Lepelbekstrandloper

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Lepelbekstrandloper
IUCN-status: Kritiek[1] (2018)
Lepelbekstrandloper (Calidris pygmaea)
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Charadriiformes (Steltloperachtigen)
Familie:Scolopacidae (Strandlopers en snippen)
Geslacht:Calidris
Soort
Calidris pygmaea
(Linnaeus, 1758)[2]
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Lepelbekstrandloper op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De lepelbekstrandloper (Calidris pygmaea synoniem: Eurynorhynchus pygmeus) is een vogel uit de familie strandlopers en snippen (Scolopacidae). De vogel komt voor in Linnaeus' Systema Naturæ uit 1758 (10de druk), het startpunt van wetenschappelijke naamgeving van dieren. Linnaeus gaf hem de naam Platalea pygmea, dat dwerglepelaar betekent. Het is een ernstig bedreigde trekvogelsoort die broedt in noordoostelijk Siberië en overwintert langs de kusten in Zuidoost-Azië.

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

De lepelbekstransdloper is 14 tot 16 cm lang (iets kleiner dan een bonte strandloper) en hij heeft een spanwijdte van 32 tot 38 cm. De kop, hals en borst van een volwassen vogel in de broedtijd is roodbruin met donkerbruine streepjes. De vogel heeft van op de rug en vleugels donkere veren met bruine tot kaneelkleurige randen.Jonge vogels en volwassen vogels zijn buiten de broedtijd veel minder opvallend grijsbruin gekleurd. De buik is wit en de poten zijn zwart. Het meest opvallend kenmerk is de lepelvormige snavel.[3]

Lepelbekstrandloper in winterkleed

Verspreiding en leefgebied[bewerken | brontekst bewerken]

Het broedgebied van de lepelbekstrandloper ligt langs de kust van noordoostelijk Siberië zoals het Tsjoektsjenschiereiland en het schiereiland Kamtsjatka. De vogel trekt langs de kust van de Grote Oceaan naar het zuiden door Japan, Noord- en Zuid-Korea en China naar zijn belangrijkste overwinteringsgebieden in Zuidoost-Azië. De vogel wordt daar waargenomen in India, Bangladesh, Sri-Lanka, Myanmar, Thailand, Vietnam, de Filipijnen, het schiereiland Malakka.[1]

Status[bewerken | brontekst bewerken]

Er is slechts een kleine populatie van de lepelbekstrandloper en daardoor is de soort kwetsbaar (voor uitsterven). De grootte van de populatie werd in 2009 geschat op 120-200 broedparen. Volgens in 2014 uitgevoerd onderzoek bestaat de populatie uit 240 tot 456 volwassen individuen.[4]. De leefgebieden in het overwinteringsgebied van de vogel gaan in kwaliteit achteruit door verandering van het klimaat en andere ontwikkelingen in kustgebieden. Om deze redenen blijft deze strandloper als ernstig bedreigd (kritiek) op de Rode Lijst van de IUCN.[1]