Misandrie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Misandrie is een ander woord voor mannenhaat. Het is precies het tegenovergestelde van misogynie, haat tegen de vrouw. Haat tegen alle mensen, dus tegen beide geslachten, wordt misantropie genoemd.

Negatieve uitspraken over mannen komen in literatuur en dagelijkse praktijk veel voor. Anders dan bij misogynie is er echter nauwelijks wetenschappelijk en maatschappelijk kader om dit verschijnsel te ordenen. De ordening en bespreking van dit verschijnsel wordt an sich dikwijls beschouwd als een vorm van misogynie. De bespreking van mannenhaat wordt meestal als een onderdeel beschouwd van het gedachtegoed van het feminisme.

In het algemeen ziet het feminisme misandrie als een logische reactie op de positie en houding van mannen. Daar zijn echter uitzonderingen op. Zo beweerde Doris Lessing het volgende: Ik ben in toenemende mate geschokt door de onnadenkende en automatische manier waarop mannen tot afval worden gereduceerd, iets wat inmiddels dusdanig onderdeel uitmaakt van onze cultuur dat het zelfs nauwelijks wordt opgemerkt.

Vaderhaat en vaderschapsdiscriminatie is een belangrijk onderdeel van misandrie. Het weglaten van vaders in onderzoek naar opvoeding is een kostbare systematische fout (Prof. Louis Tavecchio in Gemist Vaderschap).

Opmerkelijk is dat mannenhaat een heel andere status in de maatschappij heeft dan haat tegen andere bevolkingsgroepen. Een goed voorbeeld daarvan is de volgende uitspraak van Tweede Kamerlid Femke Halsema (Halsema levert kritiek op de wijze van optreden van VVD-Tweede Kamerlid Hirsi Ali): Wat zou het een verademing zijn als zij eens wat meer anti-man werd en wat minder anti-islam. (NRC maart 2005)