Laurent van België

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Laurent van België
1963-heden
Prins Laurent van België.jpg
Prins van België
Periode 19 oktober 1963-heden
Vader Albert II van België
Moeder Paola Ruffo di Calabria
Dynastie België
Partner van Claire Coombs
Coat of Arms of a Prince of Belgium (Label).svg
Wapen van prins Laurent.

Laurens Benedikt Boudewijn Maria (Brussel, 19 oktober 1963), Prins van België, tegenwoordig ook in het Nederlands bij zijn Franse naam Laurent (Laurent Benoît Baudouin Marie) genoemd, is het derde kind van koning Albert II en koningin Paola. Hij is de jongere broer van Filip, Koning der Belgen, en prinses Astrid.

Na de geboorte van Anna Astrid van Oostenrijk-Este in 2016 staat Laurent op de twaalfde plaats in de lijn van de Belgische troonopvolging, na zijn nicht Laetitia Maria en voor zijn dochter Louise. Hij is getrouwd met Claire Coombs.

Biografie[bewerken]

Geboorte en jeugd[bewerken]

Laurents peetouders zijn baron Bettino Ricasoli Firidolfi en prinses Sophie van Beieren.[1] Zijn peetvader is zijn oom, meer bepaald de echtgenoot van de zus van Laurents moeder Paola. Zijn peetmoeder is de jongste dochter van Rupprecht van Beieren en de echtgenote van Jan Engelbert van Arenberg. Prins Laurent is zelf peetvader van Maria Carolina van Bourbon-Sicilië (2003), dochter van Carlo van Bourbon-Sicilië, de pretendent van de troon van het Koninkrijk der Beide Siciliën, en zijn vrouw Camilla Crociani.

Laurent volgde middelbaar onderwijs aan het Pius X-instituut in Antwerpen, korte tijd aan de abdijschool van Zevenkerken en ten slotte aan de Kadettenschool van Laken. Daarna ging hij naar de Koninklijke Militaire School (1983-1985); hij behoort tot de 123e Promotie "Alle Wapens". Hij is houder van de brevetten helikopterpiloot en duiker van de Marine. Bij de zeemacht heeft hij de graad van Kapitein-ter-Zee.[2][3]

Huwelijk en kinderen[bewerken]

Op 19 december 2002 verloofde prins Laurent zich met Claire Coombs, met wie hij op 12 april 2003 in het huwelijk is getreden. Het huwelijk vond plaats in het stadhuis van Brussel en werd gevolgd door een kerkelijke inzegening in de Sint-Michiels- en Sint-Goedelekathedraal. Na het huwelijk kreeg Claire ook de titel Prinses van België.[4]

Op 6 februari 2004 beviel zijn vrouw van prinses Louise. Op 13 december 2005 kwamen daar twee prinsjes bij: een tweeling die de voornamen Nicolas en Aymeric dragen. Bij de persconferentie sprak hij de woorden: "Wij hebben nog geen peter, maar ik heb wel een meter" waarop hij een lintmeter uit zijn jasje haalde.[5]

Troonopvolging[bewerken]

Tot 2 december 1991 was Laurent derde in lijn om de troon te bestijgen, na zijn vader Albert en zijn oudere broer Filip. Door een wijziging van artikel 85 van de Grondwet, die de Salische wet afschafte, kwamen niet alleen mannen, maar ook vrouwen in aanmerking voor de troonopvolging. Laurents jongere zus Astrid en haar drie kinderen, Amedeo, Maria Laura en Joachim, gingen hem in de opvolgingslijn voor. Laurent stond nu op de zevende plaats in de troonopvolging.

Na het overlijden van zijn oom Boudewijn in 1993 werd zijn vader de zesde Koning der Belgen en schoof Laurent één plaats naar voren op in de troonopvolging. Na de troonsbestijging van zijn vader werden nog twee kinderen van Astrid en de vier kinderen van zijn broer Filip geboren. Laurent kwam in 2008 op een twaalfde plaats te staan. Na de troonswisseling in 2013 schoof hij andermaal één plaats naar voren, maar bij de geboorte van prins Amedeo's dochter Anna Astrid werd Laurent terug op plaats twaalf gezet. Hij wordt gevolgd door zijn drie kinderen.

Activiteiten[bewerken]

In 1994 werd hij voorzitter van het Koninklijk Instituut voor het Duurzame Beheer van de Natuurlijke Rijkdommen en de Bevordering van Schone Technologie (KINT). De organisatie werd in september 2009 opgeheven. Sinds 1995 is hij voorzitter van de Stichting Prins Laurent voor het welzijn van huisdieren en wilde dieren. Sinds 1996 is hij erevoorzitter van het Nationaal Orkest van België. Tussen 31 mei 2000 en 21 juli 2013 was hij conform artikel 72 van de Grondwet als kind van de koning der Belgen een senator van rechtswege. Sinds 2006 is hij ook bestuurder en voorzitter van de raad van bestuur van de organisatie Global Renewable Energy & Conservation Trust.[3]

De prins werkte zich vooral in beeld als een menselijke prins met veel zin voor humor, maar ook vatbaar voor depressies. Ook staat hij bekend om zijn liefde voor dieren en snelle auto's.

Representatieve functie[bewerken]

In 1994 werd het Koninklijk Instituut voor het Duurzame Beheer van de Natuurlijke Rijkdommen en de Bevordering van Schone Technologie (KINT) opgericht om Laurent een wedde te kunnen uitkeren voor zijn activiteiten ter bescherming van het milieu. Het instituut werd gesubsidieerd door de gewesten (tot 400.000 euro per jaar).[6][7]

Krachtens art. 3bis van de Wet van 7 mei 2000 heeft prins Laurent sinds 1 juli 2001 recht op een jaarlijkse dotatie van 272.682,88 euro ten laste van de schatkist.[8] Zijn inkomsten voor de Koninklijke Stichting Prins Laurent voor het welzijn van huisdieren en wilde dieren[9] en als voorzitter van de Raad van Bestuur van het KINT[10] werden sindsdien beperkt tot onkostenvergoedingen.

In de nasleep van het Marineschandaal, en omdat de dotatiewet Laurent financieel onafhankelijk had gemaakt, verlaagden de gewesten hun subsidies aan het KINT in 2007. In 2009 werd het instituut dan ontbonden.[7]

De prins legt regelmatig bezoeken af bij initiatieven en actuele gebeurtenissen. Zo was hij samen met zijn vrouw op de herdenkingsdienst van Joe Van Holsbeeck in Waver. Als lid van het koningshuis is hij aanwezig bij officiële plechtigheden.

Gezondheid[bewerken]

In 2014 kreeg hij een burn-out en een zware longontsteking, waarvoor hij in het Sint-Lucas ziekenhuis in Brussel in een kunstmatige coma gehouden werd.

Controverses[bewerken]

Laurent is regelmatig het voorwerp van kritiek en perspolemieken. Alhoewel normaal de persdienst van het paleis de journalisten moet begeleiden, reageert de prins vaak zelf direct op de werking van de aanwezige pers.

Wagens[bewerken]

Tot eind jaren 90 stond prins Laurent bekend als een liefhebber van snelle wagens. Hij werd meermaals betrapt op overdreven snelheid. Zo moest hij in 1987 zijn rijbewijs inleveren vanwege snelheidsovertredingen. Eveneens werd hij voor het VTM-programma Royalty gefilmd terwijl hij zonder gordel achter het stuur zat. Een tijdlang voelde prins Laurent zich door deze uitzending geviseerd en uitte hij openlijk kritiek op VTM-journalisten.[11]

De regelmatige kritiek op zijn figuur leidde in april 2007 tot een boycot van persfotografen en een cameraploeg. Bij een bezoek aan een Antwerpse dierenkliniek bepaalde hij dat enkel opnamen van zijn vertrek mochten worden gemaakt. De pers, die zich in zijn vrijheid beroofd zag, stapte demonstratief op.[12][13]

Politieke relaties[bewerken]

Volgens de Belgische Grondwet worden de handelingen van een Belgische prins gedekt door de regering; hij mag dus geen politieke standpunten innemen. Deze werkwijze geldt voor alle leden van de koninklijke familie die een dotatie uit de schatkist ontvangen.[bron?]

In 2004 liep het gerucht dat Laurent prins Reza Pahlavi, de zoon van de voormalige sjah van Perzië als peter wilde voor zijn dochter Louise. De prins wilde, zo zegde men, een voorbeeld geven. De regering verhinderde dit (nooit officieel uitgesproken) voornemen, uit schrik voor diplomatieke moeilijkheden vanwege het Iraanse regime. Bezwaren van de Katholieke Kerk waren weinig waarschijnlijk, aangezien de woordvoerder van de bisschoppen meedeelde dat het voldoende was dat van de peter en meter een van beiden katholiek was.[bron?] De doop vond plaats in september 2004, in privésfeer. Het ministerie van Buitenlandse Zaken deelde mee dat prins Reza niet aanwezig was en dat hij ook geen peter was. Prinses Louise kreeg twee meters: Jeanne Coombs (zus van prinses Claire), en prinses Margaretha van Liechtenstein. Men vermoedt dat Reza als 'peter naar het hart' fungeert, maar dan volledig onofficieel.[14]

Eind maart 2011 bezocht de prins Congo op eigen initiatief, waar hij een korte informele ontmoeting had met president Joseph Kabila. Het bezoek werd in het kader van de stichting Grect georganiseerd. De prins deed dit op uitnodiging van de Congolese minister van Planning Olivier Kamitatu, en ondanks het negatieve advies van het Paleis en premier Yves Leterme. Dit zorgde echter voor een controverse in de Belgische politiek. Dit werd de prins zowel door de regering als het Paleis zelf niet in dank afgenomen.[bron?]

Begin 2013 gebeurde iets gelijkaardigs: er werd in het parlement geïnterpelleerd, na een persbericht hierover, dat prins Laurent in contact stond met Angolese diplomaten in het kader van een mogelijk af te sluiten milieucontract. Dit zou ingaan tegen de eerder gemaakte afspraken met de prins om zonder goedkeuring van de regering geen dergelijk contact te maken.[15] Later bleek het om een informeel contact te gaan tijdens de klimaatconferentie in Rio, waar de prins het woord nam. Zijn aanwezigheid was goedgekeurd door de regering.[16]

In juni 2013 bezocht de prins Israël op uitnodiging van het Joods Nationaal Fonds dat volgens Amnesty International "alle grond voor Joden wil voorbehouden". Dit veroorzaakte kritiek. De privéreis was echter goedgekeurd door de regering.[17]

In januari 2017 ontmoette prins Laurent de premier van Sri Lanka. Hij werd hiervoor op de vingers getikt door Charles Michel.[18]

Na een bezoek van de prins aan de ambassade van de Volksrepubliek China op 19 juli 2017 voor een herdenking van het 90-jarige bestaan van het Chinese leger, eiste premier Charles Michel een "proportionele sanctie". Laurent poseerde in zijn marine-uniform met Chinese hoogwaardigheidsbekleders op een foto die hij daarna zelf op zijn Twitter-account plaatste. Premier Michel eiste in samenspraak met Laurents broer koning Filip voor een sanctie. Deze sanctie zou een gedeeltelijke inhouding van Laurents dotatie kunnen inhouden. Daarover moet het parlement nog beslissen.[18][19]

Marineschandaal[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Marineschandaal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Eretekens[bewerken]

Ridderorden[bewerken]

Lint Land Decoratie Referentie[20]
Belgische orde
Grand Crest Ordre de Leopold.png Vlag van België België (Ordes) Grootlint in de Leopoldsorde (6 augustus 1993) [3]
Buitenlandse ordes
Sacro Militare Ordine Costantiniano di San Giorgio.png Flag of the Kingdom of the Two Sicilies (1816).svg Koninkrijk der Beide Siciliën Grootkruis-rechtsridder in de Heilige Militaire Constantijnse Orde van Sint-Joris (januari 1994) [21]
LUX Order of Adolphe Nassau Grand Cross BAR.png Vlag van Luxemburg Luxemburg (Ordes) Grootkruis in de Orde van Verdienste van Adolf van Nassau (15 maart 1999)
SMOM-gc.svg Flag of the Order of St. John (various).svg Malta Ridder van Eer en Devotie in Obediëntie in de Orde van Malta (29 juni 1999)
Order of the Crown (Netherlands).svg Vlag van Nederland Nederland (Ordes) Grootkruis in de Kroonorde (13 juni 2006) [22]
Den kongelige norske fortjenstorden storkors stripe.svg Vlag van Noorwegen Noorwegen (Ordes) Grootkruis in de Orde van Verdienste (20 mei 2003) [23]
PRT Order of Prince Henry - Grand Cross BAR.png Vlag van Portugal Portugal (Ordes) Grootkruis in de Orde van de Infant Dom Henrique (18 oktober 2005) [24]
Order of Civil Merit (Spain) GC.svg Vlag van Spanje Spanje (Ordes) Grootkruis in de Orde van Burgerlijke Verdienste (12 mei 2000) [25]
SWE Order of the Polar Star (after 1975) - Commander Grand Cross BAR.png Vlag van Zweden Zweden Ordes) Commandeuren-Grootkruis in de Orde van de Poolster (26 april 2001)
Niet-koninklijke ordes
GER Bundesverdienstkreuz 7 Grosskreuz.svg Vlag van Duitsland Duitsland (Ordes) Grootkruis in de Orde van Verdienste van de Bondsrepubliek Duitsland (13 juli 1998)
HUN Order of Merit of the Hungarian Rep (civil) 1class BAR.svg Vlag van Hongarije Hongarije (Ordes) Grootkruis in de Orde van Verdienste van de Republiek Hongarije (15 april 2008) [26]

Militaire rangen[bewerken]

Generic-Navy-O1.svg Generic-Navy-O3.svg Generic-Navy-O6.svg Generic-Navy-O7.svg
1985 1989 1994 2004

Overige[bewerken]

  • Ridder in de Orde van de Gulden Puntzak[27]

Voorouders[bewerken]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Filips van België
 
 
 
 
 
 
 
8. Albert I van België
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. Maria van Hohenzollern-Sigmaringen
 
 
 
 
 
 
 
4. Leopold III van België
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. Karel Theodoor in Beieren
 
 
 
 
 
 
 
9. Elisabeth in Beieren
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. Maria José van Bragança
 
 
 
 
 
 
 
2. Albert II van België
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. Oscar II van Zweden
 
 
 
 
 
 
 
10. Karel van Zweden
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. Sophia van Nassau-Weilburg
 
 
 
 
 
 
 
5. Astrid van Zweden
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. Frederik VIII van Denemarken
 
 
 
 
 
 
 
11. Ingeborg van Denemarken
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. Louise van Zweden
 
 
 
 
 
 
 
1. Laurent van België
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. Fulco Antonio, Prins Ruffo di Calabria-Santapau
 
 
 
 
 
 
 
12. Fulco Beniamino Tristano Ruffo of Calabria
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. Eleonora, dei Principe di Fiumesalato, Markiezin Galletti di San Cataldo
 
 
 
 
 
 
 
6. Fulco Ruffo di Calabria
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. Théodore Mosselman du Chenoy
 
 
 
 
 
 
 
13. Laura Mosselman du Chenoy
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. Isabelle Cogen
 
 
 
 
 
 
 
3. Paola Ruffo di Calabria
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. Calisto Gazelli di Rosanna
 
 
 
 
 
 
 
14. Augusto Gazelli di Rossana e San Sebastiano
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. Francesca Cotti di Peres e di Scurzolengo
 
 
 
 
 
 
 
7. Luisa Gazelli di Rossana e di Sebastiano
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. Felice Rignon
 
 
 
 
 
 
 
15. Maria Cristina Rignon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31. Louisa Perrone di San Martino
 
 
 
 
 
 

Publicatie[bewerken]

  • Laurent van België, De hond als gids in de kunst en in de stad, Gemeentekrediet, Brussel, 1996.

Literatuur[bewerken]

Externe links[bewerken]

Voorganger:
Laetitia Maria van België
Lijn van de Belgische troonopvolging
12
Opvolger:
Louise van België