues of Desperation werden in vijf dagen met gerenommeerde muzikanten opgenomen in Nashvilles Grand Victor Sound Studios.

Bonamassa speelde samen met onder anderen John Lee Hooker, Albert Collins, Buddy Guy, James Cotton, Beth Hart en Eric Clapton.

Black Country Communion[bewerken]

In 2010 richtte Bonamassa samen met Glenn Hughes (ex-Deep Purple,ex-Black Sabbath, als bassist en zanger), Jason Bonham (op drums) en Derek Sherinian (onder meer ex-Dream Theater, op keyboard) een supergroep op, genaamd Black Country Communion. Dit gebeurde op initiatief van Kevin Shirley, Bonamassa's producer. Black Country Communion bracht na de oprichting de eerste cd met dezelfde titel uit. In 2011 volgde de tweede cd onder de titel 2. Eind 2011 volgde een livealbum met de titel Live over Europe. Een derde cd getiteld Afterglow verscheen in 2012.

Met Black Country Communion maakte Bonamassa meer rockmuziek dan hij op zijn albums als soloartiest doet.

In maart 2013 maakte Glenn Hughes bekend dat door onderlinge onenigheid tussen de bandleden Black Country Communion uit elkaar was gevallen. Zanger-bassist Glenn Hughes maakte op Facebook bekend dat Joe Bonamassa de band had verlaten en zijn collega's niet toestond om de naam te blijven gebruiken.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
You & me 23-03-2006 15-04-2006 68 3
Sloe gin 24-08-2007 25-08-2007 27 5
Live from nowhere in particular 15-08-2008 23-08-2008 31 8 Livealbum
The ballad of John Henry 20-02-2009 28-02-2008 23 6
Black rock 19-03-2010 27-03-2010 28 7
Dust bowl 18-03-2011 26-03-2011 12 9
Don't explain 23-09-2011 01-10-2011 9 26 met Beth Hart
Driving towards the daylight 18-05-2012 19-05-2012 12 15
Live from New York - Beacon theatre 2012 29-09-2012 45 3
An acoustic evening at the vienna opera house 2013 23-03-2013 22 6
Seesaw 2013 25-05-2013 11 13 met Beth Hart / Goud
Live in Amsterdam 2014 29-03-2014 13 9 met Beth Hart
Tour de force - Live in London - Hammersmith Apollo 2014 24-05-2014 73 1
Tour de force - Live in London - Royal Albert Hall 2014 24-05-2014 89 1
Different shades of blue 2014 27-09-2014 10 9
Ooh yea! - The Betty Davis songbook 2015 28-02-2015 91 1 met Mahalia Barnes & The Soul Mates
Muddy wolf at red rocks 2015 28-03-2015 13 6
Blues of desperation 2016 02-04-2016 2 1*
Album met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 200 albums
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Black rock 2010 17-04-2010 98 1
Dust bowl 2011 02-04-2011 39 5
Driving towards the daylight 2012 26-05-2012 24 16
Live from New York - Beacon theatre 2012 29-09-2012 70 7
An acoustic evening at the vienna opera house 2013 30-03-2013 71 8
Seesaw 2013 25-05-2013 127 1* met Beth Hart

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Live from the Royal Albert Hall 2009 03-10-2009 5 63
Live from New York - Beacon theatre 2012 31-03-2012 1(3wk) 74
An acoustic evening at the Vienna Opera House 2013 30-03-2013 1(2wk) 42
Tour de force - Live in London - The borderline 2013 02-11-2013 7 13*
Tour de force - Live in London - Royal Albert Hall 2013 02-11-2013 8 28*
Tour de force - Live in London - Hammersmith Apollo 2013 02-11-2013 10 11*
Tour de force - Live in London - Shepherd's bush Empire 2013 02-11-2013 11 12*
Live in Amsterdam 2014 29-03-2014 1(3wk) 112* met Beth Hart
Muddy Wolf at red rocks 2015 21-03-2015 1(2wk) 55*
Dvd's met hitnoteringen in de Vlaamse Ultratop muziek-dvd top 10/20 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Live from New York - Beacon theatre 2012 31-03-2012 6 10
An acoustic evening at the Vienna Opera house 2013 30-03-2013 3 5
Tour de force - Live in London - Royal Albert Hall 2013 02-11-2013 9 2
Tour de force - Live in London - The Borderline 2013 09-11-2013 10 2
Live in Amsterdam 2014 29-03-2014 2 12 met Beth Hart

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15
Dust Bowl - - - - - - - - - - - - - - - - 1094

Externe links[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. concertrecensie op 3voor12
  2. interview op modernguitars.com