SNV Netherlands Development Organisation

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

SNV Netherlands Development Organisation (voorheen Stichting Nederlandse Vrijwilligers) is een organisatie die zich bezighoudt met ontwikkelingshulp op basis van projectfinanciering. Sinds 2016 ontvangt SNV geen overheidssubsidie meer. SNV is actief in meer dan 30 landen in Afrika, Azië en Latijns Amerika. Haar meer dan 1.000 medewerkers voeren programma’s uit op het gebied van landbouw, energie en water, sanitatie & hygiëne. In 2017 wordt een omzet van ruim 120 miljoen euro voorzien. Afgelopen jaar draaide SNV voor het eerst uitsluitend op projectfinanciering die verstrekt werd door meer dan 75 internationale donoren. De missie van SNV: mensen de middelen aanreiken om zich te ontworstelen aan armoede.

Geschiedenis[bewerken]

De SNV komt voort uit het in 1963 opgezette Jongeren Vrijwilligers Programma, hetgeen een joint venture was tussen de Nederlandse overheid en enkele particuliere zich met ontwikkelingshulp bezighoudende organisaties. In 1965 ging deze over in de Stichting Nederlandse Vrijwilligers. Het doel van de organisatie was om Nederlandse vrijwilligers in derdewereldlanden te posten die daar kennis en knowhow met de plaatselijke bevolking in zuidelijke landen te delen, en om daar mensen bekend te maken met managementtechnieken. Gedurende de jaren 70 werd het duidelijk dat alleen het ontwikkelen van arme mensen in arme landen niet genoeg was; de Nederlander moest ook bekend worden gemaakt met het leed in de derde wereld. Derhalve kende de SNV aan het begin van de jaren 80 twee kerntaken: het sturen van personeel naar ontwikkelingslanden, en het voeren van een bewustwordingscampagne in Nederland.

In de loop van de jaren 90 verschoof het accent van technische ondersteuning naar advieswerkzaamheden, met name op het vlak van armoedebestrijding. SNV werd in 2002 verzelfstandigd, maar er bestaan nog steeds nauwe banden, de organisatie drijft op subsidie van het departement-generaal Internationale Samenwerking van het Ministerie van Buitenlandse zaken. Toch betreft het hier de jure nu een NGO. Volgens afspraak voert SNV tot minstens 2015 taken uit in opdracht van het ministerie.[1] De organisatie kent in 2010 zo'n 1400 medewerkers, en heeft jaarlijks zo'n 90 miljoen euro aan subsidie te verdelen.[2] In november 2011 werd bekend dat de overheidssubsidie geleidelijk zal worden afgebouwd. In 2012 kon de organisatie nog op 70 miljoen rekenen, maar in 2015 zou dit bedrag zijn teruggebracht tot 55 miljoen. De subsidieverlaging is onderdeel van de bezuinigingen op ontwikkelingssamenwerking zoals die in het regeerakkoord van het kabinet Rutte I werden vastgelegd.[3] Na 2015 ging het zonder rijkssubsidie verder.[4]

Controverses[bewerken]

  • Na de verzelfstandiging in 2002 zijn de directiesalarissen marktconform geworden, en zou de directie daarbij de DG-norm[5] overschreden hebben. Onder druk van minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen besloot SNV in juni 2010 om de salarissen van de directie te bevriezen.[6][7]
  • Op 24 december 2010 berichtte De Telegraaf over vermeende onregelmatigheden bij SNV.[8] Staatssecretaris Ben Knapen besloot daarop een onafhankelijk onderzoek in te stellen. Accountantsbureau Ernst & Young die het onderzoek uitvoerde concludeerde dat zes van de negen beweringen onjuist zijn en de overige drie juist, maar wel vallend binnen de gestelde normen en regels.[9] Het onderzoek werd echter door de kamer niet diepgaand genoeg geacht. Op 26 maart 2011 kwam de Volkskrant met een bericht naar aanleiding van een interne audit uit 2007 door SNV. Hieruit zou blijken dat er in de organisatie sprake was van nepotisme, Europese aanbestedingsregels waren overtreden door SNV en dat SNV een drietal opdrachten in de regio Latijns-Amerika had gegund aan vrienden en familie. Er volgden opnieuw kamervragen.[10][11] Naar aanleiding van de controverse stapten de directeur van de SNV, Dirk Elsen, en de voorzitter van de Raad van Toezicht, Lodewijk de Waal, op.[12] Mede naar aanleiding van het onderzoek zegt SNV in nauw overleg met de Raad van Toezicht een aantal maatregelen te hebben getroffen, zoals een klokkenluidersregeling, een strengere controle op declaraties, en meer controle op aanbestedingen.[9]
  • Vanaf 2011 wordt de organisatie geleid door Allert van den Ham. Hij heeft het voortouw genomen bij het omvormen van SNV tot een onafhankelijke kwaliteitsspeler in het internationale ontwikkelingsveld. Toen hij in 2011 aantrad was als CEO was SNV financieel nog volledig afhankelijk van subsidie van het Nederlandse ministerie van Ontwikkelingssamenwerking. Sinds 2016 draait SNV volledig op projectfinanciering. Allert van den Ham heeft een bescheiden maar doelgerichte stijl, wars van bureaucratie en overbodige franje. Als CEO heeft hij SNV slagvaardig door een woelige periode geloodst. Altijd weer stelt hij zich de vraag: ‘Draagt wat we doen bij aan het terugdringen van armoede?’ In de loop van 2017 zal hij terugtreden als CEO en wordt hij landendirecteur van Laos voor SNV.