Naar inhoud springen

Stéphane Beel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De opmaak van dit artikel is nog niet in overeenstemming met de conventies van Wikipedia. Mogelijk is ook de spelling of het taalgebruik niet in orde. Men wordt uitgenodigd deze pagina aan te passen.

Stéphane Beel
Stéphane Beel
Persoonsinformatie
Volledige naam Stéphane Richard Germain Albert Beel
Nationaliteit Vlag van België België
Geboortedatum 1 november 1955
Geboorteplaats Kortrijk
Beroep architect
Werken
Praktijk BEEL Architecten
Belangrijke projecten uitbreiding DE SINGEL, Museum M
Stijl nieuwe eenvoud
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Stéphane Richard Germain Albert Beel[1] (Kortrijk, 1 november 1955) is een Vlaams hedendaags architect. Hij is een opvallende vertegenwoordiger van de nieuwe eenvoud die de laatste decennia van de 20e eeuw in Vlaanderen tot ontwikkeling kwam.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Stéphane Beel begon zijn architectuurstudie aan het Sint-Lucasinstituut (1974-79) en voltooide zijn studies aan de academie (1979-80), beide in Gent. In 1983 liet hij zich voor het eerst opmerken met een radicaal voorstel voor het Europakruispunt in Brussel. Het ging om een inzending voor de Prijs Paul Bonduelle die hij als lid van Team Hoogpoort samen met Xaveer de Geyter, Willem Jan Neutelings en Arjan Karssenberg ontworpen had. Hun ontwerp onderscheidde zich van de ontwerpen door de plek als een uitdaging expliciet leeg te laten. Waar de andere ontwerpen de plek als een litteken in het stadweefsel zagen en deze dan ook zo natuurgetrouw mogelijk trachtten de herstellen, liet het team Hoogpoort de plek open (op een enkel gebouw na) om te kunnen functioneren als een stadsfoyer waar alle verschillende stadsactiviteiten elkaar ontmoetten.

Naast het baanbrekende ontwerp voor het Europakruispunt, ontwierp hij ook het nieuwe Rubenspaviljoen op de Wapper in Antwerpen en de nieuwe uitbreiding van de Universiteit Gent, dat hij samen met Xaveer de Geyter uitdacht. In Machelen-aan-de-Leie ontwierp hij het Roger Raveelmuseum, waardoor een overtuigende architectonische integratie van werk van Roger Raveel in de gebouwde omgeving tot stand werd gebracht. In Kortrijk ontwierp hij universiteitsgebouwen B en D van de Kulak, het nieuwe gerechtsgebouw en bouwde hij, samen met Lieven Achtergael, de Tacktoren om tot een kunstencentrum.

Andere realisaties zijn de uitbreiding en renovatie van het Centraal Museum in Utrecht, het hoofdkantoor voor het modehuis FNG in Mechelen, het Groot Gerechtsgebouw in Gent (i.s.m. Lieven Achtergael), de uitbreiding van DE SINGEL en de site van het voormalig postsorteercentrum Post X in Antwerpen, het Museum M en het Psychiatrisch Centrum Gasthuisberg in Leuven, het zorglandschap Borgerstein in Sint-Katelijne-Waver, diverse scholen binnen het traject van Scholen van Morgen en de renovatie van het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in Tervuren.

Het werk van Stéphane Beel Architects werd reeds in diverse nationale en internationale publicaties opgenomen. In 2005 werd Beel, als eerste Belg, gekozen door El Croquis om een boek te publiceren over zijn werk. De monografie over het oeuvre van Beel, New Works & Words, is uitgegeven bij Lannoo in 2011.

Partners BEEL Architecten (Tom Cortoos, Stéphane Beel, Tom Ryckaert en Sophie Deheegher)

In oktober 2020 werd het bestuur van Stéphane Beel Architects uitgebreid en sindsdien wordt het kantoor voortgezet onder een nieuwe naam: BEEL architecten. Stéphane Beel, tot voor kort de enige zaakvoerder, ging hiervoor een partnerschap aan met Sophie Deheegher, Tom Ryckaert en Tom Cortoos. De vier leiden samen het kantoor. Ze zetten de zienswijze over stedenbouw en architectuur voort, een holistische visie over stedenbouw, stadsontwerp en architectuur.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]