Resolutie 683 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 683
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 22 december 1990
Nr. vergadering 2972
Code S/RES/683
Stemming
voor
14
onth.
0
tegen
1
Onderwerp Mandaatgebied Pacifische eilanden
Beslissing Beëindiging mandaat nu er een akkoord is over de nieuwe status.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1990
Permanente leden
Vlag van China China · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Sovjet-Unie · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Canada Canada · Vlag van Ivoorkust Ivoorkust · Vlag van Colombia Colombia · Vlag van Cuba Cuba · Vlag van Ethiopië Ethiopië · Vlag van Finland Finland · Vlag van Maleisië Maleisië · Vlag van Roemenië Roemenië · Vlag van Jemen Jemen · Vlag van Zaïre Zaïre
De Verenigde Staten met insulaire (eiland) gebieden en de vrij geassocieerde landen Micronesia, Palau, de Marshalleilanden en de Noordelijke Marianen.
De Verenigde Staten met insulaire (eiland) gebieden en de vrij geassocieerde landen Micronesia, Palau, de Marshalleilanden en de Noordelijke Marianen.

Resolutie 683 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties was de laatste resolutie van de VN-Veiligheidsraad in 1990 en is aangenomen op 22 december van dat jaar. Dat gebeurde met veertien stemmen voor en één (Cuba) tegen.

Achtergrond[bewerken]

Na de Eerste Wereldoorlog waren de Duitse koloniën in de Grote Oceaan onder Japans mandaat geplaatst (het Zuid-Pacifisch Mandaatgebied). Na het Japanse verlies in de Tweede Wereldoorlog werden de eilandgebieden weer afgenomen en onder VN-beheer geplaatst met de Verenigde Staten als administrator (het Trustschap van de Pacifische Eilanden). De intentie daarvan was dat bevolking van de betrokken gebieden na verloop van tijd zelf kon beslissen over de staatsvorm die ze wenste.

Inhoud[bewerken]

De Veiligheidsraad:

  • Herinnert aan Hoofdstuk XII van het Handvest van de Verenigde Naties die het trustschapssysteem opzette.
  • Denkt aan zijn verantwoordelijkheid in verband met strategische gebieden.
  • Herinnert aan resolutie 21 die het trustschapsakkoord voor de Japanse gemandateerde eilanden goedkeurde.
  • Merkt op dat de Verenigde Staten als administrator werden aangeduid.
  • Bedenkt dat artikel °6 van het akkoord stelt dat de administrator de ontwikkeling van de inwoners tot zelfbestuur of onafhankelijkheid moet vooruithelpen.
  • Weet dat hiertoe onderhandelingen begonnen in 1969 die resulteerden in een vrije associatie in het geval van Micronesia en de Marshalleilanden en een gemenebest in het geval van de Noordelijke Marianen.
  • Tevreden dat de bevolking van Micronesia, Marshalleilanden, en de Noordelijke Marianen uit vrije wil akkoord ging met hun nieuwe status en daarbij hun status als trustschapsgebied wensen te beëindigen.
  • Hoopt dat de bevolking van Palau te zijner tijd haar vrije wil kan uitdrukken.
  • Neemt nota van resolutie 2183 van de Trustschapsraad (1986) en de daaropvolgende rapporten aan de Veiligheidsraad.
  • Bepaalt dat, gezien de nieuwe status van Micronesia, Marshalleilanden, en de Noordelijke Marianen, de doelstellingen van het Trustschapsakkoord bereikt zijn en dat het Trustschapsakkoord beëindigt is.

Verwante resoluties[bewerken]