Piet Tiggers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Piet Tiggers
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Land Vlag van Nederland Nederland
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Petrus Johannes (Piet) Tiggers (Amsterdam, 18 oktober 1891 - aldaar, 12 april 1968) was een dirigent, musicus, muziekcriticus en directeur van de Nederlandse Opera.

Levensloop[bewerken]

Tiggers werd opgeleid als onderwijzer aan de Rijkskweekschool te Haarlem (1907-1911), waar hij ook een vriendschap opbouwde met zijn klasgenoot Koos Vorrink en lid werd van de Kweekelingen Geheelonthouders Bond (KGOB). Na het vervullen van de dienstplicht werd Tiggers pianoleraar in Amersfoort en gaf hij cursussen. Na een bezoek met zijn vrouw aan een internationale jeugddag in Bielefeld (Duitsland), werd Tiggers enthousiast over de Arbeiders Jeugd Centrale (AJC). Onder aanmoediging van zijn vriend Vorrink richtte Tiggers zijn energie op de AJC, waar hij een cultureel kader schiep voor muziekbeoefening.

Van 1930 tot 1940 was Tiggers redacteur van Het Signaal. Maandblad voor Lekenspel, en in die tijd gaf Tiggers ook enkele muziekbundels uit voor de A.J.C. met volksmuziek en -liederen, zoals De Merel, De Lijster en De Wielewaal. Het grootste succes oogstte hij met de bundel Nederlands Volkslied, die hij samen met Jop Pollmann bezorgde. Dit boekje bereikte 19 drukken, en werd in 400.000 exemplaren over Nederland verspreid. In de jaren 1930 was Tiggers actief bij de VARA, waar hij van 1930 tot 1932 Paedagogische concerten en van 1932 tot 1940 Muzikale babbeltjes presenteerde. Hier kwam ook zijn onderwijzersaard weer naar boven, daar hij de fragmenten dikwijls inleidde. Tussen 1923 en 1942 was Tiggers ook actief als muziekrecensent, bij onder meer het Utrechts Nieuwsblad, De Stem en De Muziek.

In 1940 trad Tiggers weer in dienst, waar hij zich bezighield met het muziekonderwijs aan militairen, wat hij deed tot enkele maanden na de capitulatie. Vanaf 1943 zat Tiggers gevangen, eerst in Scheveningen, later in Duitsland. Na de oorlog werd Tiggers niet echt meer actief binnen de AJC, maar hij ontplooide wel weer andere activiteiten. Hij was met Dien Kes, Marie Veldhuyzen en Jop Pollmann in 1949 en 1950 redacteur van het muziektijdschrift Lusthof der lekenmuziek. Hij trad weer in dienst van de VARA, waar hij tot 1947 weer 'Muzikale babbeltjes' presenteerde, en daarna tot 1955 Wij en de Muziek. Hij werd ook wederom recensent, ditmaal bij het Algemeen Handelsblad. Hij eindigde zijn loopbaan als directeur van de Nederlandse Opera.

Een maand voor zijn dood zegde Tiggers nog, lid sinds 1921, zijn lidmaatschap van de PvdA op, daar hij zich niet kon verenigen met de nieuwe politieke koers, van Tien over Rood.

Gebruikte literatuur[bewerken]

Veel relevante informatie ook in:

  • Jan Meilof: Een wereld licht en vrij. Het culturele werk van de AJC 1918-1959, IISG Amsterdam 1999