Keiem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Keiem
Deelgemeente in België Vlag van België
Keiem (België)
Keiem
Situering
Gewest Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Provincie Vlag West-Vlaanderen West-Vlaanderen
Gemeente Vlag Diksmuide Diksmuide
Coördinaten 51° 5′ NB, 02° 53′ OL
Algemeen
Oppervlakte 12,92 km²
Inwoners (01/01/2007) 1.298
(100 inw./km²)
Overig
Postcode 8600
Detailkaart
Kaart van Keiem
Locatie in de gemeente
Portaal  Portaalicoon   België

Keiem is een dorp in de Belgische provincie West-Vlaanderen en een deelgemeente van de stad Diksmuide. Het grondgebied van Keiem grenst ten westen aan de IJzer, waarover de Tervatebrug ligt. Keiem heeft een oppervlakte van 12,92 km2 en telde in 2007 bijna 1300 inwoners.

Sint-Niklaaskerk


Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Door de relatief hoge ligging van Keiem zou de omgeving al in de vroegromeinse tijd bewoond kunnen zijn. Pas in 1203 werd Keiem echter in een schriftelijke bron vermeld, als Caihem; hoewel de plaats in de 12e eeuw een rol speelde als verblijfplaats van Bertulf die, na de - mede door hem beraamde - moord op graaf Karel de Goede in 1127, hierheen vluchtte, waar hij bezittingen had.

Waarschijnlijk werd de parochie in de 13e eeuw afgescheiden van die van Vladslo. In de 13e en 14e eeuw kende de lakennijverheid een zekere bloei, maar in 1384 kwam daar een einde aan, toen het recht tot uitvoer van deze lakens werd ingetrokken.

In 1488 werd Keiem geplunderd door de troepen van Maximiliaan van Oostenrijk. In 1566 werd de kerk opnieuw geplunderd, nu vanwege de godsdiensttwisten.

Naast door de natuur veroorzaakte overstromingen had Keiem ook te maken met militaire inundaties.

In 1876 kwamen de Zusters van Liefde van Maria uit Heule naar Keiem.

Keiem had veel te lijden van de Eerste Wereldoorlog. Het Belgische leger besloot eerst een voorlinie in te richten, waarbij de windmolens en de kerktoren werden opgeblazen. Na een driedaagse veldslag, waarbij Keiem zwaar werd gebombardeerd, viel de plaats in handen van de Duitsers[1]. Opnieuw trachtten de Duitsers de IJzer over te steken, maar op 30-31 oktober werden de sluizen geopend, waardoor de IJzervlakte overstroomde en de Duitsers zich van de linkeroever van de IJzer moesten terugtrekken. Op 16 oktober 1918 werd het - vrijwel volledig verwoeste - Keiem bevrijd.

Van 1919-1925 vond de wederopbouw plaats en op 12 juli van het laatstgenoemde jaar werden ook de Belgische militaire begraafplaats en het standbeeld voor de gevallen oud-strijders en de burgerlijke slachtoffers van WO I ingehuldigd.

In 1971 fuseerde Keiem met Beerst, en in 1977 werd deze gemeente bij Diksmuide gevoegd.

Bezienswaardigheden[bewerken | brontekst bewerken]

Belgische militaire begraafplaats
  • 't Kakelend Kippenmuseum, een bezoekboerderij met honderd soorten kippen en een dierenpark met verschillende neerhofdieren. [2]

Natuur en landschap[bewerken | brontekst bewerken]

Keiem ligt op de grens van het West-Vlaamse poldergebied en Zandlemig Vlaanderen op een hoogte van ongeveer 5 meter. Ten westen van Keiem bevindt zich de IJzervlakte. Hier loopt ook het Zijdelinggeleed, in noordwestelijke richting.

Bekende Keiemnaars[bewerken | brontekst bewerken]

Demografische evolutie[bewerken | brontekst bewerken]

Opm:1806 t/m 1970=volkstellingen op 31 december

Politiek[bewerken | brontekst bewerken]

Burgemeesters (1920-1970)[bewerken | brontekst bewerken]

  • Camiel Vandevyvere
  • 1940-????: Maurice Blontrock
  • 1947-1959: Robert Sanders
  • 1959-1971: Camiel Sinnaeve

Désiré Vanbesien (die oorlogsburgemeester was te Keiem)

Nabijgelegen kernen[bewerken | brontekst bewerken]

Beerst, Leke, De Mokker, Stuivekenskerke

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Symoen René, Keiem door de eeuwen heen, Drukkerij Vita, Zingem, 1980.
  • Symoen René, Willaert Wesley, Keiem: vóór, tijdens en na de Groote Oorlog, voorwoord: Johan Verbouw, Drukkerij Devriendt Printing, s.l. [Koekelare], 2014.
Zie de categorie Keiem van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.