John Prine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
John Prine
JohnPrine.jpg
Algemene informatie
Geboren 10 oktober 1946
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Jaren actief ca. 1971-
Genre(s) folk, country
Instrument(en) gitaar
Label(s) Atlantic Records, Asylum Records, Oh Boy Records
Officiële website
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

John Prine (Maywood (Illinous), 10 oktober 1946) is een Amerikaanse folk- en country-singer-songwriter en gitarist. Hij is een neef van de acteur Andrew Prine.

Biografie[bewerken]

Prine begon zijn muzikale carrière als folkzanger in Chicago op het einde van de jaren 1960. Hij was een vriend van singer-songwriter Steve Goodman en via Kris Kristofferson kreeg hij een platencontract bij Atlantic Records. Zijn eerste album, John Prine (1971) bevatte onder meer de song "Sam Stone" over een Vietnamveteraan die aan heroïne verslaafd geraakt en aan een overdosis sterft (Prine zelf had twee jaar legerdienst gedaan tijdens de Vietnamoorlog), en "Angel from Montgomery". Dat nummer is vooral bekendgemaakt door Bonnie Raitt, die het op haar album Streetlights uit 1974 zette. Het is ook het finalenummer op haar live-cd Road Tested uit 1995.

Zijn eerste albums waren geen commercieel succes, hoewel ze goede kritieken kregen en Prine vestigde zijn reputatie als getalenteerd songwriter. Het album Common Sense uit 1975, geproduceerd door Steve Cropper was meer rock-georiënteerd en was zijn enige LP die de top-100 haalde in de Verenigde Staten. Voor Bruised Orange (1978), op zijn nieuw platenlabel, trad Steve Goodman als producer op. Pink Cadillac (1979) was dan weer een rockabillyplaat geproduceerd door de legendarische Sam Phillips en diens zonen in Memphis (Tennessee).

In 1980 verhuisde Prine naar Nashville en begon een eigen platenlabel, Oh Boy Records.

Zijn album The Missing Years (1991) werd zijn best verkochte album en won een Grammy Award als "Best Contemporary Folk Album". Gastzangers op het album zijn onder meer Bruce Springsteen, Bonnie Raitt en Tom Petty. Twee andere albums, German Afternoons uit 1986 en Lost Dogs and Mixed Blessings uit 1995, kregen een Grammynominatie.

In 1992 maakte hij zijn debuut als filmacteur in Falling from Grace, een film geregisseerd door John Mellencamp.

In 1998 werd bij hem kanker aan de keel vastgesteld. Na een operatie en radiotherapie kon hij daarvan herstellen en in 1999 kon hij "In Spite of Ourselves" uitbrengen, een plaat met duetten met bekende countryzangeressen, waaronder Lucinda Williams, Trisha Yearwood, Patty Loveless, Emmylou Harris, Iris DeMent, de Ierse zangeres Dolores Keane en zijn eigen vrouw Fiona. Ongewoon voor Prine is dat de nummers op de plaat op één uitzondering na niet van zijn hand zijn maar van countrygrootheden zoals Roger Miller, Hank Williams Sr., Charley Pride en Jim Reeves. De ene nieuwe song was de titelsong van de plaat. Die zong hij samen met Iris DeMent en het nummer werd gebruikt bij de aftiteling van de film Daddy and Them van Billy Bob Thornton, waarin John Prine ook een rol vertolkte[1]. Fair & Square, opgenomen in 2004 was zijn eerste album na Lost Dogs and Mixed Blessings dat voornamelijk bestond uit nieuwe songs van zijn hand. Dit album won ook een Grammy Award voor "Best Contemporary Folk Album" van 2005.

Discografie[bewerken]

Albums
Jaar Album Label
1971 John Prine Atlantic
1972 Diamonds in the Rough Atlantic
1973 Sweet Revenge Atlantic
1975 Common Sense Atlantic
1976 Prime Prine: The Best of John Prine Atlantic
1978 Bruised Orange Asylum
1979 Pink Cadillac Asylum
1980 Storm Windows Asylum
1984 Aimless Love Oh Boy
1986 German Afternoons Oh Boy
1988 John Prine Live Oh Boy
1991 The Missing Years Oh Boy
1993 Great Days: The John Prine Anthology Rhino
1993 A John Prine Christmas Oh Boy
1995 Lost Dogs and Mixed Blessings Oh Boy
1997 Live on Tour Oh Boy
1999 In Spite of Ourselves Oh Boy
2000 Souvenirs Oh Boy
2005 Fair & Square Oh Boy
2007 Standard Songs For Average People
(met Mac Wiseman)
Oh Boy
2010 In Person & On Stage Oh Boy

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Chris Morris: Top vocalists join Prine on Oh Boy! set. Billboard Magazine, 28 augustus 1999