Marion Davies

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Marion Davies
Mariondavies.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Marion Cecelia Dourvas
Geboren 3 januari 1897
Overleden 23 september 1961
Land Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Marion Davies, geboren als Marion Cecilia Douras (Brooklyn (New York), 3 januari 1897 - Los Angeles (Californië), 23 september 1961) was een Amerikaans actrice in de tijd van de stomme film.

Jeugdjaren[bewerken]

Davies was de jongste van vijf kinderen en werd geboren in Brooklyn. Haar broer Charles verdronk in 1906. Davies en haar zussen werden bekend toen ze in het koor mochten zingen van de Ziegfeld Follies.

Loopbaan[bewerken]

Hoewel ze een van de grootste comédiennes uit haar tijd was, is Davies vandaag het best bekend door haar relatie met William Randolph Hearst. Haar privéleven overschaduwde haar carrière.

Davies werd in 1916 een van de Follies (naast Olive Thomas en Mae Murray) en haar rol werd steeds groter in de musical. Ze ruilde al gauw haar carrière in het theater in voor een filmcarrière en was voor het eerst te zien in een nooit uitgebrachte modefilm van Lady Duff-Gordon (modeontwerpster die bekend was als passagier van de RMS Titanic) in 1916. Haar eerste echte film, Runaway Romany, werd uitgebracht in 1917. De film schreef ze zelf en werd door haar zwager geregisseerd.

De film werd geen groot succes, maar het was een begin voor Davies. Ze begon in meer films te spelen. Ze was niet in veel films te zien, maar kreeg ontzettend veel publiciteit. Haar carrière werd rond deze tijd overschaduwd door haar affaire met de getrouwde man Hearst. Hearst was oud genoeg om de vader van Davies te zijn en gaf haar alles wat haar hart begeerde. Het was geen geheim dat hij haar graag verwende. Hearst probeerde haar ook te helpen meer bekend te worden. Zo probeerde hij voor haar tevergeefs een goed contract te regelen. Hij zag Davies ook het liefst in films waarvoor ze kostuums moest dragen.

Toen de geluidsfilm opdook, werd Davies erg nerveus. Davies kwam nooit over het probleem dat ze last had van stotteren. Ze maakte echter een succesvolle overstap naar de geluidsfilm en was in een reeks films te zien. Ze had een theatrale uitstraling die goed bij het publiek in de smaak viel en deed in The Patsy (1928) succesvol imitaties van onder andere Lillian Gish, Mae Murray en Pola Negri. Hearst zag haar echter liever in dramatische rollen, waardoor Davies vaak dilemma's had in het kiezen van rollen. Davies was tevens verslaafd aan alcohol.

Hearst probeerde voor Davies altijd tevergeefs een contract te krijgen bij Metro-Goldwyn-Mayer. Toen, ondanks het feit dat Hearst haar aanprees bij de producenten, Davies niet de rol kreeg in Marie Antoinette (1938), werd Hearst razend. Davies kreeg een contract bij Cosmopolitan Pictures. Toen de studio failliet ging, eindigde de carrière van Davies.

Het Ince schandaal[bewerken]

Het was geen geheim dat Hearst en Davies een affaire hadden. Ze werden nooit echt een koppel, omdat Hearst nooit scheidde van zijn vrouw. Davies was zelf ook niet trouw. In de jaren '20 kreeg de actrice een affaire met superster Charles Chaplin en in de jaren 30 was ze erg intiem met acteur Dick Powell. Hearst was erg jaloers.

Hearst liet zijn jaloezie blijken op een reis op een jacht in 1924. Hier waren naast hem en Davies, onder andere ook Chaplin en Thomas H. Ince aanwezig. Ince stierf tijdens deze jacht. Hoewel er geen bewijs is, gaan er geruchten rond dat Hearst Ince aanzag voor Chaplin en hem doodschoot in een jaloerse bui.

Het Ince schandaal werd verfilmd in 2001 onder de titel The Cat's Meow. Davies werd gespeeld door Kirsten Dunst, Edward Herrmann speelde Hearst, Eddie Izzard was te zien als Chaplin en Cary Elwes vertolkte de rol van Ince.

De afname[bewerken]

Aan het einde van de jaren 30 worstelde Hearst met financiële problemen. Davies hielp hem door een miljoen dollar aan juwelen voor hem te verkopen. Toen Hearst stierf, wilde zijn familie niets met Davies te maken hebben.

Davies trouwde tien weken na Hearsts dood met Horace Brown. De bruiloft vond plaats op 31 oktober 1951. Het huwelijk verliep niet geheel als gepland en de verslaving aan alcohol van Davies werd alsmaar groter.

Aan het einde van haar leven werd Davies een gulle vrouw. Ze doneerde $1.900.000 aan een kinderziekenhuis. Toch kreeg ze rond deze tijd zelf last van tegenslagen. In 1956 kreeg ze een kleine beroerte en later werd er kanker geconstateerd. De behandelingen verliepen succesvol, maar Davies ging weer achteruit toen ze in 1960 haar been brak. Niet veel later werd de kanker haar fataal.

Op zijn album Between the Wars uit 1995 wijdde Al Stewart een song aan haar ( Marion the Chatelaine )

Filmografie[bewerken]

Stomme films[bewerken]

Getting Mary Married, 1919
Filmografie als actrice
Jaar Titel Rol Opmerkingen
1917 Runaway, Romany Romany
1918 Cecilia of the Pink Roses Cecilia
1918 The Burden of Proof Elaine Brooks
1919 The Belle of New York Violet Gray
1919 Getting Mary Married Mary
1919 The Dark Star Rue Carew
1919 The Cinema Murder Elizabeth Dalston
1920 April Folly April Poole
1920 The Restless Sex Stephanie Cleland
1921 Buried Treasure Pauline Vandermuellen
1921 Enchantment Ethel Hoyt
1922 Bride's Play Enid of Cashel/Aileen Barrett
1922 Beauty's Worth Prudence Cole
1922 The Young Diana Diana May
1922 When Knighthood Was in Flower Mary Tudor
1923 Adam and Eva Eva King
1923 The Pilgrim Cameo Korte film
1923 Little Old New York Patricia O'Day
1924 Yolanda Prinses Mary/Yolanda
1924 Janice Meredith Janice Maredith
1925 Zander the Great Mamie Smith
1925 Lights of Old Broadway Fely/Anne
1925 Ben-Hur: A Tale of the Christ Cameo
1926 Beverly of Graustark Beverly Calhoun
1927 The Red Mill Tina
1927 Tillie the Toiler Tillie Jones
1927 The Fair Co-Ed Marion
1927 Quality Street Phoebe Throssel
1928 The Patsy Patricia Harrington
1928 The Cardboard Lover Sally
1928 Show People Peggy Pepper
1929 Marianne Marianne

Geluidsfilms[bewerken]

Filmografie als actrice
Jaar Titel Rol Opmerkingen
1929 Marianne Marianne
1930 Not So Dumb Dulcinea 'Dulcy' Parker
1930 The Florodora Girl Daisy Dell
1931 The Bachelor Father Antoinette 'Tony' Flagg
1931 It's a Wise Child Joyce Stanton
1931 Five and Ten Jennifer Rarick
1932 Polly of the Circus Polly Fisher
1932 Blondie of the Follies Blondie McClune
1933 Peg o' My Heart Margaret 'Peg' O'Connell
1933 Going Hollywood Sylvia Bruce
1934 Operator 13 Gail Loveless
1935 Page Miss Glory Loretta Dalrymple/Miss Dawn Glory
1936 Hearts Divided Elizabeth 'Betsy' Patterson
1936 Cain and Mabel Mabel O'Dare
1937 Ever Since Eve Miss Marjorie 'Marge' Winton/Sadie Day