Sint Maartenskliniek
Dit artikel gaat over een kliniek in Woerden en Berg en Dal. Voor andere klinieken, zie Sint-Maartenskliniek (doorverwijspagina).
De Sint Maartenskliniek is een van oorsprong katholiek Nederlands ziekenhuis, gespecialiseerd in aandoeningen aan het bewegingsapparaat. Het is het enige Nederlandse ziekenhuis met een specialisatie in aandoeningen aan het bewegingsapparaat.[1] Het ziekenhuis heeft vestigingen in Woerden en op de gemeentegrens van Nijmegen en Berg en Dal, net op het grondgebied van de laatstgenoemde gemeente.
Per jaar brengen ongeveer 42.000 mensen hun eerste poliklinische bezoek aan de Sint Maartenskliniek.[2] In 2011 werkten in het 317 bedden tellende ziekenhuis 1699 mensen.[2] Het ziekenhuis heeft een eigen afdeling voor wetenschappelijk onderzoek.
De kapel en het voormalige rectoraat, die naast de kliniek staan, zijn in 1958 ontworpen door de Tilburgse architect Jos Schijvens met glas-in-loodramen van Marius de Leeuw.
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]Het grondgebied werd in 1932-1933 opgekocht door de Stichting R.K. Paedologisch Instituut, die een jaar eerder was opgericht en in 1934 uiteenviel in drie stichtingen. In 1935 maakte architect Willem Maas het definitieve plan voor het nieuw te bouwen ziekenhuis, in samenwerking met J.J.M. van Halteren. In 1936 werd ook villa De Marsch nog erbij gekocht. Het ziekenhuis is in datzelfde jaar tot stand gekomen met medewerking van de Zusters van de Choorstraat uit 's-Hertogenbosch. Op 15 oktober van dat jaar ging de locatie op de Hengstberg in Berg-en-Dal open.
De Sint Maartenskliniek was een aanvulling op het Canisiusziekenhuis en Dekkerswald. Het was een combinatie van het Paedologisch Instituut St. Joseph en een orthopedische kliniek.[3] De Villa Willemsheuvel werd omgevormd tot zusterhuis.
Op 11 mei 1944, tijdens de Duitse bezetting van Nederland, eiste het Duitse leger de gebouwen op als veldhospitaal. Op 18 september (Operation Market Garden was op dat moment aan de gang) namen de Amerikanen de gebouwen in. Ze vormden het in eerste instantie om tot een krijgsgevangenenkamp. Op 23 oktober, nadat de laatste Duitsers waren vertrokken, namen ze het zelf in gebruik als ziekenhuis. Veel later, in 2007, zijn bij opgravingen op deze plek zowel Romeinse overblijfselen gevonden als afvalkuilen uit de tijd dat het ziekenhuis dienstdeed als veldhospitaal, met daarin veel glaswerk, zowel bier- en wijnflessen als glazen ampullen.[4]
Behandelingen
[bewerken | brontekst bewerken]De Sint Maartenskliniek focust op orthopedie, reumatologie, revalidatiegeneeskunde en pijnbestrijding.
Orthopedie
[bewerken | brontekst bewerken]De orthopedie-afdeling is de grootste afdeling van het ziekenhuis. Jaarlijks vinden er 6600 klinische opnames op deze afdeling plaats.[2] De zorg bestaat voornamelijk uit heup-, wervelkolom- en knieoperaties, maar ook zeldzamere aandoeningen, zoals bij groeistoornissen, worden behandeld.
Reumatologie
[bewerken | brontekst bewerken]Het reumacentrum behandelt jaarlijks 10.000 reumapatiënten en is daarmee het grootste reumacentrum van Nederland. Het gaat daarbij om het bestrijden van reumatische ziekten, maar ook om het leren omgaan met de gevolgen van de ziekte in de woon-, leef- en werksituatie. De Sint Maartenskliniek heeft ook een praktijk voor de behandeling voor sclerodermie, in samenwerking met het Radboudumc in Nijmegen.
Revalidatiegeneeskunde
[bewerken | brontekst bewerken]In het revalidatiecentrum revalideren gemiddeld zo’n 4.000 kinderen en volwassenen na een ongeluk, hersen- of hartaandoening of een amputatie.
Bovenregionaal vervult het revalidatiecentrum een spilfunctie op het gebied van prothesiologie en behandeling van patiënten met een dwarslaesie of niet aangeboren hersenletsel.
Samenwerking
[bewerken | brontekst bewerken]De Sint Maartenskliniek werkt samen met andere instellingen in de regio, waaronder revalidatiecentrum RMC Groot Klimmendaal in Arnhem. Verder participeert de kliniek in de Euregio Rijn-Waal en is zij deelnemer aan een samenwerkingsproject met het Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis en het Radboudumc in Nijmegen en het Rijnstateziekenhuis te Arnhem (CARS). Het ziekenhuis is lid van International Society of Orthopaedic Centres (ISOC) en werkt in dit verband samen met het Universitair Ziekenhuis Leuven.
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ Deuning, C.M., Locaties algemene en academische ziekenhuizen 2007. Volksgezondheid Toekomst Verkenning, Nationale Atlas Volksgezondheid. Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (30 mei 2007).
- ↑ a b c Sint Maartenskliniek, Sint Maartenskliniek in cijfers (2012).
- ↑ Dolné, E.M. (1989). Een veelkleurig habijt kloosters in Nijmegen in de negentiende en twintigste eeuw. Alfa, Grave, p. 88. ISBN 9070407353.
- ↑ Enckevort, H. (2020). Bomscherven en broches. De archeologie van de Tweede Wereldoorlog in Nijmegen. Stichting Matrijs, Utrecht, p. 44-45. ISBN 978-90-5345-564-7.
