Rik Van Aerschot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Rik Van Aerschot (Scherpenheuvel, 18 oktober 1928 - Liedekerke, 15 januari 2012) was een Belgisch advocaat en hoogleraar.

Beroep[bewerken]

Na studies als doctor in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven en een legerdienst als reserveofficier, begon Van Aerschot zijn carrière in de overheidssector, om in april 1964 over te stappen naar Groep Josi Verzekeringen. Hij begon daar onderaan de ladder, om uiteindelijk op te klimmen tot algemeen adviseur en bestuurder. Tot lang na de pensioenleeftijd bleef hij actief gedelegeerd bestuurder en voorzitter van het industrieel controlebedrijf AIB-Vinçotte.

Hij was ook

  • regent van de Nationale Bank van België (tot 1995);
  • voorzitter van de raad van bestuur van de Patronale Hypotheekmaatschappij;
  • voorzitter van de raad van bestuur van de Patronale Life.

Universiteit[bewerken]

Hij was van 1990 tot 2002 voorzitter van de raad van bestuur van de Vrije Universiteit Brussel (erevoorzitter vanaf 2003), een universiteit waar hij ook buitengewoon hoogleraar was in de faculteit rechten.

Verenigingen[bewerken]

Hij was, onder meer:

Prins Laurent[bewerken]

Van Aerschot was afgevaardigd bestuurder van het Koninklijk Instituut voor het Duurzame Beheer van de Natuurlijke Rijkdommen en de Bevordering van Schone Technologie (KINT).

Hij werd de mentor van prins Laurent genoemd[2] en ijverde voor een dotatie aan de prins.[3]

Publicatie[bewerken]

  • Van Aerschot was coauteur van De kinderen van de weduwe, Roulartabooks, Roeselare, 1994 en 2010.
  • Hij schreef de inleiding bij het boek van prins Laurent, De hond als gids: in de kunst en in de stad, Gemeentekrediet, Brussel, 1996.

Literatuur[bewerken]

  • K. VAN DER WEE & E. DE MAESSCHALCK, Vlaanderen ontmoet Nederland: geschiedenis van de Orde van den Prince, Tielt, 2005