Stéphane Beel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De opmaak van dit artikel is nog niet in overeenstemming met de conventies van Wikipedia. Mogelijk is ook de spelling of het taalgebruik niet in orde. Men wordt uitgenodigd deze pagina aan te passen.

Stéphane Beel

Stéphane Beel (Kortrijk, 1 november 1955) is een Vlaams hedendaags architect.

Beel is een opvallende vertegenwoordiger van de Nieuwe eenvoud die de laatste decennia van de 20e eeuw in Vlaanderen tot ontwikkeling kwam.

Stéphane Beel begon zijn architectuurstudie aan het Sint-Lucasinstituut (1974-79) en voltooide zijn studies aan de academie (1979-80), beide in Gent. In 1983 liet hij zich voor het eerst opmerken met een radicaal voorstel voor het Europakruispunt in Brussel. Het ging om een inzending voor de Prijs Paul Bonduelle die hij als lid van Team Hoogpoort samen met Xaveer de Geyter, Willem Jan Neutelings en Arjan Karssenberg ontworpen had. Hun ontwerp onderscheidde zich van de ontwerpen door de plek als een uitdaging expliciet leeg te laten. Waar de andere ontwerpen de plek als een litteken in het stadweefsel zagen en deze dan ook zo natuurgetrouw mogelijk trachtten de herstellen, liet het team Hoogpoort de plek open (op een enkel gebouw na) om te kunnen functioneren als een stadsfoyer waar alle verschillende stadsactiviteiten elkaar ontmoetten.


Naast het baanbrekende ontwerp voor het Europakruispunt, heeft hij ook het nieuwe Rubenspaviljoen op de Wapper in Antwerpen ontworpen, evenals het ontwerp voor de nieuwe uitbreiding van de Universiteit Gent dat hij samen met Xaveer de Geyter uitdacht. In Machelen-aan-de-Leie heeft hij het Roger-Raveelmuseum ontworpen, waardoor een overtuigende architectonische integratie van werk van Roger Raveel in de gebouwde omgeving tot stand is gebracht. In Kortrijk ontwierp hij Universiteitsgebouwen B en D van de Kulak, het nieuwe gerechtsgebouw en bouwde hij, samen met Lieven Achtergael, de Tacktoren om tot een kunstencentrum.


Andere realisaties zijn de uitbreiding en renovatie van het ‘Centraal Museum Utrecht’, hoofdkantoor voor het modehuis FNG te Mechelen, het Gerechtsgebouw te Gent (i.s.m. Lieven Achtergael), de uitbreiding van deSingel in Antwerpen, het Museum M in Leuven, het Psychiatrisch Centrum Gasthuisberg UZL in Leuven, de voormalige stationsite Post X in Antwerpen, het zorglandschap Borgerstein in Sint-Katelijne-Waver, diverse scholen binnen het traject van Scholen van Morgen en het ‘Koninklijk Museum voor Midden-Afrika’ in Tervuren.

Het werk van Stéphane Beel Architects werd reeds in diverse nationale en internationale publicaties opgenomen. In 2005 werd Stéphane Beel, als eerste Belg, gekozen door El Croquis om een boek te publiceren over zijn werk. De monografie over het oeuvre van Beel ‘New Works & Words’ is uitgegeven bij Lannoo in 2011.

Partners BEEL Architecten (Tom Cortoos, Stéphane Beel, Tom Ryckaert en Sophie Deheegher)

In oktober 2020 werd het bestuur van Stéphane Beel Architects uitgebreid en wordt het kantoor voortgezet onder een nieuwe naam: BEEL architecten. Stéphane Beel, tot voor kort de enige zaakvoerder, ging hiervoor een partnership aan met Sophie Deheegher, Tom Ryckaert en Tom Cortoos. Vier partners nemen samen de leiding van het kantoor. Ze zetten de zienswijze over stedenbouw en architectuur voort. Een holistische visie over stedenbouw, stadsontwerp en architectuur.



Bronnen[bewerken | brontekst bewerken]