N-allylaniline

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
N-allylaniline
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van N-allylaniline
Structuurformule van N-allylaniline
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C9H11N
IUPAC-naam N-(prop-2-en-1-yl)aniline
Andere namen allylfenylamine
Molmassa 133,19034 g/mol
SMILES
C=CCNC1=CC=CC=C1
InChI
1S/C9H11N/c1-2-8-10-9-6-4-3-5-7-9/h2-7,10H,1,8H2
CAS-nummer 589-09-3
EG-nummer 209-633-9
PubChem 68525
Beschrijving Kleurloze vloeistof
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk
Waarschuwing
H-zinnen H302 - H312 - H315 - H319 - H332 - H335
EUH-zinnen geen
P-zinnen P261 - P280 - P305+P351+P338
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur kleurloos
Dichtheid 0,98 g/cm³
Smeltpunt 218-220 °C
Onoplosbaar in water
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

N-allylaniline is een organische verbinding met als brutoformule C9H11N. De stof komt voor als een kleurloze vloeistof.

De verbinding heeft een historisch belang, omdat bij de eerste synthese (in 1879) van chinoline N-allylaniline als uitgangsstof diende.[1]

Synthese[bewerken]

N-allylaniline kan bereid worden door alkylering van aniline met allylchloride,[2] allylbromide[3] of allyljodide.[4]

Een alternatieve methode is de Ullmann-aminering van allylamine met joodbenzeen.[5]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]