Philip Huff
| Philip Huff | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Philip Huff in 2014 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Philip Diederik Verdonck Huffnagel | |||
| Pseudoniem(en) | Philip Huff | |||
| Geboortedatum | 28 september 1984 | |||
| Geboorteplaats | Naarden | |||
| Geboorteland |  Nederland | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | schrijver, regisseur | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Jaren actief | 2008-heden | |||
| Werken | ||||
| Bekende werken | Niemand in de stad Wat je van bloed weet | |||
| Uitgeverij(en) | Prometheus | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Prijzen en onderscheidingen | De Hollands Maandblad Prozaprijs, Het beste boek voor jongeren, De Zilveren Krulstaart, De Peter van Straaten Psychologieprijs 2025 | |||
| Dbnl-profiel | ||||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| Website | ||||
| ||||
Philip Huff, pseudoniem van Philip Diederik Verdonck Huffnagel (Naarden, 28 september 1984[1]) is een Nederlandse schrijver en regisseur.[2] Huff schrijft romans, verhalen, essays, gedichten, liedteksten en filmscenario's.
Loopbaan
[bewerken | brontekst bewerken]Huff studeerde Spaans aan de Universiteit van Granada, geschiedenis en wijsbegeerte aan de Universiteit van Amsterdam en deed een minor Amerikanistiek aan de Humboldt Universiteit in Berlijn.[3][4]
Huff debuteerde in 2008 met een kort verhaal in het literaire tijdschrift De Gids. In 2009 publiceerde hij korte verhalen in Passionate Magazine, Hollands Maandblad en Hollands Diep, in een korte verhalenspecial met Sanneke van Hassel en Arnon Grunberg.[5] Op 1 oktober van hetzelfde jaar verscheen bij uitgeverij De Bezige Bij zijn debuutroman Dagen van Gras, over een achttienjarige jongen die met moeite herstelt van een psychose. Het boek werd genomineerd voor de Academica Debutantenprijs.[6][7][8]
Dagen van Gras werd in 2011 door Tomas Kaan bij de VPRO verfilmd voor de serie One Night Stand. Huff schreef het scenario. In dat jaar won hij ook de Hollands Maandblad Prozaprijs.[9]
Begin 2012 verscheen Huffs tweede roman, Niemand in de stad, over een vriendschap tussen drie leden van het studentencorps. Voor Niemand in de stad ontving Huff de Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs 2013. Literair weblog Tzum noemde het boek 'een pleidooi voor oprechtheid.'[10] In 2018 was het boek onderwerp van een controverse in dagblad Trouw over de vraag of het boek divers genoeg was.[11]
Van 2012 tot 2013 had Huff een wekelijkse column in Het Parool.
In 2013 verscheen Goed om hier te zijn.[12] Een van de verhalen uit de bundel werd vertaald opgenomen in Best of European Fiction 2017, een Amerikaanse anthologie van vertaalde Europese literatuur.[13]
In 2015 publiceerde Huff het boek Het verdriet van anderen, een persoonlijke leesgeschiedenis, over de tijd dat hij in het ziekenhuis lag, voor een operatie aan zijn hart.[14][15] Huff schreef dat jaar eveneens het scenario voor de VPRO-telefilm Groenland, onder regie van Tomas Kaan.
In 2018 ging de speelfilm van Niemand in de stad, onder regie van Michiel van Erp, als openingsfilm van het Nederlands Film Festival in première. De film ontving negen nominaties voor de Gouden Kalveren van 2019, waaronder die voor het beste scenario.[16] Huff won datzelfde jaar de Zilveren Krulstaart voor het beste Nederlandstalige script.[17]
In 2022 verscheen Wat je van bloed weet, zijn eerste roman in acht jaar, waar hij bijna veertien jaar aan werkte. Het boek kwam binnen op nummer één in de Bestseller60.[18][19] Een jaar later debuteerde Huff als dichter, met de bundel Ik meld mij af, ik meld mij aan.[20]
De in 2024 verschenen roman Open behandelt een stukgelopen open relatie en werd door enkele recensenten, net als veel eerdere romans, gezien als ‘autofictie’.[21][22] Huff publiceerde in Hollands Maandblad een essay waarin hij stelde dat zijn boeken geen autofictiewerken zijn maar autobiografische romans. Hij kondigde aan geen romans meer te schrijven.[23]
Eind 2024 verscheen De gedichtenapotheek, een bloemlezing die in de top 5 van de bestsellerlijst binnenkwam.[24]
In 2025 was Huff samen met Lize Spit en Tommy Wieringa een van de drie winnaars van de Peter van Straaten Psychologieprijs 2025, vernoemd naar de schrijver en striptekenaar Peter van Straaten.[25]
Huff heeft vaak kritiek geleverd op het kapitalistische systeem en het populisme.[26][27][28][29]
Naast het schrijverschap
[bewerken | brontekst bewerken]Huff deed in augustus 2018 mee aan De Slimste Mens. Hij haalde de finale, waarin hij verloor van Roelof de Vries.
In 2020 maakte Huff zijn debuut als regisseur tijdens de jubileumeditie van het filmproject De Ontmoeting. Zijn korte film Bosrandgeluk, met hoofdrollen voor Jeroen Krabbé en Olga Zuiderhoek, ging in de Gouden Kalverencompetitie voor korte films in première op het Nederlands Film Festival en werd uitgekozen voor het Selected Dutch Shorts Festival.[30][31]
In 2022 ging Huffs tweede korte film als regisseur in première, eveneens op het Nederlands Film Festival. Hoofdrolspeler Ilke Paddenburg werd voor haar rol in Het kamp genomineerd voor een Gouden Kalf.[32]
Beknopte bibliografie
[bewerken | brontekst bewerken]Korte verhalen
[bewerken | brontekst bewerken]- 2008: 'De Ochtenden', in De Gids
- 2009: 'Jij', in Passionate Magazine
- 2009: 'Een vorm van troost', in Hollands Diep
- 2009: 'Goed om hier te zijn', in Hollands Maandblad
- 2013: Goed om hier te zijn, bundel, De Bezige Bij
- 2023: 'Gameplan', 3pak, Stichting Collective Propaganda van het Nederlandse Boek
Romans
[bewerken | brontekst bewerken]- 2009: Dagen van gras, De Bezige Bij
- 2012: Niemand in de stad, De Bezige Bij
- 2014: Boek van de doden, De Bezige Bij
- 2022: Wat je van bloed weet, Prometheus
- 2024: Open, Prometheus
Gedichten
[bewerken | brontekst bewerken]- 2023: Ik meld mij af, ik meld mij aan, Prometheus
- 2024: De gedichtenapotheek, Prometheus
Essays
[bewerken | brontekst bewerken]- 2015: Het verdriet van anderen, De Bezige Bij
Bestseller 60
[bewerken | brontekst bewerken]| Boeken met noteringen in de Nederlandse Bestseller 60 | Jaar van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen[33] |
|---|---|---|---|---|---|
| Boek van de doden | 2014 | 01-10-2014 | 60 | 1 | |
| Wat je van bloed weet | 2022 | 23-02-2022 | 1(1wk) | 11 | |
| Open | 2024 | 21-02-2024 | 28 | 1 | |
| De gedichtenapotheek | 2024 | 01-01-2025 | 5 | 12 | verzamelbundel |
- ↑ Ik ga het beter doen, NRC, 7 februari 2015
- ↑ Virtual International Authority File (VIAF): 101330859
- ↑ Monogamie als mogelijkheid, de Volkskrant, 28 februari 2012
- ↑ Philip Huff: 'Het is een onweerlegbaar feit dat mijn ouders gewelddadig waren', NRC, 12 februari 2022
- ↑ Hollands Diep, juli/augustus 2009
- ↑ Onverstoorbaar kuieren naar de horizon. NRC. Geraadpleegd op 19 maart 2021.
- ↑ Vijf overtuigende Nederlandse debuten. Het Parool (18 november 2009). Geraadpleegd op 19 maart 2021.
- ↑ Dries Muus, Zo gek als een ui. Vrij Nederland (13 november 2009). Geraadpleegd op 19 maart 2021.
- ↑ Philip Huff, bnnvara.nl
- ↑ Recensie: Philip Huff – Niemand in de stad (15 november 2018). Geraadpleegd op 19 maart 2021.
- ↑ Philip Huff, Inderdaad, ik schreef een boek over het corps. Over jongens dus.. Trouw (25 juli 2018). Geraadpleegd op 19 maart 2021.
- ↑ Goed om hier te zijn - Philip Huff. www.philiphuff.net. Geraadpleegd op 15 september 2019.
- ↑ (en) Nathaniel Davis (2016). Best European fiction 2017. Dalkey Archive Press, Victoria, Tex.. ISBN 978-1-62897-143-9.
- ↑ Het verdriet van anderen bij De Bezige Bij
- ↑ JANN RUYTERS, Lezen over lezen. Trouw (31 oktober 2015). Geraadpleegd op 19 maart 2021.
- ↑ Negen nominaties Gouden Kalveren voor Niemand in de stad. Filmkrant (11 september 2019). Geraadpleegd op 15 september 2019.
- ↑ De Luizenmoeder en Niemand in de stad bekroond met Zilveren Krulstaart. NU.nl (17 maart 2019). Geraadpleegd op 19 maart 2021.
- ↑ Nieuws: Philip Huff knalt naar nummer 1 in de bestsellerlijst met Wat je van bloed weet. Tzum (23 februari 2022). Geraadpleegd op 4 maart 2022.
- ↑ Nieuws: Philip Huff gestoken door Volkskrantrecensie die rept over ‘zelfhulpproza’. www.tzum.info. Geraadpleegd op 16 augustus 2022.
- ↑ Mertens, Dieuwertje, Recensie: Huffs poëzie is op z'n best als hij de juiste balans heeft tussen wegkijken en de confrontatie. Het Parool (28 januari 2023). Geraadpleegd op 11 april 2023.
- ↑ van der Werf, Gerwin, "Philip Huff schreef beklemmende roman over een op de klippen gelopen open relatie", Trouw, 8 februari 2024. Geraadpleegd op 24 februari 2025.
- ↑ van Houwelingen, Bo, Philip Huff schrijft zijn liefdesverdriet van zich af in bloedeloze managerstaal. de Volkskrant (16 februari 2024). Geraadpleegd op 24 februari 2025.
- ↑ We weten dat je toen gewoon achter je laptop zat. Hollands Maandblad. Geraadpleegd op 16 november 2024.
- ↑ Bruggen, Martijn van, Nieuws: Poëzie blijkt een goed voornemen - Philip Huff komt met De gedichtenapotheek top 5 bestsellerlijst binnen. Tzum (1 januari 2025). Geraadpleegd op 24 februari 2025.
- ↑ Deze drie schrijvers winnen de Peter van Straaten Psychologieprijs 2025. Universiteit Leiden (23 oktober 2025). Geraadpleegd op 14 november 2025.
- ↑ Huff, Philip, "Opinie | Politici, de tijd van meer meer meer is voorbij", NRC, 24 juli 2020. Geraadpleegd op 24 februari 2025.
- ↑ Huff, Philip, "Opinie | Waarom Trump won? Vanwege kapitalisme, natuurlijk", NRC, 15 november 2024. Geraadpleegd op 24 februari 2025.
- ↑ "Opinie | Wie maakt de ‘nieuwe man’ sexy?", NRC, 15 december 2023. Geraadpleegd op 24 februari 2025.
- ↑ Huff, Philip, "Opinie | Bouwen aan een progressief motorblok – zonder de SP", NRC, 26 februari 2021. Geraadpleegd op 24 februari 2025.
- ↑ De Ontmoeting - Bosrandgeluk. Nederlands Film Festival. Gearchiveerd op 19 februari 2019. Geraadpleegd op 19 maart 2021.
- ↑ Bio - Philip Huff. www.philiphuff.net. Geraadpleegd op 19 maart 2021.
- ↑ Nominaties Gouden Kalveren 2022. www.filmfonds.nl. Geraadpleegd op 11 april 2023.
- ↑ Philip Huff. De Bestseller 60 (2014). Geraadpleegd op 3 april 2025.