Slenk (geologie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Schematische weergave met een afschuivingsbreuk, horst en een slenk

Een geologische slenk (of ook wel graben) is een tektonische vallei ontstaan door twee ruwweg evenwijdige afschuivingsbreuken met een tegenovergestelde hellingsrichting. Als er omgekeerd tussen twee tegenoverliggende afschuivingen een 'hoog' ontstaat, spreekt men van een horst.

In een slenk komen vaak vulkanen en meren voor.

Magma wordt bij de aardkern opgewarmd en gaat dan in een stroom onder druk omhoog naar de aardmantel. Dit noemt men een stijgende convectiestroom. Als deze bij de aardmantel aankomt, komt deze onder zeer grote druk te staan. De aardmantel trekt dan krom en scheurt. Na dit scheuren zakken de zware stukken van de aardmantel (de stukken oceaanbodem, want die zijn van basalt, zwaar gesteente) en vormen slenken. De gedeeltes die op normale hoogte blijven of zelfs iets stijgen noemt men horsten en bestaan uit continentale stukken aardmantel dat bestaat uit graniet (licht gesteente).

Voorbeelden[bewerken]

In Nederland:

Op aarde:

In het zonnestelsel:

  • Op Mars vormt de Valles Marineris een indrukwekkend voorbeeld van een reeks slenken. Het stelsel is meer dan 4000 km lang.
  • Ook verschillende ijswerelden kennen slenken. Ithaca Chasma op de Saturnusmaan Tethys omspant zelfs driekwart van de omtrek van deze maan.