Marie Veldhuyzen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Marie Veldhuyzen
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Geboren 13 november 1907
Overleden 6 november 1989
Land Vlag van Nederland Nederland
Beroep musicologe, auteur
Werk
Genre volksliedjes
Bekende werken Prisma liederenboek (1958)
Oude en nieuwe Hollantse boerenlieties en contredansen (1972)
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Marie Veld­huyzen (13 november 19076 november 1989) was een Neder­landse musicologe, muziek­docent en auteur op het gebied van het Neder­landse lied.

Zij was achttien jaar lang hoofd van het Nederlands Volksliedarchief en gaf een aantal liedboeken uit, waaronder het Prisma liederenboek (1958) en Oude en nieuwe Hollantse boerenlieties en contredansen (1972).

Leven en werk[bewerken | brontekst bewerken]

Marie Veldhuyzen studeerde muziekwetenschap in Amsterdam en daarnaast viool en later piano. In 1931 volgde ze een cursus 'Volkslied en koorzang' bij Walther Hensel van de Wandervogel- en Jugendmusikbewegung. Hierdoor raakte ze gegrepen door muziekpedagogiek en met name de betekenis die het volksliedje kan hebben voor muzikale en persoonlijke vorming.[1]

Veldhuyzen ging lesgeven aan de Volksmuziekschool in Den Haag en aan het conservatorium in Rotterdam. In de jaren 1945-1951 gaf ze samen met Jop Pollmann, Piet Tiggers en Dien Kes cursussen, rond volkszang, volkslied en deels ook volksdans, door het hele land. Ze richtte de Vereniging voor huismuziek op, die onder meer kindermuziekweken ging organiseren.

In 1958 verscheen het eerste door haar samengestelde liedboek: het Prisma liederenboek. In de jaren 1949-1950 was ze redactrice van het maandblad Lusthof der lekenmuziek, van 1954 tot 1962 van het muziektijdschrift De Pyramide (van de Gehrels-vereniging) en van 1963 tot 1968 van het Signaal, het bulletin van de Raad voor de Nederlandse volkszang.[1]

In 1951 begon zij, samen met Eliseus Bruning, J. Kunst, P.J. Meertens en Jop Pollmann met het opzetten van het Nederlands Volksliedarchief (een wetenschappelijk archief voor het Nederlandse lied), dat vanaf 1954 onder haar leiding kwam te staan. In 1966 werd daarbij ook Ate Doornbosch aangetrokken.[1] In de jaren 60 en 70 gaf Veldhuyzen verschillende liedboeken uit, waaronder Hymni ofte Loff-sangen en Oude en nieuwe Hollantse boerenlieties en contredansen.

Zij bleef tot 1972 hoofd van het Nederlands Volksliedarchief. Marie Veldhuyzen overleed op 6 november 1989, in de leeftijd van 81 jaar.

Uitgaven (selectie)[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1958 – Prisma liederenboek (11e druk 1981)
  • 1963 – Het geestelijk lied van Noord-Nederland in de vijftiende eeuw, red.: E. Bruning, M. Veldhuyzen en H. Wagenaar-Nolthenius
  • 1967 – Hymni ofte Loff-sangen 1615, red. Jan van Biezen en M. Veldhuyzen
  • 1972 – Oude en nieuwe Hollantse boerenlieties en contredansen
  • 1984 – Souterliedekens 1540 (Willem van Zuylen van Nyevelt), red. Marie Veldhuyzen en Jan van Biezen

Ook vertaalde zij een aantal boeken en voordrachten uit het Duits, waaronder:

  • 1979 – Het leven tussen geboorte en dood als spiegeling.., voordracht van Rudolf Steiner uit 1915
  • 1980 – De speelman: liedjes en spelletjes van Lothar Reubke
  • 1981 – Bomen, bronnen en stenen in het leven van Abraham, Isaäk en Jakob, boek van Rudolf Frieling
  • 1982 – De liefde en haar betekenis in de wereld, voordracht van Rudolf Steiner uit 1912
  • 1989 – Aan gene zijde van geboorte en dood, voordracht van Rudolf Steiner uit 1914

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]