Squalodon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Squalodon
Fossiel voorkomen: Mioceen
Reconstructie
Reconstructie
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Cetacea (Walvisachtigen)
Familie: Squalodontidae
Geslacht
Squalodon
Schedel in het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen
Schedel in het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Squalodon is een uitgestorven tandwalvis uit het Mioceen.

De Squalodontidae is verwant aan de rivierdolfijnen. Squalodon was 2,5 tot 3 meter lang en had een pantropische verspreiding in de open zeeën van het Mioceen. Deze tandwalvis had een gestroomlijnd lichaam en een lange smalle snuit met puntige, haaiachtige tanden. Squalodon had een heterodont gebit met snijtanden, hoektanden en kiezen, in tegenstelling tot het uniforme gebit van hedendaagse tandwalvissen. Dit wijst op een minder gespecialiseerd dieet en Squalodon voedde zich waarschijnlijk met kleine vissen en inktvissen. Dit dier had een flexibelere nek dan moderne tandwalvissen. De neusgaten zaten al bovenop de kop en Squalodon had dus waarschijnlijk net als de huidige walvisachtigen een spuitgat. Mogelijk beschikte Squalodon ook al over echolocatie.

In Nederland zijn bij Miste (Winterswijk) en in Noord-Brabant fossielen van Squalodon gevonden.