Persoonlijke beschermingsmiddelen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Imker in beschermende kleding

Persoonlijke beschermingsmiddelen worden gebruikt door mensen die beroepen uitoefenen waar risico's aan verbonden zijn, om letsel en lichamelijke schade te voorkomen. Het gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen is de meest directe manier om arbeidsrisico's te verminderen.

Toepassing[bewerken]

Persoonlijke beschermingsmiddelen beschermen vaak maar een beperkt gedeelte van het lichaam zoals ogen, oren, ademhaling, handen, of voeten. Ze zijn gericht op specifieke gevaren zoals raken, doorboren, te hoog geluidsniveau, giftige stoffen, enzovoort. Persoonlijke beschermingsmiddelen dienen geen nieuwe gevaren te introduceren door bijvoorbeeld beperkte bewegingsvrijheid of gelimiteerd zicht.

Voorbeelden[bewerken]

Veilig werken in het Polygoonjournaal (1957)

Een brandweerman draagt bijna standaard een helm en water- en vuurwerende kleding, bij zware hitte bovendien een hitte- of stralingsbestendig pak, en als de ademhaling gevaar kan lopen een ademluchttoestel.

In de vleesindustrie beperken beschermende gevlochten metalen handschoenen voor vleeshouwers het gevaar van snijden. Schilders gebruiken bij het schuren stofmaskers voor neus en mond of andere adembeschermende middelen, afhankelijk van de soort stoffen waar men mee omgaat. In de bouw dragen de werklieden vaak veiligheidsschoenen (met stalen neuzen tegen stoten of beklemmen) en een stratenmaker zal zijn knieën en vingers/handen zo goed mogelijk met rubberen schalen ondersteunen. Een lasser maakt vaak gebruik van een laskap of spatscherm met een donker gekleurd kijkvenster, en ook bij metaalslijpen of dergelijke is minimaal een veiligheidsbril met zij-afscherming van schokvast glas verplicht. Iemand die in een laboratorium met (wellicht gevaarlijke) stoffen werkt, moet een labjas dragen en een labbril.

In een omgeving waar een hoge geluidsdruk (>85 dB(A)) heerst, is het niet toegestaan om (langdurig) zonder adequate gehoorbescherming te werken. In discotheken wordt deze norm overigens vaak overschreden zonder dat er eisen gesteld worden ten behoeve van de bezoekers.

Wet- en regelgeving[bewerken]

De Arbowetgeving, dwingt de werkgever en de werknemer te voldoen aan voorschriften waaruit de verplichting voortvloeit om enerzijds het gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen mogelijk te maken en anderzijds deze ook zo veel mogelijk te gebruiken.

De eisen waaraan persoonlijke beschermingsmiddelen moeten voldoen worden door normalisatie-instituten zoals ISO vastgelegd en gepubliceerd in normen.

Typen beschermingsmiddelen[bewerken]

Een zaaghelm met gehoorbeschermers en een gezichtsbeschermer
Metalen anti-snijhandschoen

Hoofdbescherming[bewerken]

Gehoorbescherming[bewerken]

Gelaatsbescherming[bewerken]

Oogbescherming[bewerken]

Adembescherming[bewerken]

Handbescherming[bewerken]

Beenbescherming[bewerken]

Voetbescherming[bewerken]

Valbescherming[bewerken]

  • Veiligheidsharnas, voor bescherming bij het betreden van hoge plaatsen of dunne daken (dakwerken)
Een Amerikaanse brandweerman in brandweerkleding

Integraalbescherming[bewerken]

Sommige middelen beschermen het hele lichaam of een groot deel ervan:

Sport[bewerken]