Ollongren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Geslachtswapen (2002)

Ollongren is een oud adellijk Fins geslacht waarvan een lid in 2002 in de Nederlandse adel werd ingelijfd.

Geschiedenis[bewerken]

De stamreeks begint met Olof, wiens zoon, van beroep baljuw van het dorp Pepot bij de stad Porvoo in Finland, vermeld wordt tot 1489. Johann Månsson Ållongren, (†1651), nakomeling in de zesde generatie van de stamvader, werd in 1625 opgenomen in de Finse ridderschap. Aanvankelijk werd het geslacht in 1806 als uitgestorven beschouwd. Later bleek dat na de Vrede van Åbo in 1743, door het afstaan van grond door Finland aan Rusland, een tak van de familie aan de Russische kant van het toen opgesplitste Finland was beland. Midden negentiende eeuw verhuisde een telg naar Rusland. Hij spelde de familienaam voortaan als ‘Ollongren’, net als zijn afstammelingen.[1] De volgende generatie verhuisde na de Russische Revolutie naar Frankrijk. Alexander Ollongren (1901-1989), geboren in Kiev, werkte tussen 1920 en 1932 op Java en Sumatra in Nederlands-Indië; hij werd in 1933 Nederlands staatsburger. Zijn zoon, eveneens Alexander genaamd (1928) werd met zijn afstammelingen ingelijfd in de Nederlandse adel met het predicaat jonkheer/jonkvrouw, overgaande in de mannelijke lijn.[2]

Anno 2015 heeft de vermoedelijke opvolger als chef de famille -hij en zijn vader zijn de enige twee nog levende mannelijke telgen van het geslacht- alleen twee dochters waardoor zowel het Finse als Nederlandse adellijke geslacht dreigt uit te sterven.

Wapenbeschrijving[bewerken]

In blauw twee gouden afhangende eikels, groen gedopt en goud gesteeld, de stengels zonder bladeren en ineengevlochten tot een lus. Een aanziende helm; wrong en dekkleden goud en blauw; helmteken de eikels van het schild tussen een zwarte vlucht.

Enkele telgen[bewerken]

Alexander Ollongren (1901-1989), werd in 1933 Nederlands staatsburger, lid van de Finse adel