Repsol

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Repsol YPF)
Ga naar: navigatie, zoeken
Repsol
Hoofdkantoor
Hoofdkantoor
Eigendom Private onderneming
Oprichting 1986
Sleutelfiguren Antonio Brufau Niubó (CEO), Miguel Martínez San Martín (CFO)
Hoofdkantoor Madrid, Spanje
Werknemers 26.877 (2016)
Producten De exploratie & productie van aardolie en aardgas, olieraffinage, tankstations en petrochemische industrie
Industrie Energie
Omzet € 36,4 miljard (2016)
Winst € 1736 miljoen (2016)
Marktkapitalisatie € 22,2 miljard (31 december 2016)
Website repsol.com
Portaal  Portaalicoon   Economie

Repsol is een Spaanse olie- en gasmaatschappij en tankstationketen. Repsol is actief in zo'n 29 landen, voornamelijk in Spanje en Algerije. Het hoofdkantoor is gevestigd in Madrid.

Historie[bewerken]

In oktober 1987 werd Repsol opgericht. In dit bedrijf werden alle belangen ondergebracht van de Spaanse overheid op het gebied van oliewinning, raffinage en distributie. Bedrijven die in Repsol opgingen waren onder andere, het oliewinbedrijf Hispanoil, de raffinaderijen van ENPETROL en CAMPSA. CAMPSA, of voluit Compañía Arrendataria del Monopolio de Petróleos S.A, was het oudste bedrijf waarvan de historie teruggaat tot 1927. Twee jaar later introduceerde de staat de aandelen Repsol op de beurs en verkocht het 26% van de aandelen. In 1997 werd de privatisering afgerond met de verkoop van het resterende 10% belang in handen van de staat. De aandelen van Repsol zijn genoteerd aan de Bolsa de Madrid en het bedrijf maakt onderdeel uit van de IBEX-35 aandelenindex.

In 1999 nam Repsol de Argentijnse energiemaatschappij Yacimientos Petrolíferos Fiscales (YPF) over. De nieuwe naam werd Repsol YPF. Dit gebeurde tijdens de controversiële privatiseringen onder president Carlos Menem van Argentinië. Repsol YPF stond in 2005 13e op de lijst van grootste oliemaatschappijen, gebaseerd op omzet.

In april 2012 maakt het Argentijnse regering van Cristina Fernández de Kirchner bekend YPF te willen renationaliseren. De overheid wil 51% van de aandelen van YPF in handen krijgen; Respol heeft nu nog een belang van ruim 57%. Argentinië kampt met economische problemen en heeft de energieprijzen laag gehouden om de inflatie te beheersen. Vanwege deze lage binnenlandse energieprijzen zijn de investeringen in het zoeken naar en winnen van aardolie en aardgas in Argentinië beperkt geweest. Het land moet nu veel olie importeren. De regering wil met deze nationalisatie de eigen olieproductie stimuleren. Repsol is bang dat de vergoeding laag zal zijn en de Spaanse regering heeft fel geprotesteerd tegen deze Argentijnse plannen.[1] Na twee jaar onderhandelen bereikten partijen in mei 2013 een overeenkomst. Ondanks een eis van een schadevergoeding van US$ 10,5 miljard accepteerde het bestuur van Repsol een tegenbod van US$ 5 miljard in obligaties.[2] In 2012 schrapte het Spaanse oliebedrijf de toevoeging YPF van de bedrijfsnaam.[2] In mei 2014 had Repsol alle Argentijnse obligaties verkocht en ook het resterende aandelenbelang in YPF.[3]

Begin 2013 verkocht Respol de activiteiten op het gebied van LNG aan Royal Dutch Shell.[4] Shell nam alleen die activiteiten over buiten Noord-Amerika, zoals Atlantic LNG in Trinidad en Tobago en Peru LNG in Peru met een LNG jaarproductie van zo’n 7 miljoen ton. Repsol ontving US$ 4,4 miljard en realiseerde een boekwinst van US$ 3,5 miljard op de verkoop. Het geld wordt gebruikt voor de aflossing van schulden.[4]

In de zomer van 2014 raakte Repsol in gesprek met de Canadese groep Talisman Energy, maar deze gesprekken leidde tot niets. Na de scherpe daling van de olieprijs legt Repsol in december 2014 een nieuw overnamebod op tafel van US$ 8,3 miljard (circa €6,6 miljard).[5] Repsol heeft nog geld in kas na de geforceerde verkoop van YPF. Het bestuur van Talisman stemt in. Met de Talisman overname worden de belangen in olie- en gasreserves in Noord-Amerika, Zuidoost-Azië en de Noordzee uitgebreid. De productie van Repsol zal met zo’n 75% toenemen tot 680.000 vat olie-equivalent (BOE) per dag en de reserves met 55% naar meer dan 2,3 miljard BOE.[5] Per 1 januari 2016 is de naam Talisman Energy gewijzigd in Repsol Oil & Gas Canada.

Activiteiten[bewerken]

Repsol is actief in de volledige energiebedrijfsketen; het wint aardolie en aardgas, verwerkt deze in de eigen raffinaderijen, heeft chemische fabrieken en een verkooporganisatie met eigen tankstations.

Tankstation van Repsol

Bedrijfstakken[bewerken]

  • Exploratie en productie
    De belangrijke olie- en gasbronnen van de maatschappij liggen in Latijns-Amerika, waaronder Trinidad en Tobago, Peru, Venezuela, Bolivia, Colombia en Ecuador, en na de overname van Talisman ook in Noord-Amerika. Meer recent Repsol actief geworden in de Golf van Mexico en voor de kust van Brazilië. In 2016 produceerde Repsol 690.000 vaten olie-equivalent per dag, waarvan twee derde als aardgas.
    Op 31 december 2016 beschikte de onderneming over gas- en oliereserves van 2382 miljoen vaten olie-equivalent. Hiervan was het aandeel van aardgas 75%.
  • Raffinage en marketing
    De capaciteit van de zes raffinaderijen, vijf in Spanje (in Cartagena, A Coruña, Petronor, Puertollano en Tarragona) en één in Peru, omvat 1,0 miljoen barrels per dag.
    In 2016 had Repsol over heel Europa en de rest van de wereld 4715 verkooppunten van olie- en gasproducten, waarvan 3500 in Spanje.
  • Chemische industrie
    De chemische tak van Repsol werkt in twee complexen in Spanje.
  • Aardgasverkoop
    Op het gebied van lng (Liquified Natural Gas) is het bedrijf de op drie na grootste ter wereld.

Reservesschandaal[bewerken]

Op 26 januari 2006 kwam Repsol YPF in het nieuws toen bekend werd dat het bedrijf, net als het Nederlands-Britse Shell in 2004, de berekening van de bewezen reserves naar beneden moest bijstellen. Antonio Brufau, een topbestuurder van Repsol YPF, verklaarde die dag dat de maatschappij de olie- en gasreserves met 1,25 miljard vaten verlaagde.[6] Voor deze aankondiging had Repsol YPF reserves van 4,9 miljard vaten en met deze verklaring daalde de reserves met een kwart.[6] De daling trad vooral op in Bolivia, Argentinië en Venezuela.[6]

Externe link[bewerken]