Paraná (rivier)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paraná (rivier)
Riodelaplatabasinmap.png
Lengte 2570 km
Debiet - gemiddeld 17.290 m³/s
- maximaal 65.000 m³/s
- minimaal 2.450 m³/s
Van Rio Grande, Brazilië
Naar Río de la Plata
Stroomt door Brazilië- Paraguay - Argentinië
Zonsopkomst over de rivier de Parana
Zonsopkomst over de rivier de Parana
Portaal  Portaalicoon   Geografie

De Paraná (Spaans: Río Paraná; Portugees: Rio Paraná) is een Centraal-Zuid-Amerikaanse rivier die over een afstand van 2.570 kilometer door Brazilië, Paraguay en Argentinië stroomt. De Paranárivier is een van de belangrijkste rivieren in Zuid-Amerika, en is onderdeel van het omvangrijke Plata bekken, dat zich grotendeels over de zuidelijke helft van het continent verspreid. De belangrijkste waterleveranciers van de Paraná zijn onder andere de Paraguay, Uruguay, en diverse rivieren die afkomstig zijn uit grote moerassige streken zoals de Pantanal en het Iberámoeras. Het is de op twee na grootste rivier in Zuid-Amerika, alleen de Orinoco en de Amazone zijn groter. De gemiddelde waterafvoer in de rivier bedraagt zo'n 16.000 kubieke meter per seconde. Naast water neemt de Paraná ook veel sediment mee. Hierdoor ontstaan er diverse zandbanken en eilanden. De naam is afgeleid uit het Tupis en betekent "als de zee" of "zo groot als de zee".

Ligging[bewerken]

De rivier begint bij de samenvloeiing van de rivieren Paranaíba en Rio Grande in het zuiden van Brazilië. Aanvankelijk loopt ze zo'n 620 kilometer naar het zuidoosten en passeert de Paraguayaanse stad Salto del Guairá. Hier lagen ooit de Sete Quedas-watervallen, waarvan gezegd werd dat ze net zo mooi en groot waren als de huidige watervallen van de Iguaçu in het zuiden. Door de bouw van de Itaipudam, die in 1971 begon, kwam er door het ontstaan van een stuwmeer een einde aan het bestaan van de watervallen.

De volgende 200 kilometer stroomt de Paraná zuidwaarts en vormt de natuurlijke grens tussen Paraguay en Brazilië. De rivier wordt hierbij ingedamd door de Itaipudam, momenteel de op één na grootste waterkrachtcentrale ter wereld. Hierdoor is er een groot stuwmeer ontstaan ten noorden van de dam. De dam kan bezocht worden; er zijn betaalde rondleidingen.

Na de samenvloeiing met de rivier de Iguaçu vormt de Paraná de grens tussen Argentinië en Paraguay. De rivier stroomt 468 kilometer zuidwaarts tot ze een geleidelijke bocht westwaarts maakt. Hier ligt de tweede en kleinere waterkrachtcentrale, de Yacyretádam, een samenwerkingsverband tussen Paraguay en Argentinië.

Nadat de rivier de Paraguay in de Paraná uitmondt, vervolgt deze haar weg 820 km zuidwaarts en passeert de stad Rosario. Uiteindelijk vloeit ze samen met de Uruguay, om vanaf dit punt samen het estuarium Río de la Plata te vormen.

Zijrivieren[bewerken]

Dammen en waterkrachtcentrales[bewerken]

Door het hoge debiet is de rivier zeer geschikt voor de opwekking van elektriciteit door middel van waterkrachtcentrales. De belangrijkste vijf centrales zijn, van noord naar zuid: