Kampvuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een kampvuur

Een kampvuur is een open vuur van brandend hout in de openlucht.

Oorsprong[bewerken]

Het bewust gebruiken van vuur kwam al vrij vroeg voor tijdens de evolutie van de mens. Voor het aansteken van vuur werden diverse technieken gebruikt waaronder vuursteen. De oudste tot nu toe ontdekte kampvuurresten zijn van ongeveer 790.000 jaar geleden bij de rivier de Jordaan.[1] Er zijn indicaties dat in Afrika nog eerdere menselijke vuurhaarden zijn geweest.

Functies[bewerken]

In de eerste plaats heeft een kampvuur vooral een praktisch doel: voor licht en warmte zorgen, voedsel bereiden of wilde dieren op afstand houden. Ook kan een kampvuur gebruikt worden voor het vervaardigen van houtskool of teer en voor eenvoudige materiaalbewerking zoals het bakken van klei en het harden van hout. Een kampvuur heeft vaak ook een sociale of zelfs rituele functie zoals een vreugdevuur. Tegenwoordig wordt er voornamelijk voor de gezelligheid gestookt. Traditioneel wordt er rond een kampvuur gezongen, op instrumenten gespeeld of worden er verhalen verteld.

Techniek[bewerken]

Voor het maken van vuur zijn vele technieken, zoals lucifers of vuursteen, zie methoden om vuur te maken. Voor vuur zijn drie zaken nodig: brandstof, zuurstof en warmte. De grootte van het hout en de opbouw van het vuur (verdelingsgraad), windsterkte, houtsoort en vocht in het hout hebben hier invloed op.

Een zorgvuldige opbouw van klein naar groter materiaal is nodig om een eerste vlam uit te laten groeien tot een kampvuur. Zeker bij het ontsteken van het kampvuur is het nodig snel voldoende hitte te genereren. Als er eenmaal een laagje gloeiende kooltjes is ontstaan, moet de opbouw zo zijn dat deze voldoende zuurstof toelaat maar wel genoeg warmte vasthoudt. Hiervoor zijn vele technieken zoals een piramide- of blokvuur. Verstikking door te veel hout leidt tot slechte verbranding en sterke rookontwikkeling.

Het doven van een kampvuur kan door afkoeling met water of door het uitelkaar te schoppen. Een andere manier om een kampvuur te doven is het verstikken door het af te dekken met bijvoorbeeld aarde. Als er geen brandstof meer toegevoegd wordt zal een kampvuur uiteindelijk vanzelf doven.

Gevaren en overlast[bewerken]

Open vuur brengt risico's met zich mee zoals kans op brandwonden en natuurbrand. De rook van een kampvuur is ongezond en kan overlast veroorzaken. Een slecht brandend vuur vooroorzaakt veel roet. Het verbranden van afval en geverfd of behandeld hout kan giftige stoffen doen vrijkomen, maar ook de rook van hout van sommige giftige boomsoorten kan gezondheidsproblemen geven.

Nederlandse regelgeving[bewerken]

Wet[bewerken]

De Nederlandse wet stelt alleen dat men uitsluitend op veilige wijze kampvuur mag stoken. In het Wetboek van Strafrecht artikel 429 staat het volgende.[2]

Aanhalingsteken openen

Met hechtenis van ten hoogste veertien dagen of geldboete van de tweede categorie wordt gestraft: Hij die [...] een vuur aanlegt, voedt of onderhoudt op zo korte afstand van gebouwen of goederen, dat daardoor brandgevaar kan ontstaan; [...] Hij die door gebrek aan de nodige omzichtigheid of voorzorg gevaar voor bos-, heide-, helm-, gras- of veenbrand doet ontstaan; [...]

Aanhalingsteken sluiten

Gemeente[bewerken]

Het stoken van een kampvuur wordt vooral door gemeenten aan banden gelegd. Vaak is alleen een klein sfeer- of kookvuur toegestaan. Sommige kampeerterreinen en scoutingverenigingen hebben een permanente ontheffing voor het stoken van kampvuur. De meeste Algemene Plaatselijke Verordeningen (APV) bevatten onderstaande tekst, maar varianten daarop die meer of minder toe staan, komen ook voor.[3] De hoogte van de boete die bij overtreding opgelegd kan worden, is raad te plegen op de website van het OM (€280 in 2016).[4]

Aanhalingsteken openen

Het is verboden in de openlucht [...] vuur aan te leggen, te stoken of te hebben. Mits er geen sprake is van gevaar, overlast of hinder voor de omgeving, is het verbod niet van toepassing op: [...] sfeervuren zoals terrashaarden en vuurkorven, indien geen afvalstoffen worden verbrand; vuur voor koken, bakken en braden. Het college kan van dit verbod ontheffing verlenen. [...]

Aanhalingsteken sluiten

Brandweer[bewerken]

Bij bijzonder omstandigheden zoals langdurige droogte kan de brandweer het maken van vuur tijdelijk verbieden.[bron?] Een dergelijk verbod wordt voor de meeste veiligheidsregio's o.a. via de centrale website Natuurbrandrisico.nl bekend gemaakt.[5]

Grondeigenaar[bewerken]

De grondeigenaar kan aanvullende regels opleggen. Bij natuurgebieden moeten deze op het toegangsbord vermeld staan. Veel landgoederen zijn tussen zonsopkomst en -ondergang opengesteld voor wandelaars omdat dit belastingvoordelen oplevert voor de eigenaar. De Natuurschoonwet stelt hieraan de volgende eisen.[6]

Aanhalingsteken openen

De openstelling van het landgoed moet duidelijk en waarneembaar door middel van borden aangegeven zijn. [...] Gedragsregels die op de borden kunnen worden vermeld zijn: ‘Het is niet toegestaan zich buiten de paden te begeven’ en ‘Het is verboden om: [...] bomen, struiken en andere gewassen te beschadigen; hout te sprokkelen; [...] vuur te maken [...]; papier en ander afval achter te laten.’

Aanhalingsteken sluiten



Icoontje WikiWoordenboek Zoek kampvuur op in het WikiWoordenboek.

Beluister

(info)