Liefdesvetkruid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Liefdesvetkruid
Liefdesvetkruid
Taxonomische indeling
Rijk:Plantae (Planten)
Stam:Embryophyta (Landplanten)
Klasse:Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade:Bedektzadigen
Clade:'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade:Geavanceerde tweezaadlobbigen
Orde:Saxifragales
Familie:Crassulaceae (Vetplantenfamilie)
Geslacht:Sedum
Soort
Sedum anacampseros
L. (1753)
Afbeeldingen Liefdesvetkruid op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Het liefdesvetkruid (Sedum anacampseros L., synoniem: Hylotelephium anacampseros (L.) H.Ohba), is een overblijvende plant[1] uit de vetplantenfamilie (Crassulaceae). De plant wordt in het Engels Love-restoring Stonecrop of Love-Restorer genoemd, in het Duits naar de vorm van de bladeren Rundblättrige Fetthenne. Vroeger werd de plant vaker wondkruid genoemd[2].

Beschrijving[bewerken]

De plant wordt 10-30[3]-50[4] cm hoog. De plant is kaal, de stengels zijn gebogen opstijgend[3]. De ongesteelde bladeren zijn niet tegenoverstaand[3] maar groeien spiraalsgewijs[1]. De bladeren zijn 1,5-2,5 cm lang[1], vlees-achtig, en ellipsvormig tot eirond van vorm[1] .

De tweeslachtige bloemen zijn vijfdelig (soms vierdelig[1]), en bloeien in juli en augustus[4] in een halfbolvormig scherm. De zaden rijpen in augustus-september[5] De kelkbladen zijn 2,5-3,5[3]-4[6] mm lang, en haakvormig naar binnen gekromd[6]. De kroonbladen zijn 4–5 mm lang, en rozerood tot donkerrood aan de bovenzijde, aan de onderzijde blauwachtig en groen gekield[3].

Verspreiding[bewerken]

Het liefdesvetkruid komt in de Alpen voor van de Zee-Alpen tot de Venetiaanse Alpen[3]. Hiernaast komt ze voor in de Pyreneeën en de Apennijnen (hier zeldzaam)[3][4]. Ze groeit op hoogten tussen de 1400 en 2500 meter, op rotsen met zurige grond.

Toepassingen[bewerken]

De bladeren kunnen rauw of gekookt gegeten worden, als groente in soep. Ze hebben een bittere smaak.[4]

Bronnen[bewerken]

  1. a b c d e Alpenflora, Anthoney Huxley, uitgeverij Mousault, ISBN 90-226-0065-3
  2. Woutkruid op leeswerk.nl
  3. a b c d e f g AlpenPflanze, door Oskar Angerer en Thomas Muer, uitgave Ulmer natuhrfuhrer, ISBN 90 226 0065 3
  4. a b c d Plants for a future database
  5. Duitstalige wiki, dd 02-10-2009
  6. a b Flora Helvetica, Konrad Lauber und Gerhart Wagner, 4e editie, 2007, ISBN 978-3-259-08205-8