Theo Doreleijers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Theo Doreleijers
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Theodorus Adrianus Henricus Doreleijers
Geboortedatum 14 juni 1948
Geboorteplaats Sint-Oedenrode
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Werkzaamheden
Vakgebied Kinder- en Jeugdpsychiatrie, forensische psychiatrie
Universiteit Vrije Universiteit Amsterdam
Universiteit Leiden
Promotor prof. H. van Engeland
Soort hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie
Beroep psychiater en bestuurder
Portaal  Portaalicoon   Onderwijs

Theodorus Adrianus Henricus (Theo) Doreleijers (Sint-Oedenrode, 14 juni 1948) is een Nederlands medicus en psychiater.

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Doreleijers studeerde geneeskunde aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Daarna specialiseerde hij zich in de (kinder- en jeugd)psychiatrie in het Erasmus MC (toen nog Dijkzigt ziekenhuis) en het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam. Rond 1980 gaf directeur Reeser van het Juliana Kinderziekenhuis Doreleijers (samen met psychologe Mary van den Dries-Wiedemann) opdracht een aparte afdeling op te zetten voor de kinderpsychiatrie; later initieerde Doreleijers de fusie tussen zijn afdeling en twee andere jeugdpsychiatrische afdelingen in Den Haag: nu bekend onder de naam De Jutters.

In 1995 promoveerde hij in Utrecht op het proefschrift Diagnostiek tussen jeugdstrafrecht en hulpverlening waarmee hij aandacht vroeg voor jeugddelinquenten met een psychische stoornis. Een te zware straf werkt volgens hem mogelijk averechts en lost het probleem, waarmee dat kind worstelt niet op.[1] Ook richtte hij in 1995 de European Association for Forensic Child and Adolescent Psychiatry and Psychology op.

In 1997 werd hij benoemd tot hoogleraar Kinder- en Jeugdpsychiatrie aan het VUmc in Amsterdam. In 2007 werd hij daarnaast aangesteld als bijzonder hoogleraar Forensische Psychiatrie bij het Departement Strafrecht en Criminologie van de Universiteit Leiden. Daarnaast was hij als visiting professor forensische jeugdpsychiatrie van 2014 tot 2016 verbonden aan de Universiteit van Basel. In juni 2013 nam hij afscheid van de Vrije Universiteit Amsterdam (VUmc) met zijn afscheidsrede Gekker moet het niet worden.

Op 26 april 2014 werd Doreleijers benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau wegens zijn initiatieven op het gebied van het neurobiologisch wetenschappelijk onderzoek bij jeugdige delinquenten en het opzetten van het Europese netwerk Jeugdforensische Psychiatrie en Psychologie, een vereniging die hem bij zijn afscheid als voorzitter in 2014 benoemde tot Honorary President for Life.

Na zijn pensionering werd hij directeur van de Academische Werkplaats bij De Nieuwe Kans (AW-DNK) in Rotterdam. Doreleijers is sinds tien jaar lid van de Raad voor de Strafrechttoepassing en Jeugdbescherming RSJ.

Politiek[bewerken | brontekst bewerken]

Doreleijers doet mee aan de Tweede Kamerverkiezingen 2021 en staat op de Kandidatenlijst van Volt. Hij wil er met Volt voor zorgen dat kansengelijkheid voor kinderen en jongeren hoog op de agenda staat.[2]

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

Onderscheidingen[bewerken | brontekst bewerken]

  • VU Society Impact Award in 2010
  • Docent van het Jaar 2012.[3] Eerder werd hij 15 achtereenvolgende jaren gekozen tot beste docent van de faculteit geneeskunde, in 2012 van de gehele universiteit.
  • Officier in de Orde van Oranje Nassau