Robert Eenhoorn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Robert Eenhoorn
Robert Eenhoorn als coach
Robert Eenhoorn als coach
Persoonlijke informatie
Volledige naam Robert Franciscus Eenhoorn
Geboortedatum 9 februari 1968
Geboorteplaats Rotterdam, Nederland
Gooit rechts
Slaat rechts
Clubinformatie
Positie korte stop
Interlandcarrière
Interlands 73
Olympische Spelen 1988 2000
Prijzen
MVP 1999
Portaal  Portaalicoon   Sport

Robert Franciscus Eenhoorn (Rotterdam, 9 februari 1968) is een voormalig tophonkballer, die namens Nederland tweemaal actief deelnam aan de Olympische Spelen: tijdens de spelen van Seoel in 1988 en tijdens 'Sydney 2000'. Vier jaar later fungeerde hij als bondscoach van de nationale ploeg, die bij de Spelen van Athene als zesde eindigde.

Eenhoorn staat te boek als één van de beste Nederlandse honkballers van de laatste jaren. Hij was jarenlang de vaste korte stop van Oranje, en de zevende Nederlander die het tot de hoogste afdeling van de Amerikaanse profcompetitie de Major League bracht.

Eenhoorn ontving in 1983 de zogeheten Ron Fraser Award als de meest veelbelovende jeugdspeler van Nederland. Sindsdien won hij vele individuele prijzen. Zo werd hij in 1999 gekroond tot Homerun King van de hoofdklasse én uitgeroepen tot Meest Waardevolle Speler van de ontknoping van het seizoen, de play-offs.

In 1984 maakte Eenhoorn zijn debuut voor het eerste van Neptunus. Drie jaar later verhuisde hij naar de Haarlem Nicols. Hier bleef hij, tot hij in 1990 een contract tekende bij de Amerikaanse proforganisatie. In 1998 keerde hij terug na negen jaar Verenigde Staten, waar hij in totaal 37 wedstrijden in de Major League speelde voor de New York Yankees, Anaheim Angels en New York Mets.

Eenhoorn maakte in 1986 zijn debuut voor het nationale team, en speelde met Nederland in 1988 het olympisch demonstratietoernooi in Seoel. Bij de Spelen van Sydney (2000) speelde Eenhoorn zijn 69ste en laatste interland voor Oranje.

Vanaf 1999 werd Eenhoorn speler-coach bij Neptunus, waarmee hij drie keer op rij de landstitel won in de hoofdklasse. Als coach van het Nederlandse team werd hij in zijn eerste jaar meteen Europees kampioen. Hij leidde Nederland in september 2005, bij het WK honkbal in eigen land, bovendien naar de eerste halvefinaleplaats bij een WK uit de geschiedenis. Oranje beëindigde het toernooi uiteindelijk als vierde.

Hij kreeg de onderscheiding Coach van het Jaar (Nederland) van 2007 (deelt deze prijs met Foppe de Haan).

Bronnen, noten en/of referenties