John Hartson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
John Hartson
Hartson, John.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam John Hartson
Bijnaam Big Bad John
Geboortedatum 5 april 1975
Geboorteplaats Swansea, Vlag van Wales
Lengte 185 cm
Positie Aanvaller
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 2008
Jeugd
1992–1993 Vlag van Engeland Luton Town
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1992–1995
1995–1997
1997–1999
1999–2001
2001
2001–2006
2006–2008
2007
Vlag van Engeland Luton Town
Vlag van Engeland Arsenal
Vlag van Engeland West Ham United
Vlag van Engeland Wimbledon
Vlag van Engeland Coventry City
Vlag van Schotland Celtic
Vlag van Engeland West Bromwich Albion
Vlag van Engeland Norwich City
054 (11)
053 (14)
060 (24)
049 (19)
012 0(6)
146 (89)
021 0(5)
004 0(0)
Interlands
1995–2005 Vlag van Wales Wales 51 (14)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

John Hartson (Swansea, 5 april 1975) is een Welsh voormalig profvoetballer. De aanvaller was actief van 1992 tot en met 2008.

Clubcarrière[bewerken]

Van de acht clubs die de Welshman vertegenwoordigde, speelde hij de meeste jaren voor Celtic, waar hij uitgroeide tot publiekslieveling. Zijn andere werkgevers waren alle Engels. Hij had een relatief harde stijl van spelen, waarbij hij zijn 1,85 meter en robuuste bouw doorgaans vol in de strijd gooide en van begin tot eind streed.

De loopbaan van Big Bad John begon in 1992 bij het bescheiden Luton Town. De aanvaller werd na 2,5 seizoen aangetrokken door Arsenal, dat zo’n vier miljoen euro voor hem neertelde en hem daarmee destijds de duurste teenager in Engeland maakte. Een groot succes werd het verblijf in Noord-Londen niet, onder meer door de aanwezigheid van Dennis Bergkamp, die een duo vormde met Ian Wright.

Na twee seizoenen op Highbury besloot Hartson zijn geluk bij stadgenoot West Ham United te proberen. In het westen van Londen kende Hartson meer succes. In zijn tweede jaar als Hammer scoorde hij vijftien keer en werd hij tweede op de topscorerslijst, achter Andy Cole. Hartson kwam echter niet alleen positief in het nieuws. Hij liet zich in september 1998 gaan, toen hij ploeggenoot Eyal Berkovic hard in het gezicht sloeg.

Enkele maanden later, in januari 1999, vertrok Hartson bij West Ham United. Hoewel Manchester United in de zomer ervoor nog interesse had getoond, werd Wimbledon zijn nieuwe werkgever. Met die club degradeerde dat seizoen. Hij zou nog een half jaar bij de club spelen, om vervolgens via een half seizoen Coventry City in de zomer van 2001 bij Celtic te belanden.

Bij de Schotten brak voor Hartson een sterke periode aan. De logge, maar sterke aanvaller werd gewaardeerd in Glasgow vanwege zijn vechtersmentaliteit en zou vijf seizoenen lang de aanvalsleider zijn bij de groen-witten. Maar ook in Schotland was Hartson niet vrij van zonden. Zo werd hij eens in de beladen derby met Glasgow Rangers - de beroemde Old Firm – van het veld gestuurd, nadat hij Fernando Ricksen hardhandig had bejegend.

Driemaal werd Hartson kampioen van Schotland en daarnaast won hij ook twee bekers en de Schotse League Cup. In 2006 trok hij naar West Bromwich Albion, om na één seizoen over te stappen naar Norwich City. Hier bleef hij een half seizoen, om uiteindelijk in februari 2008 zijn carrière te beëindigen.

Interlandcarrière[bewerken]

Hartson kwam 51 keer uit voor het Welsh voetbalelftal, waarvoor hij veertien keer scoorde. Hij maakte zijn debuut op 29 maart 1995 in de EK-kwalificatiewedstrijd in en tegen Bulgarije (3-1 nederlaag). Hartson vormde in dat duel een aanvalskoppel met Dean Saunders. Hij bedankte in 2006 voor de nationale ploeg om zich volledig te gaan richten op clubvoetbal.

Kanker[bewerken]

Hartson bleek in juli 2009 te lijden aan zaadbalkanker, die tevens was uitgezaaid naar zijn hersenen en longen. Hij moest op woensdag 15 juli met spoed neurochirurgie ondergaan om de zwellingen in zijn hersenen te verlichten. Daarna werd begonnen met de eerste uit een serie chemokuren. Hij overwon de teelbalkanker en richte een foundation op.


Zie ook[bewerken]