Naomie Pieter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Naomie Pieter
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonsgegevens
Geboren Alphen aan den Rijn, 20 januari 1990
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Opleiding Dansopleiding ROC Amsterdam
Choreografieopleiding Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten
Beroep(en) Performancekunstenaar
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Naomie Pieter (Alphen aan den Rijn, 20 januari 1990) is een Nederlands performancekunstenaar, choreograaf en antiracisme- en queeractivist.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

De ouders van Naomie Pieter komen uit Curaçao. Zij volgde een dansopleiding aan het ROC in Amsterdam, tot een knieblessure in 2009 een einde maakte aan haar danscarrière. Ze organiseerde in Den Haag feesten voor lesbische vrouwen, zoals On Heelz in 2011, en werd een queer rolmodel. In 2012 organiseerde ze de Vrouwenemancipatieboot bij de Pride Amsterdam en in 2013-2015 was ze jongerenambassssadeur in De Haag.[1]

In 2014 werd ze actief bij Kick Out Zwarte Piet, en ze was het gezicht van de Black Lives Matterdemonstraties in Nederland.[2] Gaandeweg rijpte haar overtuiging dat ook in de lhbti-beweging een antiracistisch geluid nodig is.[3] Ze richtte de The Black Queer Archives en Black Queer & Trans Resistance Netherlands op, initiatieven ter bevordering van de emancipatie van de zwarte lhbti-gemeenschap. In 2018-2019 organiseerde ze het queer dancehallfeest Pon di Pride. Ze werd bestuurslid van COC Amsterdam en richtte binnen Pride Amsterdam de Pride of Colourcommissie op.[1][2] Zij organiseerde de eerste Black Gay Pride NL (Amsterdam, 25 juli 2020)[4] en is een van de initiatiefnemers van Daughters of Ivory, dat rondom Pride evenementen organiseert voor lesbische, biseksuele en transgender meiden van kleur.[5]

In 2016 begon ze met een choreografieopleiding aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Sindsdien ziet zij zichzelf meer als een performancekunstenaar en wil zich toeleggen op ruimtes ontwerpen, decors waar zijzelf of anderen kunnen performen. Volgens een interview in dagblad Trouw kunnen zo ook haar activisme en haar danspassie met elkaar verenigd worden; "een demonstratie is per slot van rekening ook een soort performance".[6]

Onderscheidingen[bewerken | brontekst bewerken]

In 2020 won ze voor haar activisme het Roze Lieverdje,[7] een Amsterdamse prijs voor voorvechters van lhbti-rechten, en kreeg de vredesprijs Pax Duif.[1][6] Opzij riep haar uit tot winnaar van de Top 100 Meest Invloedrijke Vrouwen 2020 in de categorie cultuur.[8] In 2021 kreeg ze de Winq Inspiration Award.[9] Op zondag 30 mei 2021 werd aan Pieter de Jos Brink-innovatie-prijs uitgereikt door demissionair minister Ingrid van Engelshoven in het DeLaMar Theater in Amsterdam.[10]