Leeromgeving

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een leeromgeving bestaat uit personen, middelen, faciliteiten en strategieën die het leerproces moeten bevorderen.

De kracht van een leeromgeving hangt af van de volgende factoren:[1]

De term 'leeromgeving' kan verwijzen naar een les in een klas, maar ook naar een hele opleiding of school. In het laatste geval spreekt men ook wel van een onderwijsarrangement.[2]

Bij overwegend gebruik van virtuele middelen[3] spreekt men van een elektronische leeromgeving (afgekort ELO). Een 'authentieke leeromgeving' is een leeromgeving die de praktijk op de werkvloer nabootst. [4].

Criteria voor het begrip 'krachtige leeromgeving'[bewerken]

Over wat een krachtige leeromgeving is bestaan verschillende opvattingen. Volgens de Corte[5] dient de leeromgeving de leerling ruimte te bieden voor zelfstandig leren, met structurele begeleiding van de docent.

Onderwijsarchitectuur[bewerken]

Het ontwerpen van de leeromgeving, de zogeheten onderwijsarchitectuur, [6] is het gezamenlijke werk van een (de leiding hebbende) onderwijsarchitect (of onderwijsontwerper), een onderwijskundige, een curriculum-ontwikkelaar, een onderwijsadviseur. Uitgangspunt zijn daarbij de wensen die de eigenaar van de leeromgeving (de school) heeft uitgeproken. Vanuit deze wensen zullen de ontwerpers, meestal in genoemde volgorde, onderstaande elementen proberen te preciseren:

  • Leer- en onderwijsdoelen
  • Randvoorwaarden
  • Activiteiten
  • Werkvormen
  • Onderwijsrollen

Zij beginnen met de wensen om te zetten in doelen. Rekening houdend met alle aanwezige omgevingsfactoren, bedenken zij effectieve leeractiviteiten en ondersteunende activiteiten (onderwijsactiviteiten). Zij groeperen deze in werkvormen en verdelen ze over alle betrokkenen. Deze elementen, tezamen met allerlei onderdelen die het leren verder ondersteunen, worden aan elkaar verbonden en in de tijd geplaatst, tot een samenhangend geheel ontstaat: de leeromgeving.

Bronvermelding[bewerken]