Nas (rapper)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nas
Nas in 2007 in Ottawa.
Nas in 2007 in Ottawa.
Algemene informatie
Volledige naam Nasir bin Olu Dara Jones
Bijnaam Nasty Nas, Escobar
Geboren 14 september 1973
Land Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1991-heden
Genre(s) Hiphop
Label(s) Columbia, Ill Will, The Jones Experience, Def Jam
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Nasir bin Olu Dara Jones (Long Island (New York), 14 september 1973), beter bekend als Nas, is een Amerikaans rapper en acteur. Hij debuteert in 1994 met het hiphopalbum Illmatic, wat tot op heden wordt beschouwd als één van de beste albums aller tijden in het genre. In de eerstvolgende paar albums worden zijn nummers commerciëler en ligt het popgehalte hoger. Met het album Stillmatic in 2001 keert de rapper echter weer terug naar zijn hiphopwortels. Nas groeit op in The Queensbridge Projects, het grootste sociale woningproject in Noord-Amerika en een beruchte achterstandswijk van de borough Queens, in New York. In totaal heeft Nas acht studioalbums uitgebracht. Nas was getrouwd met R&B-zangeres Kelis. Samen hebben ze een zoon.

Nas staat bekend als een gerenommeerde tekstschrijver en rapper. Hij wordt beschouwd als één van de beste en origineelste rapartiesten. Desalniettemin heeft hij volgens critici zijn niveau van Illmatic nooit weten te evenaren.

Biografie[bewerken]

Nas is het eerste kind van trompettist Olu Dara en Fannie Ann Jones. Zijn volledige naam, Nasir Bin Olu Dara Jones, krijgt hij van Olu Dara's beste vriend Rasheed en is Arabisch voor "helper en beschermer". Het gezin Jones krijgt nog twee kinderen: Jabari en Kiane. Nas spendeert zijn eerste jaren in Crown Heights, een buurt in Brooklyn.[1] Daarna verhuist het gezin naar de 41st Side van Queensbridge, Queens. In 1986, als Nas 13 is, verlaat Olu Dara het gezin, zodat Fannie Ann de kinderen zelf moet opvoeden. Niet veel later stopt Nas met school en raakt geïnteresseerd in de Afrikaanse cultuur.[2] Hij verdiept zich erin, evenals de Bijbel en de Koran. Olu Dara was een jazztrompettist die vaak afwezig was. In de dagen dat hij wel thuis was, nam hij Nas vaak mee naar Greenwich Village of Central Park om trompet te spelen.[3]

Naarmate Nas ouder wordt, krijgt hij meer aspiraties om rapper te worden. Hij vraagt zijn beste vriend Willie "Ill Will" Graham om als DJ te fungeren. Zijn eerste bijnaam luidt Kid Wave, een naam die hij gebruikte voor zijn zelf getekende strips. Later verandert hij dat in Nasty Nas. Dan ontmoetten Graham en Nas producer Large Professor (William Mitchell, ook uit Queens). Hij stelde de twee voor aan zijn hiphopgroep Main Source. Nas is te horen in het nummer Live at the Barbecue, van de LP Breaking Atoms. Ondertussen proberen Graham en Nas een platencontract te krijgen. Dit gaat echter niet soepel. Op 23 maart 1992 komt een abrupt einde aan de samenwerking als Graham in Queensbridge wordt doodgeschoten.

Illmatic[bewerken]

Nas tekent in 1992 een contract voor drie jaar bij Columbia Records. Hij kreeg dit contract via MC Serch, een lid van de hiphopgroep 3rd Bass. Later wordt hij Nas' manager. Zijn eerste nummer is Halftime, die verschijnt op de soundtrack van de film Zebrahead. Als Nas een indrukwekkend optreden verzorgt bij Back To The Grill, raken steeds meer mensen nieuwsgierig naar Nas en zijn komende album. Dat album zou nog bijna twee jaar duren maar uiteindelijk wordt Illmatic op 19 april 1994 uitgebracht. Het album is onder andere geproduceerd door Q-Tip, Pete Rock, Large Professor en DJ Premier. Nas wordt voor Illmatic geprezen voor zijn teksten. Desondanks wordt het album niet goed verkocht: het album was commercieel niet interessant en er zwierven veel illegale kopieën rond. Van het album Illmatic komen 5 singles uit, waarvan alleen It Ain't Hard to Tell in de Billboard Hot 100 terechtkomt.

In 1995 verschijnt Nas op AZ's debuutalbum Doe or Die. AZ kwam eerder in de bekendheid door zijn optreden op Illmatic. Ook werkt Nas mee aan het album The Infamous van Queensbrigde-kompaan Mobb Deep.

It Was Written[bewerken]

Voor het tweede album wilde Columbia Records graag dat Nas meer commerciële onderwerpen in zijn muziek gebruikt. Als voorbeeld gaven ze Notorious B.I.G. aan. Nas ruilt zijn manager MC Serch in voor Steve Stoute en begint aan It Was Written. Dit album wordt hoofdzakelijk geproduceerd door Sam Barnes en Jean-Claude Olivier van Trackmasters Entertainment. It Was Written wordt vele malen succesvoller dan Illmatic, alhoewel critici twijfelen of het album beter is van het vorige. If I Ruled the World (Imagine That), met Lauryn Hill, en Street Dreams zijn de singles van het album. Beide muziekvideo's worden geregisseerd door Hype Williams.

It Was Written levert ook het debuut op van The Firm, een supergroep bestaande uit Nas, AZ, Foxy Brown, en Cormega. Zij brengen in 1997 een album uit. In deze periode is Nas ook bekend als Escobar, een alter ego in de stijl van Tony Montana uit Scarface. The Firm brengt hun album uit onder Dr. Dre's Aftermath Entertainment. Cormega wordt halverwege de opnames uit de groep gezet door Steve Stoute omdat Stoute Cormega graag wilde contracteren voor zijn management. Cormega weigerde echter. Hierdoor werden Cormega en Nas plotsklaps rivalen van elkaar, wat resulteerde in enkele dissraps van Cormega.

Nas maakt in 1998 zijn filmbeduut in Belly, een dramafilm van Hype Williams. Nas was mede-schrijver van deze film, waarin ook DMX en PEJA te zien zijn.

I Am…, Nastradamus en Stillmatic[bewerken]

Nas begint in 1998 aan een dubbelalbum wat de werktitel I Am… The Autobiography krijgt. Het was de bedoeling dat elk nummer op het album een gedeelte van zijn leven omschrijft. De eerste single werd Nas is Like. Een muziekvideo was ook al opgenomen toen een groot gedeelte van de nummers uitlekten op internet. Nas en Steve Stoute maakten vluchtig nog enkele nieuwe tracks om de uitgelekte te vervangen. Daarnaast werd het dubbelalbum een gewoon album (één cd). Nas is Like was geproduceerd door DJ Premier en bevat een sample van Nas' vorige single It Ain't Hard to Tell. De tweede single werd Hate Me Now, een collaboratie met Puff Daddy. In de video, eveneens geregisseerd door Hype Williams, zijn Nas en Puff Daddy te zien als ze net als Jezus gekruisigd worden. Na de afronding van de video vroeg Puff Daddy of ze het kruisigings-gedeelte toch uit de video wilde laten (Puff Daddy is katholiek). Dit gebeurde niet, en de volledige versie kwam toch op televisie (voor de eerste keer bij Total Request Live). Puff Daddy reageerde furieus en ging met zijn bodyguards verhaal halen bij Steve Stoute. Naar verluidt sloeg Puff Daddy Stoute met een champagnefles.[4] Stoute deed aangifte van de situatie. Uiteindelijk kwamen Stoute en Puff Daddy tot een overeenkomst.

Columbia Records wilde de op het internet uitgelekte nummers graag eind 1999 uitbrengen onder de naam Nastradamus. Op het laatste moment veranderde Nas van gedachten: hij wilde alsnog nieuw materiaal op het album. Nas' deadline lag echter al in november, dus moest alles snel gebeuren. De singles van het album waren Nastradamus en You Owe Me. Het enige op het internet uitgelekte nummer wat op Nastradamus kwam was Project Windows. Andere uitgelekte nummers zijn te horen op The Lost Tapes, uitgebracht in september 2002. Nas' vijfde studioalbum Stillmatic komt al uit in 2001. Het album wordt gezien als de comeback van Nas, na enkele mindere albums. De eerste single was Got Ur Self A… (Got Ur Self A Gun), geproduceerd door Megahertz Music Group. De tweede single is One Mic.

De ruzie tussen Nas en Jay-Z[bewerken]

De eerste sporen van een kwestie tussen de twee rappers uit New York City komen uit 1992, als Nas en producer Large Professor in een gevecht belanden met Jay-Z en rapper Big Jaz.[5] In 1996 vroeg Jay-Z of Nas The World Is Yours opnieuw wilde zingen, maar ditmaal voor het refrein van Jay-Z's Dead Presidents II. Een andere optie voor Nas was het verschijnen in Jay-Z's videoclip voor de desbetreffende single. Nas weigerde voor beide, maar behield een vriendschappelijke relatie met hem.[5] De boel escaleert pas echt als Notorious B.I.G. overlijdt en er bepaald moet worden wie nu de grootste rapper uit New York City is.[6]

Jay-Z doet voor het eerst een gooi naar de troon met het nummer The City is Mine, van het album In My Lifetime, Vol. 1. Dit album zou eerst naar verluidt Heir To The Throne, Vol. 1 worden genoemd. In 1999 komt Nas met het nummer We Will Survive (van het album I Am…), waarin hij Jay-Z niet als een serieuze kandidaat ziet voor beste rapper van New York. De ruzie wordt intensiever als Jay-Z's leerling Memphis Bleek verschillende disses maakt naar Nas op zijn debuutalbum Coming of Age. Als reactie bracht Nas het nummer Nastradamus uit (van zijn gelijknamige album) waarin hij rapt: you wanna ball till you fall, I can help you with that / you want beef? I could let a slug melt in your hat. Dit is direct gericht op Memphis Bleek.[5] De tegenreactie daarop is de single My Mind Right van het album The Understanding, waarin Memphis Bleek rapt: And only a few fit in, your lifestyle's written/So who you supposed to be, play your position. De gemoederen beginnen steeds hoger op te lopen als beide artiesten een nummer genaamd Come Get Me schrijven waarin ze elkaar bestrijden. Op het Hot 97 Summer Jam Festival gooit Jay-Z een diss naar de uit Queensbridge afkomstige Mobb Deep met de single Takeover. De afsluitende zin was Ask Nas, he don't want it with Hov. (Hov is een bijnaam van Jay-Z).[7] Nas reageerde door tijdens een radio-uitzending leden van Roc-A-Fella Records te beledigen, waaronder Jay-Z, Freeway, Memphis Bleek en Beanie Sigel. Deze freestylerap werd door Nas Sillmatic genoemd (om zijn gelijknamige album aan de man te brengen) maar staat beter bekend als H. to the Omo, als verwijzing naar Jay-Z’s single Izzo (H.O.V.A).

De volgende nummers worden ook beschouwd als zogenaamde disstracks:

  • H To The Omo (Nas), een mixtapenummer waarin Nas zegt dat Jay Z de rapversie is van Sisqo, dat Jay zijn stijl heeft overgenomen en z'n straatverleden uit z'n duim heeft gezogen.
  • Takeover (Jay-Z, The Blueprint), een nummer dat eerder was uitgebracht maar was herschreven door Jay-Z. Hij voegde een couplet toe waarin hij Nas bekritiseerde op zijn afnemende succes na Illmatic.
  • Ether (Nas, Stillmatic), een nummer waarin Nas bekendmaakt dat Jay-Z in zijn vroege jaren een fan was van Nas. Daarnaast beweert hij dat Jay-Z meerdere teksten van Notorious B.I.G. heeft gestolen.
  • Supa Ugly (Jay-Z), een freestyle-rap van Jay-Z waarbij het eerste couplet een sample bevat van Nas' Got Ur Self A… Ook beweert Jay-Z dat het nummer Ether vol onwaarheden zit. Jay-Z heeft het over een relatie tussen hem en Carmen Bryan, de moeder van Nas' kind. Later zou Jay-Z zijn verontschuldigingen aanbieden aan Nas voor deze track nadat Jay-Z's moeder daarop zou hebben aangedrongen.
  • Blueprint 2 (Jay-Z, The Blueprint²: The Gift & the Curse), waarin Jay-Z beweert dat, alhoewel hij meer geld verdient, hij ook meer uitgeeft aan goede doelen. Ook vertelt hij dat Nas vaak moeilijke teksten schrijft om zich slimmer voor te doen.
  • Last Real Nigga Alive (Nas, God's Son), waarin Nas beweert dat Jay Z in 1996 zowel zijn stijl als die van Raekwon en Ghostface Killah imiteerde. Ook beschuldigt hij Jay Z ervan hem te dissen terwijl hij thuis voor z'n zieke moeder zorgde.

De ruzie eindigde formeel in oktober 2005 tijdens Jay-Z's "I Declare War"-concert waar Nas als gast te zien was. Later in 2005 zijn Nas en Jay-Z samen te zien op het podium.[8] Op het album Hip Hop is Dead nemen Jay-Z en Nas samen het nummer Black Republican op, wat voor de buitenwereld een duidelijk signaal is van het einde van de ruzie.

God's Son en Street's Disciple[bewerken]

In december 2002 komt het album God's Son uit. Het album komt op plaats 18 in de Album Top 100 en Time Magazine noemde God's Son het beste rapalbum van het jaar. De singles van het album waren Made You Look, I Can en Get Down. Een jaar later is Nas te horen op Play Me, een nummer van KoЯn. Een optreden van Nas met Ludacris, Jadakiss, en Darryl McDaniels in New York City werd in 2003 uitgebracht op DVD onder de naam Made You Look: God's Son Live.

Het zevende studioalbum Street's Disciple komt in 2004 uit. Het betreft een dubbelalbum. De eerste single is Thief's Theme. De tweede single, Bridging the Gap, bevat een gastoptreden van Nas' vader Olu Dara. Street's Disciple werd een minder succesvol album in vergelijking met andere albums. In 2005 is Nas te horen in het nummer We Major van Kanye West. Ook is hij te horen op Road to Zion van Damian Marley. Nas trouwt op 8 januari 2005 met zangeres Kelis. Ze hadden elkaar ontmoet op de Video Music Awards in 2002. Later dat jaar waren ze al verloofd.

Nas maakt na een gratis concert in Central Park een opmerking naar rapper 50 Cent: This is the real shit, not that 50 Cent shit! 50 Cent reageerde op deze opmerking door Kelis te vermelden in zijn single Piggy Bank. Nas wuifde deze teksten weg door te stellen dat hij pas serieus zou gaan reageren na nog vijf of zes albums van 50 Cent. In 2005 maakt Nas een dissrap, Don't Body Ya Self (MC Burial). Daarin maakt hij een sneer naar 50 Cent en G-Unit. Door deze ruzie kreeg Nas ook Mobb Deep tegen zich, nadat zij tekenden bij G-Unit Records.

Hip Hop is Dead[bewerken]

In januari 2006 tekent Nas een contract bij Def Jam Recordings voor vier albums. Eind 2006 brengt hij het album Hip Hop is Dead uit. Het album is mede geproduceerd door Scott Storch, Kanye West en Dr. Dre. Er ontstond opschudding over de titel van het album. Sommige critici gaven Nas gelijk dat hiphop dood is, anderen beweren dat Nas het alleen over bepaalde rappers heeft. De eerste single van het album is Hip Hop is Dead en is geproduceerd door will.i.am. Het nummer bevat een sample van 'In-A-Gadda-Da-Vida' die ook eerder te horen was in Thief's Theme (van het album Street's Disciple). De tweede single van het album is Can't Forget About You, waarvan de video op 5 februari 2007 in première ging. De derde single is Hustlers. Ook komt er een video voor Jay-Z's single Black Republican.

Untitled[bewerken]

Untitled is het tiende album van Nas. Origineel wou hij dit album 'Nigger' noemen, maar door veel kritiek en winkels die het album dan niet zouden verkopen heeft Nas besloten het album geen naam te geven. Op het album staan tracks waarin Nas zijn support voor Barack Obama laat horen.

Life is Good[bewerken]

Life Is Good is het elfde album uitgebracht op 13 Juli 2012 bij Def Jam Records. Het album is opgenomen in verschillende studios in New York en in California, geproduceerd bij No I.D. en Salaam Remi. Hij schreef het album na de zware scheiding met zangeres Kelis. Nas wilde persoonlijke gevoelens en momenten ventileren in zijn leven met zijn teksten. Hij liet hiphopinvloeden uit de jaren 1980, nagestreefd voor de productie van het album, zijn nostalgische toon aanvullen.

Invloeden[bewerken]

Zijn eerste muzikale ervaring krijgt Nas op zijn vierde, als hij op de stoep van de voordeur zit om naar de trompet van zijn vader te luisteren.[9] Als zijn vader Nas meenam naar de opnamestudio of op tour, dan luisterde hij veel naar Curtis Mayfield. In de Queensbridge-gebouwen was er ook een hiphopgroep genaamd the Allie Brothers. Zij waren de eerste hiphopinvloeden voor Nas. Op zijn kamer had hij posters van Juice Crew, Slick Rick, Rakim, LL Cool J, Salt-n-Pepa, en Sweet Tee hangen.[10]

Nas vertelt in 1994 over zijn eerste aanraking met hiphop:

Aanhalingsteken openen

Ik hoorde in mijn buurt (Queensbridge) voor het eerst rapmuziek. In het park, buiten, het was iets voor de zomer. Ze hadden oude discoplaten en gingen daarmee scratchen. Ik was getuige van alles, vanaf het begin. (...) De eerste keer dat ik een microfoon aanraakte, was bij mijn vriend Will. Hij woonde boven mij: hij op de zesde verdieping, ik op de vijfde. Dus 's ochtends, als mijn moeder naar haar werk ging, ging ik naar zijn appartement. Dan ging hij alles voor me aansluiten en gingen we rappen op White Lines (Grandmaster Flash). Later kocht hij ook nog attributen zoals draaitafels.[11]

Aanhalingsteken sluiten

Discografie[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Discografie van Nas voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Illmatic 1994 -
It Was Written 1996 17-08-1996 20 15
I Am 1999 17-04-1999 61 14
Nastradamus 1999 04-12-1999 90 3
Stillmatic 2002 12-01-2002 40 10
God's Son 16-12-2002 04-01-2003 42 7
Streets's Disciple 29-11-2004 04-12-2004 82 4
Hip Hop Is Dead 15-12-2006 24-02-2007 95 2
Nas (Untitled) 11-07-2008 -
Distant Relatives 14-05-2010 22-05-2010 65 2 met Damian Marley
Life Is Good 2012 21-07-2012 27 1*
Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albums Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
It Was Written 1996 14-09-1996 36 9
Hip Hop Is Dead 2006 20-01-2007 76 3
Nas (Untitled) 2008 20-09-2008 89 1
Distant relatives 2010 29-05-2010 70 5 met Damian Marley
Life is Good 2012 21-07-2012 135 1*

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
If I ruled the world 1996 17-08-1996 9 10 met Lauryn Hill / #9 in de Single Top 100
Street Dreams 1996 14-12-1996 tip20 -
Hate me now 1999 03-07-1999 17 9 met Puff Daddy / #11 in de Single Top 100
Did you ever think 1999 21-08-1999 28 9 met R. Kelly / #24 in de Single Top 100
Nastradamus 1999 18-12-1999 tip10 - #72 in de Single Top 100
You owe me 2000 - #100 in de Single Top 100
I've got to have it 2000 09-09-2000 tip16 - met Monica en Jermaine Dupri
Oochie wally 2001 05-05-2001 14 8 met QB Finest / #11 in de Single Top 100
Got ur self a... 2002 16-02-2002 36 4 #24 in de Single Top 100
It's gonna be alright 2002 29-06-2002 9 20 met Jennifer Lopez
One mic / Made you look 2002 14-12-2002 17 6 met Brainpower / #12 in de Single Top 100
I can 2003 29-03-2003 tip2 - #46 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
If I ruled the world 1996 05-10-1996 21 12 met Lauryn Hill
One mic 2002 04-01-2003 28 6 met Brainpower
Thugz mansion 2003 08-02-2003 tip7 - met 2Pac & J. Phoenix
In public 2005 09-04-2005 tip6 - met Kelis

Filmografie[bewerken]

Filmografie als acteur
Jaar Titel Rol Opmerkingen
1998 Belly Sincere
1999 In Too Deep Drugsdealer
2001 Ticker Det. Art 'Fuzzy' Rice
2001 Sacred Is the Flesh Isa Paige
2003 Uptown Girls Bekendheid

Externe links[bewerken]