Mark Geiger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mark Geiger
Referee Mark Geiger advantage.jpg
Volledige naam Mark Geiger
Geboortedatum 25 augustus 1974
Beroep docent
Sportieve informatie
Functie scheidsrechter
Aangesloten bij USSF, FIFA
Jaren actief 2003-
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Mark Geiger (Beachwood, New Jersey[1], 25 augustus 1974) is een Amerikaans voetbalscheidsrechter. Hij is in dienst van de FIFA en CONCACAF sinds 2008. Ook leidt hij wedstrijden in de Major League Soccer. Naast zijn werkzaamheden als scheidsrechter is Geiger docent.

Op 15 april 2007 leidde Mark Geiger zijn eerste wedstrijd in de Amerikaanse eerste divisie. De wedstrijd tussen New England Revolution en Toronto FC eindigde in een 4–0 overwinning voor New England Revolution. Hij gaf in dit duel vijf gele kaarten. Twee jaar later, op 9 april 2009 floot Geiger zijn eerste wedstrijd in de CONCACAF Champions League. CF Atlante en Santos Laguna troffen elkaar in de eerste ronde (3–1). Geiger deelde twee keer een rode kaart uit aan een speler van Atlante en éénmaal aan een speler van Santos Laguna.[2]

Geiger werd aangesteld als scheidsrechter op het Wereldkampioenschap voetbal onder 20 in 2011 en in 2012 was hij een van de zestien scheidsrechters op de Olympische Zomerspelen. Hij leidde twee wedstrijden. Geiger was tevens actief in het kwalificatietoernooi voor het Wereldkampioenschap voetbal 2014. In maart 2013 noemde de FIFA Geiger een van de vijftig potentiële scheidsrechters voor het Wereldkampioenschap voetbal. Op 15 januari 2014 maakte de wereldvoetbalbond bekend dat hij een van de 25 scheidsrechters op het toernooi zou zijn. Daarbij zou hij worden geassisteerd door Mark Sean Hurd en Joe Fletcher.[3]

De CONCACAF nam in juli 2015 Geiger op in de arbitrale selectie voor de CONCACAF Gold Cup 2015. Op 22 juli leidde hij de halve finale tussen Panama en Mexico, die eindigde in een 1–2 overwinning voor Mexico. Het optreden van Geiger als scheidsrechter werd bekritiseerd en zijn beslissingen werden controversieel genoemd: nadat hij in de 25ste minuut de Panamees Luis Tejada een rode kaart had gegeven, kende hij Mexico in de laatste minuut van de reguliere speeltijd – bij een 1–0 voorsprong van Panama – een strafschop toe. De Panamese doelpuntenmaker Torres viel in de blessuretijd op de grond en kwam zo in aanraking met de bal, waarna Geiger dat interpreteerde als opzettelijk hands en Mexico een strafschop gaf. Andrés Guardado schoot na tien minuten van protesten aan de kant van Panama raak, hoewel hij later aangaf overwogen te hebben uit onvrede expres naast te schieten. Ook in de verlenging benutte Guardado een door Geiger toegekende strafschop, waardoor Mexico zich plaatste voor de finale. Na afloop protesteerden de staf en spelers van Panama en verweten zij de CONCACAF van corruptie; de bondscoach van Panama, Hernán Gómez, voelde zich "met een pistool tegen het hoofd bestolen".[4] Geiger moest door beveiligers van het veld gevoerd worden.[5]

Interlands[bewerken]

Datum Plaats Wedstrijd Uitslag Competitie Kreeg  geel Kreeg voor de tweede keer geel en dus rood Weggestuurd
6 september 2009 San Pedro Sula, Honduras Vlag van Honduras HondurasTrinidad en Tobago Vlag van Trinidad en Tobago 4 – 1 Kwalificatie WK 2010 3 0 0
25 maart 2010 Charlotte, Verenigde Staten Vlag van Mexico MexicoIJsland Vlag van IJsland 0 – 0 Vriendschappelijk 3 0 0
16 mei 2010 Mexico-Stad, Mexico Vlag van Mexico MexicoChili Vlag van Chili 1 – 0 Vriendschappelijk 1 0 1
22 mei 2010 Harrison, Verenigde Staten Vlag van Turkije TurkijeTsjechië Vlag van Tsjechië 2 – 1 Vriendschappelijk 2 0 0
8 juni 2011 New York, Verenigde Staten Vlag van Ecuador EcuadorGriekenland Vlag van Griekenland 1 – 1 Vriendschappelijk 4 0 0
7 september 2011 Georgetown, Guyana Vlag van Guyana GuyanaBermuda Vlag van Bermuda 2 – 1 WK-kwalificatie 2014 5 0 0
13 juni 2012 Panama-Stad, Panama Vlag van Panama PanamaCuba Vlag van Cuba 1 – 0 WK-kwalificatie 2014 3 0 0
26 juli 2012 Glasgow, Schotland Vlag van Spanje SpanjeJapan Vlag van Japan 0 – 1 Olympische Zomerspelen 2012 3 0 1
4 augustus 2012 Manchester, Engeland Vlag van Japan JapanEgypte Vlag van Egypte 3 – 0 Olympische Zomerspelen 2012 1 0 1
13 oktober 2012 San Salvador, El Salvador Vlag van El Salvador El SalvadorCosta Rica Vlag van Costa Rica 0 – 1 WK-kwalificatie 2014 5 0 2
15 november 2012 New Jersey, Verenigde Staten Vlag van Brazilië BraziliëColombia Vlag van Colombia 1 – 1 Vriendschappelijk 4 0 0
7 februari 2013 Mexico-Stad, Mexico Vlag van Mexico MexicoJamaica Vlag van Jamaica 0 – 0 WK-kwalificatie 2014 2 0 0
12 juni 2013 Mexico-Stad, Mexico Vlag van Mexico MexicoCosta Rica Vlag van Costa Rica 0 – 0 WK-kwalificatie 2014 3 0 0
15 juli 2013 Denver, Verenigde Staten Vlag van Martinique MartiniqueMexico Vlag van Mexico 1 – 3 Gold Cup 2013 3 0 0
20 juli 2013 Atlanta, Verenigde Staten Vlag van Panama PanamaCuba Vlag van Cuba 6 – 1 Gold Cup 2013 4 0 1
10 september 2013 Tegucigalpa, Honduras Vlag van Honduras HondurasPanama Vlag van Panama 2 – 2 WK-kwalificatie 2014 6 0 0
15 oktober 2013 Kingston, Jamaica Vlag van Jamaica JamaicaHonduras Vlag van Honduras 2 – 2 WK-kwalificatie 2014 5 0 0
14 juni 2014 Belo Horizonte, Brazilië Vlag van Colombia ColombiaGriekenland Vlag van Griekenland 3 – 0 WK 2014 3 0 0
18 juni 2014 Rio de Janeiro, Brazilië Vlag van Spanje SpanjeChili Vlag van Chili 0 – 2 WK 2014 3 0 0
30 juni 2014 Brasilia, Brazilië Vlag van Frankrijk FrankrijkNigeria Vlag van Nigeria 2 – 0 WK 2014 1 0 0
15 juli 2015 Charlotte, Verenigde Staten Vlag van Mexico MexicoTrinidad en Tobago Vlag van Trinidad en Tobago 4 – 4 Gold Cup 2015 3 0 0
22 juli 2015 Atlanta, Verenigde Staten Vlag van Panama PanamaMexico Vlag van Mexico 1 – 2 Gold Cup 2015 11 0 1

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties