Nao Hibino

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nao Hibino
Wimbledon 2015
Wimbledon 2015
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Japan Japanse
Geboorteplaats Ichinomiya, Japan[1]
Geboortedatum 28 november 1994
Woonplaats Ichinomiya, Japan
Lengte 1,63 m
Gewicht 58 kg
Profdebuut april 2013
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld 1.125.265 US dollar
Coach Takeshi Hibino
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 206–149
Titels 1 WTA, 7 ITF
Hoogste positie 56e (18 januari 2016)
Olympische ringen Olympische Spelen 2e ronde (2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2016–2018)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1e ronde (2016, 2017)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1e ronde (2016, 2017)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2017)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 112–99
Titels 1 WTA, 5 ITF
Hoogste positie 43e (31 juli 2017)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2017)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2017)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1e ronde (2016, 2017)
Vlag van Verenigde Staten US Open 3e ronde (2016)
Laatst bijgewerkt op: 23 maart 2018
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Nao Hibino (Ichinomiya, 28 november 1994) is een tennisspeelster uit Japan. Hibino begon met tennis toen zij tien jaar oud was. Haar favoriete ondergrond is hardcourt. Zij speelt rechtshandig en heeft een tweehandige backhand.

Loopbaan[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Hibino debuteerde in 2012 op het ITF-toernooi van Karuizawa (Japan). Zij stond later dat jaar voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Tokio (Japan) – hier veroverde zij haar eerste titel, door landgenote Mari Tanaka te verslaan. Tot op heden{maart 2018) won zij zeven ITF-titels, de meest recente in 2015 in Lexington (VS).

In 2015 speelde Hibino voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Dalian. Zij bereikte er de tweede ronde. Zij stond later dat jaar voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Tasjkent – hier veroverde zij haar eerste titel, door de Kroatische Donna Vekić te verslaan.

Zij speelde op alle vier grandslamtoernooien, maar kwam pas op het US Open 2017 voorbij de eerste ronde. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 56e plaats, die zij bereikte in januari 2016.

Dubbelspel[bewerken]

Hibino is in het dubbelspel minder actief dan in het enkelspel. Zij debuteerde in 2012 op het ITF-toernooi van Gifu (Japan) samen met landgenote Emi Mutaguchi. Zij stond later dat jaar voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Kioto (Japan), weer samen met Mutaguchi – hier veroverde zij haar eerste titel, door het Japanse duo Miyu Kato en Misaki Mori te verslaan. Tot op heden(maart 2018) won zij vijf ITF-titels, de meest recente in 2016 in Poitiers (Frankrijk).

In 2014 speelde Hibino voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Osaka, samen met landgenote Riko Sawayanagi. Zij stond in 2017 voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Monterrey, samen met de Poolse Alicja Rosolska – hier veroverde zij haar eerste titel, door het koppel Dalila Jakupović en Nadija Kitsjenok te verslaan.

Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de derde ronde, eenmaal op het US Open 2016, samen met Nicole Gibbs, en andermaal op Roland Garros 2017, aan de zijde van Alicja Rosolska. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 43e plaats, die zij bereikte in juli 2017.

Tennis in teamverband[bewerken]

In de periode 2016–2018 maakte Hibino deel uit van het Japanse Fed Cup-team – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 4–4.

Posities op de WTA-ranglijst[bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaar rang
enkelspel
rang
dubbelspel
2012 578 1068
2013 291 327
2014 207 318
2015 78 167
2016 84 80
2017 92 50

Palmares[bewerken]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster score
gewonnen finales
1. 2015-10-03 Vlag van Oezbekistan WTA Tasjkent hardcourt Vlag van Kroatië Donna Vekić 6-2, 6-2 details
verloren finales
1. 2016-10-01 Vlag van Oezbekistan WTA Tasjkent hardcourt Vlag van Tsjechië Kristýna Plíšková 3-6, 6-2, 3-6 details
2. 2017-03-05 Vlag van Maleisië WTA Kuala Lumpur hardcourt Vlag van Australië Ashleigh Barty 3-6, 2-6 details
3. 2017-07-30 Vlag van China WTA Nanchang hardcourt Vlag van China Peng Shuai 3-6, 2-6 details

WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel[bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales
1. 2017-04-09 Vlag van Mexico WTA Monterrey hardcourt Vlag van Polen Alicja Rosolska Vlag van Slovenië Dalila Jakupović
Vlag van Oekraïne Nadija Kitsjenok
6-2, 7-6 details
verloren finales
1. 2017-09-30 Vlag van Oezbekistan WTA Tasjkent hardcourt Vlag van Georgië Oksana Kalasjnikova Vlag van Hongarije Tímea Babos
Vlag van Tsjechië Andrea Hlaváčková
5-7, 4-6 details
2. 2018-02-04 Vlag van Taiwan WTA Taiwan hardcourt (i) Vlag van Georgië Oksana Kalasjnikova Vlag van China Duan Yingying
Vlag van China Wang Yafan
6-7, 6-7 details

Resultaten grote toernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

toernooi 2016 2017 2018
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R 1R
Roland Garros 1R 1R
Wimbledon 1R 1R
US Open 1R 2R
Premier Mandatory
Indian Wells 1R
Miami 1R
Madrid
Peking
Premier Five
Dubai/Doha 2R
Rome
Montreal/Toronto 1R
Cincinnati
Tokio/Wuhan
olympisch
Olympische Spelen 2R g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0
eindejaarsranking 84 97

Dubbelspel[bewerken]

toernooi 2016 2017 2018
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 2R 1R
Roland Garros 2R 3R 2R
Wimbledon 1R 1R
US Open 3R 2R 3R
Premier Mandatory
Indian Wells
Miami
Madrid 2R
Peking
Premier Five
Dubai/Doha 1R 2R
Rome 2R
Montreal/Toronto 2R 1R
Cincinnati
Tokio/Wuhan
olympisch
Olympische Spelen g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 1 0
eindejaarsranking 80 49

Externe links[bewerken]