Kamp De Wittebrink

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kamp De Wittebrink
Kamp De Wittebrink (Nederland (hoofdbetekenis))
Kamp De Wittebrink
Ingebruikname 1937
Gesloten 1954
Locatie Wittebrink
Verantwoordelijk land Nederland
Coördinaten 52° 0′ NB, 06° 16′ OL
Beheerder Rijksdienst voor de Werkverruiming, Heidemij, SS, Geallieerden

Kamp De Wittebrink was een werkkamp dat in 1937 in de Gelderse buurtschap Wittebrink, nabij Hummelo, werd gesticht.[1] In de Tweede Wereldoorlog hebben er Joden opgesloten gezeten en na de bevrijding collaborateurs en Duitse krijgsgevangenen.

Rijkswerkkamp[bewerken]

Het Rijkswerkkamp De Wittebrink werd in 1937 in gebruik genomen in het kader van de werkverschaffing tijdens de crisis van de jaren 30. Daartoe werden door de Rijksgebouwendienst op het landgoed Enghuizen barakken gebouwd voor maximaal 120 bewoners, een beheerdersbarak, een kantine en wat schamele voorzieningen. De hier gehuisveste werklozen uit West-Nederland werden onder leiding van de Heidemij tewerkgesteld bij het ontginnen van delen van de heide.

In augustus 1942 werden de werklozen heengezonden om plaats te maken voor Joodse dwangarbeiders, die begin oktober werden weggevoerd naar Westerbork en van daaruit naar de vernietigingskampen. Een aantal bronnen meldt een kort verblijf door een groep NSB-Joden, maar dit is niet met zekerheid vast te stellen.

Na de bevrijding[bewerken]

Na de bevrijding werden in het kamp voormalige NSB'ers en SS'ers geïnterneerd. Ook sloten de geallieerden er Duitse krijgsgevangenen op.[2] Hierna stond het kamp leeg tot 1954, toen een lokale ondernemer het voor industriële productie in gebruik nam. Deze verliet het kamp in 1956. De barakken werden gesloopt, op de beheerdersbarak na, die sindsdien in gebruik is als woning.

De gemeente Bronckhorst stelde in 2014 1000 euro ter beschikking om een gedenkbord bij het voormalige kamp te plaatsen.[3]