Landschapschilderkunst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Oogst, van Pieter Brueghel de Oude, 1565.
Landschap bij Bologna, van Frans Koppelaar, 2001: Realistisch landschap naar de waarneming
Landschap bij San Jaume Llierca, Catalonië, Spanje, van Angenelle Thijssen, 2008: Lyrisch-expressionistische schildering van een landschap

Landschapschilderkunst is het weergeven van landschappen; bergen, valleien, bomen, rivieren en bossen, als onderdeel van de schilderkunst. De hemel is vrijwel altijd onderdeel van het kunstwerk en de weersgesteldheid is een aspect van de compositie.

Uit de 1e eeuw zijn Romeinse fresco's van landschappen ter versiering van ruimtes bewaard gebleven in Pompeï en Herculaneum.

Het van het Nederlandse woord landschap afgeleide landscape is in de late 17e eeuw opgenomen in de Engelse taal, (het Duitse 'Landschaft is hieraan verwant).

In de vroege 15e eeuw ontstond in Europa de landschapschilderkunst als apart genre, veelal als omgeving voor menselijke activiteit met een religieus onderwerp, zoals de Rust tijdens de vlucht naar Egypte, de Drie Koningen of Sint Hieronymus in de woestijn.

De Chinese traditionele landschapschilderkunst, waarbij nietige mensfiguurtjes gebruikt worden om de schaalverhouding weer te geven en de kijker als het ware uit te nodigen in het landschap rond te dwalen, ontstond tijdens de Tang-dynastie (618 - 906).

Als voorloper van het impressionisme ontstond in Frankrijk rond 1830 de School van Barbizon, die zich toelegde op het schilderen van landschappen.

Landschap is ook in de hedendaagse schilderkunst een geliefd thema. Zowel in figuratieve als abstracte werken kan landschap het uitgangspunt zijn. De hyperrealisten geven een meer dan realistische blik op landschap, omdat alles even scherp in beeld is gebracht, vaak zonder emotie en met nadrukkelijke lichtval, soms nog gecombineerd met een magische of imaginaire sfeer (Carel Willink).

Expressionisten gebruiken als het ware het landschap om een emotie, een beleving door te geven door middel van een zekere vervorming van de werkelijkheid en het toepassen van niet realistisch kleurgebruik.

Het Duitse expressionisme met schilders als Kandinsky leeft voort in hedendaags lyrisch expressionistisch werk, geënt op landschapsbeleving.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]