Sébastien Le Prestre de Vauban

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sébastien Le Pestre de Vauban
Portret van Vauban
Portret van Vauban
Geboren 4 mei 1633
Vlag van Frankrijk Saint-Léger-de-Foucheret
Koninkrijk Frankrijk
Overleden 30 maart 1707
Vlag van Frankrijk Parijs
Koninkrijk Frankrijk
Land/partij Koninkrijk Frankrijk
Dienstjaren 1650-1707
Rang Maarschalk van Frankrijk
Slagen/oorlogen La Fronde
Devolutieoorlog
Hollandse Oorlog
Negenjarige Oorlog
Onderscheidingen Orde van de Heilige Lodewijk
Frankrijk met de vestingen van Vauban, die tot het werelderfgoed behoren.

Sébastien Le Prestre, of Prêtre, Seigneur de Vauban (Saint-Léger-de-Foucheret, 15 mei 1633 - Parijs, 30 maart 1707) was een bekend bouwmeester in Frankrijk van vestingwerken. Hij leefde in de tijd van koning Lodewijk XIV en voerde diens opdrachten uit. Hij heeft een zeer groot aantal verdedigingswerken gebouwd en verbeterd, die samen een linie vormden langs de toenmalige grenzen van Frankrijk. In 2008 werden twaalf van de door hem gebouwde vestingen door de UNESCO tot werelderfgoed verklaard.

Hij was een maarschalk van Frankrijk.

Biografie[bewerken]

Sébastien Le Pestre de Vauban werd geboren in het tegenwoordig naar hem genoemde Saint-Léger-Vauban. Vroeger heette dit Saint-Léger-de-Foucheret. Zijn familie was van lage adel en hij werd al op tienjarige leeftijd wees. Door een reeks van omstandigheden werd hij verder door de Karmelieten in het nabije Semur-en-Auxois opgevoed. Hier werd Sébastien Le Pestre de Vauban onderwezen in wiskunde, wetenschap en de geometrie.

Op 17-jarige leeftijd ging hij dienen onder de Prins van Condé. Hij kreeg al snel een commissie aangeboden wegens zijn dapperheid, maar deze weigerde hij vanwege zijn armoede. Le Pestre assisteerde Condé in het beleg van Clermont-en-Argonne. Kort daarna werd hij door de koninklijke troepen gevangengenomen. Tijdens zijn gevangenschap overtuigde Jules Mazarin hem ervan om de koning te steunen. In 1655 werd hij door Lodewijk XIV benoemd tot de koninklijke ingenieur. Tussen 1653 en 1659 nam hij deel aan 14 belegeringen en werd hierbij diverse malen gewond.

Vanaf 1662 gaf Lodewijk XIV hem de opdracht om steden en legerplaatsen te versterken, te beginnen met Duinkerke en Rijsel, toen nog Vlaamse steden die Vauban in slechts negen dagen tijd had ingenomen. Daarna was Vauban actief betrokken tijdens de belegeringen gedurende de Hollandse Oorlog, waaronder het beleg van Maastricht en van Ieper.

Na de dood van Louis Nicolas de ClervilleIn in 1677 werd Vauban commissaris-generaal van de Franse vestingen en na de Vrede van Nijmegen werd hij verantwoordelijk voor het fortificeren van de nieuwe noordgrens van Frankrijk, de pré carré. Deze militaire bufferzone bestond uit een dubbele verdedigingslinie van dertig versterkte steden, gaande van Dunkerque en Gravelines in het noordwesten tot aan Givet, met het fort de Charlemont, en Stenay in het noordoosten. Daarvoor bouwde hij verschillende nieuwe forten terwijl oude vestingen werden versterkt of gesloopt. Tijdens de Negenjarige Oorlog stond hij tijdens het beleg van Namen in 1692 tegenover zijn grootste concurrent in het bouwen van fortificaties: Menno van Coehoorn. De pré carré werd voor het eerst tijdens de Spaanse Successieoorlog gebruikt en bewees al snel zijn waarde.

Vauban maakte dit succes echter niet meer mee, omdat hij in 1707 in Parijs aan een longontsteking overleed. Hij werd begraven in de Église Saint-Hilaire van Bazoches. Zijn hart ligt, sinds Napoleon in 1808 dat besliste, in het Hôtel des Invalides in Parijs, waar veel andere prominente Franse militairen zijn begraven.

Monument voor Vauban in het Hôtel des Invalides

Werelderfgoed en overige fortificaties[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • James Faulkner (2011): Marshall Vauban and the defense of Louis XIV's France, Pen & Sword Military, Barnsley, ISBN 1844159272
  • Jean Denis G.G. Lepage (2010): Vauban and the French Military under Louis XIV, McFarland & Company, Jefferson, ISBN 978-0-7864-4401-4
  • Sir Reginald Blomfield (1971): Sébastien le Prestre de Vauban, 1663–1707, New York: Barnes & Noble, ISBN 0-416-60740-3