Johannes Cassianus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
John Cassian.jpeg

Johannes Cassianus (Dobroedzja, ±360/370 - 435) was een monnik uit het vroege christendom en een van de woestijnvaders. Tijdens zijn leven heeft hij veel gereisd. Zo is zeker dat hij als jonge man monnik was te Bethlehem, maar dat hij ook in Egypte, Constantinopel (bij Johannes Chrysostomus) en in Rome is geweest. Hij staat bekend als stichter van twee kloosters in de buurt van Marseille, een voor mannen (de abdij Saint-Victor) en een voor vrouwen. Hij is ook de auteur van de regel voor deze gemeenschappen. Daarnaast is hij ook de auteur van het werk Collationes. Dit werk bestaat uit dialogen met kluizenaars en monniken in Egypte over spirituele en andere onderwerpen. Hij was een leerling van Evagrius van Pontus.

Johannes Cassianus was een tijdgenoot van Pelagius (ca. 360-435) en wordt de leider van het 'semipelagianisme' genoemd.[1]