Li Na (tennisster)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Li Na
US Open 2009
US Open 2009
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van China Chinese
Geboorteplaats Wuhan, China
Geboortedatum 26 februari 1982
Woonplaats Wuhan, China
Lengte 1,72 m
Gewicht 65 kg
Profdebuut 1999
Met pensioen 2014
Slaghand rechts, backhand 2-handig
Totaal prijzengeld 16.709.074 US dollar
Coach Carlos Rodríguez
Profiel (en) WTA-site
Hall of Fame 2019 (en) profiel
Enkelspel
Winst-verliesbalans 503–188
Titels 9 WTA, 19 ITF
Hoogste positie 2e (17 februari 2014)
WTA Finals finale (2013)
Olympische Spelen halve finale (2008)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winst (2014)
Vlag van Frankrijk Roland Garros winst (2011)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wimbledon kwartfinale (2006, 2010, 2013)
Vlag van de Verenigde Staten US Open halve finale (2013)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 121–50
Titels 2 WTA, 16 ITF
Hoogste positie 54e (28 augustus 2006)
Olympische Spelen 2e ronde (2012)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2006, 2007)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2006, 2007)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2006)
Vlag van de Verenigde Staten US Open 3e ronde (2005)
Laatst bijgewerkt op: 26 september 2014
Portaal  Portaalicoon   Tennis
Posities op de WTA-ranglijst
Positie per einde seizoen:
jaar rang
enkelspel
rang
dubbelspel
1999 363 321
2000 134 89
2001 303 327
2002 277 657
2004 80 349
2005 57 145
2006 21 73
2007 29 143
2008 23
2009 15
2010 11
2011 5
2012 7
2013 3
2014 9
Dit is een Chinese naam; de familienaam is Li.

Li Na (Chinees: 李娜; pinyin: Lǐ Nà) (Wuhan, 26 februari 1982) is een voormalig tennisspeelster uit China die in 1999 tot het profcircuit is toegetreden. Zij speelt tennis vanaf haar negende, nadat zij eerst twee jaar badminton speelde. Li was de eerste Chinese die zich kon plaatsen voor een grandslamtoernooi en de eerste Chinese die een plaats in de top-10 van de wereldranglijst wist te veroveren.

Daarnaast was Li de eerste Chinese die de kwartfinale op een grandslamtoernooi kon bereiken, dit deed zij in 2006 op Wimbledon. In 2011 behaalde zij met een finale op de Australian Open haar beste resultaat op een grandslamtoernooi tot dan toe. Zij was hiermee de eerste Chinese die de finale van een grandslam­toernooi bereikte. Later dat jaar op Roland Garros wist zij dit te overtreffen door haar eerste grandslam­toernooi te winnen. In 2014 volgde een tweede grandslamtitel, op de Australian Open.

Li won in haar carrière negen WTA-titels in het enkelspel en twee titels in het dubbelspel. Daarnaast won zij negentien enkelspeltoernooien en zestien dubbelspeltoernooien in het ITF-circuit. Vanaf 1999 maakte zij deel uit van het Chinese Fed Cup-team (met onderbrekingen vanwege blessures). Zij is getrouwd met haar voormalige coach Jiang Shan. Sinds augustus 2012 werd zij gecoacht door Carlos Rodríguez. Wegens onoverkomelijke knieproblemen beëindigde zij haar carrière in 2014.

In 2019 werd zij opgenomen in de internationale Tennis Hall of Fame.

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

2004-2006[bewerken | brontekst bewerken]

In 2004 was Li de eerste Chinese die een WTA-toernooi won in het enkelspel. Zij won als kwalificatie­speelster het toernooi van Guangzhou. In zowel 2005 als 2006 bereikte Li de finale van het WTA-toernooi van Estoril. Zij kon dit toernooi echter geen enkele keer op haar naam schrijven, na nederlagen tegen respectievelijk Lucie Šafářová en haar landgenote Zheng Jie. In 2006 bereikte zij de kwartfinale op Wimbledon, waar zij verloor van de Belgische Kim Clijsters. Zij was daarmee de eerste Chinese die de kwartfinale op een grandslamtoernooi bereikte.

2007-2009[bewerken | brontekst bewerken]

Li was in 2007 lange tijd geblesseerd en keerde pas in het begin van 2008 terug. Zij won bij haar terugkeer meteen haar tweede WTA-titel in het enkelspel in Gold Coast. In augustus 2008 versloeg Li in de kwartfinale op de Olympische Spelen in Peking de Amerikaanse Venus Williams, de nummer acht van de wereldranglijst op dat moment, in twee sets met 7-5, 7-5[1] en dat tot grote vreugde van het Chinese thuispubliek. Verder in het toernooi kon zij deze stunt niet herhalen. Zij verloor in de halve finale in twee sets van Dinara Safina en ook de partij om het brons tegen Vera Zvonarjova verloor zij in twee sets. In 2009 verloor zij de finale van het toernooi van Monterrey tegen Marion Bartoli in twee sets. Later dat jaar verloor zij ook in de finale van het toernooi van Birmingham tegen Magdaléna Rybáriková. Op het US Open van 2009 bereikte Li voor de tweede keer in haar carrière de kwartfinale op een grandslamtoernooi. Zij verloor hier in twee sets tegen Kim Clijsters, die het toernooi later ook zou winnen.

2010[bewerken | brontekst bewerken]

Na het bereiken van de halve finale op het Australian Open, die Li na twee tiebreaks verloor tegen de latere winnares Serena Williams, werd zij de eerste Chinese tennisspeelster die de top-tien van het vrouwentennis wist te bereiken. Later dat jaar won Li de derde enkelspeltitel in haar carrière. Zij versloeg in de finale van het toernooi van Birmingham het voormalige nummer één van de wereld, Maria Sjarapova, in twee sets. Li bereikte voor de tweede keer in haar carrière de kwartfinale op Wimbledon. In de vierde ronde versloeg zij de hoger geplaatste Agnieszka Radwańska, maar in de kwartfinale was het eerste reekshoofd en de latere winnares Serena Williams te sterk in twee sets. Nadat zij de derde ronde bereikte op het toernooi van Montreal, klom Li naar de negende plaats op de wereldranglijst, haar hoogste positie tot dan toe. Op het US Open was Li geplaatst als achtste reekshoofd en had zij een kwartfinaleplaats te verdedigen. Zij moest het toernooi echter al na de eerste ronde verlaten na een nederlaag in drie sets tegen de Oekraïense Kateryna Bondarenko. Hierdoor belandde Li weer buiten de top-tien van de WTA-ranglijst. In haar thuisland bereikte Li de halve finale van het hoog aangeschreven toernooi van Peking. Zij verloor er in twee sets van Vera Zvonarjova. Li beëindigde het seizoen net buiten de top-tien van de wereldranglijst, op de elfde positie.

2011[bewerken | brontekst bewerken]

Het seizoen 2011 begon uitstekend voor Li, met een zege op het toernooi van Sydney, door in de finale Kim Clijsters te verslaan. Ook op het Australian Open liep het vlot. Zij versloeg in de halve finale Caroline Wozniacki, de nummer één op de wereldranglijst. Zij won deze partij in drie sets na een wedstrijdpunt in de tweede set te hebben weggewerkt. Zo werd zij de allereerste Chinese ooit in de finale van een grandslam­toernooi, de tweede finale op rij voor Li in 2011, en ook de tweede tegen Kim Clijsters. Dit keer moest zij de eindzege wel aan Clijsters laten. Zij verloor de finale in drie sets. Door deze prestatie steeg Li naar de zevende plaats op de wereldranglijst, haar beste positie tot dan toe. Op Roland Garros was het nog eens raak. Zij won in de finale van Francesca Schiavone met 6-4 en 7-6. Zij werd daarmee de eerste Chinese die een grandslamtoernooi won, en zij bereikte haar vooralsnog hoogste positie op de wereld­ranglijst: de vierde plaats. Op Wimbledon kon zij dit niveau niet opnieuw halen – in de tweede ronde werd zij in drie sets uitgeschakeld door de Duitse Sabine Lisicki. Zij eindigde het jaar als vijfde op de wereldranglijst.

2012[bewerken | brontekst bewerken]

Bij haar eerste optreden, in Sydney, bereikte Li de finale – zij verloor deze van Viktoryja Azarenka. Op het Australian Open werd zij in de vierde ronde door Kim Clijsters uitgeschakeld. Op de mandatory-toernooien in maart, Indian Wells en Miami, waren de kwartfinales haar eindstation. Zij kwam nogmaals tot de finale op het toernooi van Rome – hier moest zij het hoofd buigen voor Maria Sjarapova. Net als op het eerste grandslamtoernooi van dit jaar kwam zij ook op Roland Garros niet voorbij de vierde ronde. Na Wimbledon (tweede ronde) deed Li Na nog mee aan de Olympische spelen in Londen, maar hier struikelde zij al in de eerste ronde. Het ging weer beter met Li tijdens het Noord-Amerikaanse hardcourtseizoen – in Montreal bereikte zij de finale (verslagen door Petra Kvitová) en in Cincinnati greep zij haar zesde enkelspeltitel. Aan het eind van het jaar was haar ranglijstpositie gezakt tot de zevende plaats.

2013[bewerken | brontekst bewerken]

Li begon uitstekend aan het WTA-seizoen 2013, met een zege op het nieuwe toernooi van Shenzhen. In de finale versloeg zij de Tsjechische Klára Zakopalová.[2] Hiermee steeg zij een plaatsje op de wereldranglijst, naar de zesde positie. Op het Australian Open stootte zij door tot de finale, die zij echter verloor van de winnares van vorig jaar, Viktoryja Azarenka. Als gevolg van een enkelblessure die zij tijdens de finale van het Australian Open opliep, trok Li zich terug van de toernooien van Doha en Dubai.

2014[bewerken | brontekst bewerken]

Om te beginnen wist Li haar titel in Shenzhen te prolongeren. Op het Australian Open kon zij, na twee eerdere finales te hebben verloren, dan eindelijk de titel pakken. Op Roland Garros strandde zij al in de eerste ronde, en ook op Wimbledon kwam zij niet verder dan de derde ronde. De medische toestand van haar knieën verhinderde haar verdere deelname aan het WTA-circuit. Hoewel zij in voorgaande jaren wist te herstellen van drie operaties aan haar rechterknie, bleek dit na een nieuwe operatie (nu aan de linkerknie) niet meer mogelijk. Op 19 september maakte Li Na bekend dat zij niet meer zou terugkeren in het actieve beroepstennis.[3]

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster score
gewonnen finales
1. 2004-10-03 Vlag van China WTA Guangzhou hardcourt Vlag van Slowakije Martina Suchá 6-3, 6-4 details
2. 2008-01-05 Vlag van Australië WTA Gold Coast hardcourt Vlag van Wit-Rusland Viktoryja Azarenka 4-6, 6-3, 6-4 details
3. 2010-06-13 Vlag van het Verenigd Koninkrijk WTA Birmingham gras Vlag van Rusland Maria Sjarapova 7-5, 6-1 details
4. 2011-01-14 Vlag van Australië WTA Sydney hardcourt Vlag van België Kim Clijsters 7-6, 6-3 details
5. 2011-06-04 Vlag van Frankrijk Roland Garros gravel Vlag van Italië Francesca Schiavone 6-4, 7-6 details
6. 2012-08-19 Vlag van de Verenigde Staten WTA Cincinnati hardcourt Vlag van Duitsland Angelique Kerber 1-6, 6-3, 6-1 details
7. 2013-01-05 Vlag van China WTA Shenzhen hardcourt Vlag van Tsjechië Klára Zakopalová 6-3, 1-6, 7-5 details
8. 2014-01-04 Vlag van China WTA Shenzhen hardcourt Vlag van China Peng Shuai 6-4, 7-5 details
9. 2014-01-25 Vlag van Australië Australian Open hardcourt Vlag van Slowakije Dominika Cibulková 7-6, 6-0 details
verloren finales
1. 2005-05-01 Vlag van Portugal WTA Estoril gravel Vlag van Tsjechië Lucie Šafářová 7-6, 4-6, 3-6 details
2. 2006-05-07 Vlag van Portugal WTA Estoril gravel Vlag van China Zheng Jie 7-6, 5-7, opg. details
3. 2009-03-08 Vlag van Mexico WTA Monterrey hardcourt Vlag van Frankrijk Marion Bartoli 4-6, 3-6 details
4. 2009-06-14 Vlag van het Verenigd Koninkrijk WTA Birmingham gras Vlag van Slowakije Magdaléna Rybáriková 0-6, 6-7 details
5. 2011-01-29 Vlag van Australië Australian Open hardcourt Vlag van België Kim Clijsters 6-3, 3-6, 3-6 details
6. 2012-01-13 Vlag van Australië WTA Sydney hardcourt Vlag van Wit-Rusland Viktoryja Azarenka 2-6, 6-1, 3-6 details
7. 2012-05-20 Vlag van Italië WTA Rome gravel Vlag van Rusland Maria Sjarapova 6-4, 4-6, 6-7 details
8. 2012-08-13 Vlag van Canada WTA Montreal hardcourt Vlag van Tsjechië Petra Kvitová 5-7, 6-2, 3-6 details
9. 2013-01-26 Vlag van Australië Australian Open hardcourt Vlag van Wit-Rusland Viktoryja Azarenka 6-4, 4-6, 3-6 details
10. 2013-04-28 Vlag van Duitsland WTA Stuttgart gravel Vlag van Rusland Maria Sjarapova 4-6, 3-6 details
11. 2013-10-27 Vlag van Turkije WTA Tour Championships hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Serena Williams 6-2, 3-6, 0-6 details
12. 2014-03-29 Vlag van de Verenigde Staten WTA Miami hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Serena Williams 5-7, 1-6 details

WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales
1. 2000-06-18 Vlag van Oezbekistan WTA Tasjkent hardcourt Vlag van China Li Ting Vlag van Oezbekistan Iroda Tulyaganova
Vlag van Oekraïne Anna Zaporozjanova
3-6, 6-2, 6-4 details
2. 2006-06-18 Vlag van het Verenigd Koninkrijk WTA Birmingham gras Vlag van Servië Jelena Janković Vlag van de Verenigde Staten Jill Craybas
Vlag van Zuid-Afrika Liezel Huber
6-2, 6-4 details

Gewonnen ITF-toernooien enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster in finale score
1. 1999-06-13 Vlag van China Shenzhen hardcourt Vlag van Zuid-Korea Chung Yang-jin 6-2, 6-3
2. 1999-06-20 Vlag van China Shenzhen hardcourt Vlag van Zuid-Korea Chung Yang-jin 6-0, 6-0
3. 1999-08-29 Vlag van België Westende gravel Vlag van België Daphne Van de Zande 6-3, 6-1
4. 2000-01-23 Vlag van de Verenigde Staten Boca Raton hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Sandra Cacic 6-4, 6-3
5. 2000-03-26 Vlag van China Nanking hardcourt Vlag van Canada Marie-Ève Pelletier 7-6, 6-2
6. 2000-04-02 Vlag van China Nanking hardcourt Vlag van China Ding Ding 6-2, 6-2
7. 2000-04-16 Vlag van China Shenyang hardcourt Vlag van China Sun Tiantian 6-0, 6-4
8. 2000-04-23 Vlag van China Dalian hardcourt Vlag van China Chen Li-Ling 6-4, 6-4
9. 2000-05-14 Vlag van Zuid-Korea Seoel gravel Vlag van Zuid-Korea Kim Eun-ha 6-3, 7-6
10. 2000-05-28 Vlag van Vietnam Ho Chi Minhstad hardcourt Vlag van Indonesië Wynne Prakusya 6-1, 6-2
11. 2000-07-09 Vlag van Italië Civitanova Marche gravel Vlag van Zwitserland Emmanuelle Gagliardi 6-3, 4-6, 7-6
12. 2001-04-22 Vlag van Vietnam Ho Chi Minhstad hardcourt Vlag van Italië Roberta Vinci 6-4, 7-5
13. 2001-07-29 Vlag van China Guangzhou hardcourt Vlag van China Liu Nannan 6-1, 6-2
14. 2002-02-10 Vlag van de Verenigde Staten Midland hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Mashona Washington 6-1, 6-2
15. 2004-05-23 Vlag van China Peking hardcourt Vlag van Japan Seiko Okamoto 6-4, 6-4
16. 2004-05-30 Vlag van China Tongliao hardcourt Vlag van Marokko Bahia Mouhtassine 6-4, 2-6, 7-6
17. 2004-06-06 Vlag van China Ulanhot hardcourt Vlag van China Liu Nannan 6-0, 6-0
18. 2004-06-13 Vlag van China Peking hardcourt Vlag van Thailand Suchanun Viratprasert 6-2, 6-4
19. 2004-10-31 Vlag van China Shenzhen hardcourt Vlag van China Sun Tiantian 6-3, 4-6, 6-2

Gewonnen ITF-toernooien dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters in finale score
1. 1999-06-13 Vlag van China Shenzhen hardcourt Vlag van China Li Ting Vlag van Indonesië Liza Andriyani
Vlag van Indonesië Irawati Iskandar
6-1, 6-3
2. 1999-06-20 Vlag van China Shenzhen hardcourt Vlag van China Li Ting Vlag van Zuid-Korea Chung Yang-jin
Vlag van Zuid-Korea Lee Eun-jeong
6-3, 6-1
3. 1999-08-15 Vlag van België Rebecq gravel Vlag van China Li Ting Vlag van Nederland Natalia Galouza
Vlag van Nederland Maaike Koutstaal
6-1, 6-4
4. 1999-08-22 Vlag van België Koksijde gravel Vlag van China Li Ting Vlag van Nieuw-Zeeland Rewa Hudson
Vlag van Nieuw-Zeeland Shelley Stephens
6-3, 6-2
5. 1999-08-29 Vlag van België Westende gravel Vlag van China Li Ting Vlag van Nederland Natalia Galouza
Vlag van Nederland Anouk Sterk
7-6, 6-2
6. 1999-09-19 Vlag van Japan Ibaraki hardcourt Vlag van China Li Ting Vlag van Zuid-Afrika Mareze Joubert
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Kate Warne-Holland
7-6, 6-3
7. 1999-09-26 Vlag van Japan Tokio hardcourt Vlag van China Li Ting Vlag van Japan Maki Arai
Vlag van Japan Kumiko Iijima
6-2, 6-1
8. 1999-12-13 Vlag van de Filipijnen Manilla hardcourt Vlag van China Li Ting Vlag van Japan Haruka Inoue
Vlag van Japan Maiko Inoue
6-3, 6-2
9. 2000-02-28 Vlag van de Verenigde Staten Hallandale Beach hardcourt Vlag van China Li Ting Vlag van de Verenigde Staten Jean Okada
Vlag van Tsjechië Hana Šromová
6-3, 7-5
10. 2000-03-12 Vlag van China Chengdu hardcourt Vlag van China Li Ting Vlag van Zuid-Korea Chae Kyung-yee
Vlag van Japan Ryoko Takemura
7-6, 6-1
11. 2000-03-26 Vlag van China Nanking hardcourt Vlag van China Li Ting Vlag van China Ding Ding
Vlag van China Lin Ya-Ming
6-1, 7-6
12. 2000-04-02 Vlag van China Nanking hardcourt Vlag van China Li Ting Vlag van China Ding Ding
Vlag van China Lin Ya-Ming
6-1, 7-6
13. 2000-04-23 Vlag van China Dalian hardcourt Vlag van China Ding Ding Vlag van Zuid-Korea Chang Kyung-mi
Vlag van Japan Satoko Kurioka
7-5, 6-3
14. 2000-06-26 Vlag van Italië Orbetello gravel Vlag van China Li Ting Vlag van Brazilië Joana Cortez
Vlag van Brazilië Miriam D'Agostini
6-3, 7-6
15. 2001-03-05 Vlag van China Hangzhou hardcourt Vlag van China Shen Lui-Li Vlag van Slowakije Lenka Dlhopolcova
Vlag van Japan Remi Tezuka
6-3, 6-3
16. 2004-08-22 Vlag van de Verenigde Staten The Bronx hardcourt Vlag van China Liu Nannan Vlag van de Verenigde Staten Jessica Lehnhoff
Vlag van Australië Christina Wheeler
5-7, 6-3, 6-3

Resultaten grandslamtoernooien[bewerken | brontekst bewerken]

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Toernooi 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014
Vlag van Australië Australian Open 3R 1R 4R 3R HF F 4R F W
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3R 3R 4R 3R W 4R 2R 1R
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wimbledon KF 2R 3R KF 2R 2R KF 3R
Vlag van de Verenigde Staten US Open 1R 4R 4R KF 1R 1R 3R HF
winst-verlies 2-2 9-4 5-2 6-3 9-3 11-4 14-3 9-4 16-4 9-2

Vrouwendubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Toernooi 2000 2001 2005 2006 2007 2008
Vlag van Australië Australian Open 1R 2R 2R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R 2R
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R
Vlag van de Verenigde Staten US Open 2R 3R 1R

Gemengd dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Toernooi 2006
Vlag van Australië Australian Open 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wimbledon
Vlag van de Verenigde Staten US Open 1R

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Commons heeft mediabestanden in de categorie Li Na.