Black Lives Matter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Oprichters Alicia Garza, Patrisse Cullors en Opal Tometi

Black Lives Matter ('zwarte levens doen ertoe'), ook bekend als BLM, is een internationale beweging die ontstaan is in de zwarte gemeenschap in de Verenigde Staten als reactie op politiegeweld tegen Afro-Amerikanen.[1] De beweging begon met de hashtag #BlackLivesMatter nadat George Zimmerman in 2013 werd vrijgesproken voor de dood van de Afro-Amerikaanse jongere Trayvon Martin het jaar ervoor.[2] Sindsdien zetten de activisten van Black Lives Matter zich in tegen alle vormen van geweld tegen zwarten, inclusief politiegeweld, racial profiling en overbestraffing van zwarten in het Amerikaanse rechtssysteem. De beweging organiseert betogingen en protestacties en daagt sinds 2015 ook politici uit om zich uit te spreken tegen het geweld tegen Afro-Amerikanen.[3] Black Lives Matter kreeg nationale bekendheid in 2014 door protestacties naar aanleiding van de dood van Michael Brown in Ferguson en Eric Garner in New York. Sinds de protesten in Ferguson volgden vele demonstraties in het gehele land.[4]

Er is kritiek op Black Lives Matter vanwege de naam. Volgens critici impliceert de naam dat andere levens er niet toe doen. Als reactie hierop ontstond er een alternatieve hashtag ‘All Lives Matter’. De aanhangers van All Lives Matter stellen alle mensen gelijk ongeacht ras en beweren dat de maatschappij 'kleurenblind' zou moeten zijn.[4]

Oprichting[bewerken]

Eerdere protestbewegingen[bewerken]

De oorsprong van de Black Lives Matter beweging ligt in de burgerrechtenbeweging. De burgerrechtenbeweging streed decennialang om een einde te maken aan rassenscheiding en discriminatie in de Verenigde Staten. De Black Lives Matter beweging stelt dat het verder inspiratie haalt uit onder andere de Black Power beweging.[5] Verschillende media refereerden naar de Black Lives Matter beweging als een nieuwe burgerrechtenbeweging.[6]

Online protest[bewerken]

De Black Lives Matter beweging ontstond in de zomer van 2013 na de vrijspraak van George Zimmerman voor de moord op de zwarte tiener Trayvon Martin. De beweging met de hashtag #BlackLivesMatter werd opgericht door drie zwarte Amerikaanse vrouwen Alicia Garza, Patrisse Cullors en Opal Tometi[5]. Alicia Garza postte een Facebook bericht, getiteld ‘een liefdesbrief aan zwarte mensen’, waarin ze het volgende beschreef: “Our Lives Matter, Black Lives Mater”. Hierop reageerde Patrisse Cullors met ‘#BlackLivesMatter’. Zij kregen steun van Opal Tometi.[7]

Demonstratie[bewerken]

Ferguson augustus 2014

De beweging organiseerde in augustus van 2014 de eerste nationale 'Freedom Ride' demonstratie in Ferguson in de Amerikaanse staat Missouri. De aanleiding van deze demonstratie was de dood van de zwarte tiener Michael Brown[5]. Door politieagent Darren Wilson is Michael Brown doodgeschoten. De agent had twaalf kogels afgevuurd. Michael Brown was ongewapend. De dag na deze schietpartij braken er protesten uit in Ferguson. Alicia Garza organiseerde samen met de andere twee medeoprichters van Black Live Matters, Patrisse Cullors en Opal Tometi, deze ‘Freedom Ride’ naar Ferguson. Meer dan 500 mensen uit 18 verschillende steden in de Verenigde Staten hebben zich aangemeld[6].

Structuur[bewerken]

Black Lives Matter is een gedecentraliseerde organisatie. De oprichters zijn tegen een structuur van bovenaf die eerdere burgerrechtenbewegingen hanteerden. Johnetta Elzie, bekende Black Lives Matter Ferguson activiste, benadrukt dat de organisatie altijd heeft gesteld dat het bestaat uit velen. Volgens haar kan er niet een persoon de leider zijn van de beweging, maar is iedereen een leider.[8] Voor degenen die ervoor kiezen om betrokken te raken bij de Black Lives Matter beweging heeft de beweging dertien leidende principes die van belang zijn zoals onder andere diversiteit, empathie en herstelrecht.[9]

BLM internationale bewegingen[bewerken]

Nederland[bewerken]

Op 10 juli 2016 was er een Black Lives Matter-protest op de Dam in Amsterdam. De 400 demonstranten hielden een sit-in demonstratie en protesteerden tegen politiegeweld.[10][11] Het protest was naar aanleiding van het aanhoudende politiegeweld in de Verenigde Staten tegen zwarte Amerikanen. Het protest is vreedzaam verlopen dit benadrukte de organisatie ook bij de oproep[11].

Kritiek[bewerken]

Zwarte leiders van de burgerrechtenbeweging hadden kritiek op de tactieken van BLM, anderen beschuldigen de beweging er van anti-politie te zijn en trekken de statistieken over zwarte slachtoffers van politiegeweld in twijfel die BLM gebruikt.[12][13] Verder is er kritiek op het (vermeende) gebrek aan aandacht voor geweld binnen de zwarte gemeenschap.[14] Als reactie op Black Lives Matter ontstond de slogan All Lives Matter. Nadat een zwarte man in 2014 uit wraak voor politiegeweld in New York twee politieagenten doodschoot, startten politiesympathisanten Blue Lives Matter[5].

Literatuur[bewerken]

  • Black Lives Matter, Sue Bradford Edwards en Duchess Harris, 2016
  • The Making of Black Lives Matter - A Brief History of an Idea, Christopher J. Lebron
  • Policing the Black Man - Arrest, Prosecution, and Imprisonment, Angela J. Davis (red.), 2017
  • Making All Black Lives Matter - Reimagining Freedom in the Twenty-First Century, Barbara Ransby, 2018
  • Deadly Injustice: Trayvon Martin, Race, and the Criminal Justice System, Devon Johnson, Amy Farrell en Patricia Y. Warren, 2015

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bron[bewerken]