Just Fontaine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Just Fontaine
Just Fontaine
Persoonlijke informatie
Volledige naam Just Louis Fontaine
Bijnaam Justo
Geboortedatum 18 augustus 1933
Geboorteplaats Marrakesh, Merchant flag of French Morocco.svg Marokko
Positie Aanvaller
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 1962
Jeugd
Merchant flag of French Morocco.svg Kawkab Marrakesh
Senioren
Seizoen Club W (G)
1950–1953
1953–1956
1956–1962
Merchant flag of French Morocco.svg USM Casablanca
Vlag van Frankrijk OGC Nice
Vlag van Frankrijk Stade de Reims
48(62)
69(43)
131(122)
Interlands
1953–1960 Vlag van Frankrijk Frankrijk 21(30)
Getrainde clubs
1967
1968–1969
1973–1976
1978–1979
1979–1981
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Frankrijk Bagnères-de-Luchon
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
Vlag van Frankrijk Toulouse
Vlag van Marokko Marokko
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Just Louis Fontaine (Marrakesh, 18 augustus 1933) is een Frans voormalig profvoetballer en voetbaltrainer, geboren in Marokko, ten tijde van het Franse protectoraat aldaar, uit een Spaanse moeder en een vader afkomstig uit Normandië.[1] Hij is recordhouder met meeste doelpunten tijdens een WK voetbal (dertien doelpunten op het WK van 1958, waarvan vier in de wedstrijd tegen West-Duitsland). Fontaine speelde voor Kawkab Marrakesh, USM Casablanca, OGC Nice en Stade de Reims. Ook kwam hij uit voor het Frans voetbalelftal. Hij werd door Pelé vermeld in de opgestelde Lijst FIFA 100 beste spelers.

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Just (Justo) Fontaine begon te voetballen bij Kawkab Marrakesh. Hij werd door zijn boezemvriend Boubker Négraoui voorgesteld aan trainer Carlo Moretti, die hem en zijn broertje Gigi een contract liet tekenen. Twee jaar later vertrok hij alleen naar Casablanca en werd daar geïntroduceerd door de beroemde Marcel Cerdan (wereldkampioen boksen en ex-partner van de zangeres Édith Piaf) bij Wydad Casablanca (destijds US Casablanca). Bij die club begon hij zijn professionele carrière en hij zou er uiteindelijk spelen van 1950 tot 1953. Bij OGC Nice speelde hij van 1953 tot 1956. Hij scoorde er vierenveertig doelpunten in drie seizoenen. In 1956 vertrok hij naar Stade de Reims, waar hij honderdeenentwintig doelpunten scoorde in zes seizoenen. Met deze club werd hij in 1958 en 1960 kampioen van Frankrijk. Ook voor het Frans voetbalelftal scoorde Fontaine veel: dertig doelpunten in eenentwintig wedstrijden. Hoogtepunt in zijn carrière was het bereiken van de halve finale op het WK van 1958. Hij speelde zijn laatste wedstrijd in 1962. In 2009 stierf zijn jeugdvriend Boubker Négraoui in Casablanca aan de gevolgen van een hartstilstand. Ondanks zijn chronische ziekte was Fontaine aanwezig bij de begrafenis in Marrakesh.

Op 10 juni 2014, aan de vooravond van het WK in Brazilië, ontving de 80-jarige Fontaine in São Paulo een unieke onderscheiding; de Platinischoen. Deze ontving Fontaine uit de handen van toenmalig UEFA-voorzitter Michel Platini en van Ronaldo, de toenmalige WK-topscorer met in totaal vijftien doelpunten. Daarmee werd zijn prestatie uit 1958, dertien doelpunten in een toernooi, nog eens geëerd.[2]

Overzicht[bewerken | brontekst bewerken]

seizoen club competitie
1950–1953 Merchant flag of French Morocco.svg Wydad Casablanca Premier Division
1953–1956 Vlag van Frankrijk OGC Nice Division 1
1956–1962 Vlag van Frankrijk Stade de Reims Division 1

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Vlag van Frankrijk Reims

Individueel