Kaapse gier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kaapse gier
IUCN-status: Bedreigd[1] (2015)
De Kaapse gier
De Kaapse gier
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Accipitriformes
Familie: Accipitridae (Havikachtigen)
Geslacht: Gyps (Gieren)
Soort
Gyps coprotheres
(Johann Reinhold Forster, 1798)
exemplaren in vlucht
exemplaren in vlucht
ei
ei
Afbeeldingen Kaapse gier op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Kaapse gier op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De kaapse gier (Gyps coprotheres) is een gier uit de oude wereld en behoort tot de familie van de Accipitridae (havikachtigen), waartoe ook arenden en buizerds behoren. Het dier staat op de IUCN-lijst als kwetsbaar, want de dieren krijgen te maken met vergiftiging en elektrocutie. De totale wilde populatie wordt geschat op zo'n 8000 dieren. De Kaapse gier wordt vaak verward met de vale gier, die noordelijker voorkomt.

Beschrijving[bewerken]

Aan de rugzijde is de kaapse gier donkerbruin, maar aan de borstzijde is de vogel bleker, soms zelfs wit. Volwassen dieren zijn meestal bleker dan jonge exemplaren. De dieren zijn ongeveer 1 meter hoog en hebben een spanwijdte van ongeveer 2,4 meter. Volwassen dieren wegen zo'n 9,4 kg. Hoewel het gemiddeld de grootste roofvogels van Afrika zijn, kunnen ze niet op tegen de krachtige oorgier.

Leefgebied[bewerken]

De dieren komen voor in het zuiden van Afrika. Ze komen hoofdzakelijk voor in Zuid-Afrika, Lesotho, Botswana en in sommige delen van Namibië.

Voedsel en leefwijze[bewerken]

Net zoals alle gieren, is de kaapse gier een vleesetende vogel. Het zijn voornamelijk aaseters, en spotten krengen van ver. Het zijn dan ook vaak de eerste aaseters, op jakhalzen na, die bij een dood dier terechtkomen. Kaapse gieren vertoeven vaak in het gezelschap van maraboes, die van deze eigenschap profiteren. Ze nestelen op kliffen waarbij ze één ei leggen en uitbroeden.

Status[bewerken]

De kaapse gier heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2006 door BirdLife International geschat op 5300 tot 6700 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af met een tempo van gemiddeld 92% binnen drie generaties door voedselvergiftiging, aanleg van bovengrondse elektriciteitsleidingen en andere vormen van habitatverlies. Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]