Viercontinentenkampioenschap 2017

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Viercontinentenkampioenschap is een jaarlijks terugkerend evenement in het kunstschaatsen dat georganiseerd wordt door de Internationale Schaatsunie (ISU) voor deelnemers uit landen buiten Europa, namelijk van de vier continenten Afrika, Amerika, Azië en Oceanië.

De editie van 2017 was het negentiende "4CK" dat werd georganiseerd. De wedstrijden vonden plaats van 16 tot en met 19 februari in Gangneung, provincie Gangwon-do, Zuid-Korea. Het was na 2005 de tweede keer dat deze kampioenschappen in deze stad plaats vonden en voor de zesde keer in Zuid-Korea. In 2002 en 2010 was Jeonju, in 2008 Goyang en in 2015 Seoel gaststad.

Plaats van handeling was de Gangneung Ice Arena, ook de sportarena waar de sporten kunstschaatsen en shorttrack op de OS van 2018 worden gehouden.

Medailles waren er te verdienen in de traditionele onderdelen: mannen individueel, vrouwen individueel, paarrijden en ijsdansen.

Programma
donderdag
16 februari
vrijdag
17 februari
zaterdag
18 februari
zondag
19 februari
IJsdansen korte kür vrije kür Gala
Paren korte kür vrije kür
Vrouwen korte kür vrije kür
Mannen korte kür vrije kür

Deelnemende landen[bewerken]

Alle ISU-leden uit Afrika, Amerika, Azië en Oceanië hadden het recht om maximaal drie startplaatsen per categorie in te vullen. Deze regel is afwijkend ten opzichte van de overige ISU kampioenschappen waarbij extra startplaatsen kunnen worden verdiend door de prestaties van de deelnemers in het voorgaande jaar.

Veertien landen schreven dit jaar deelnemers in voor dit toernooi. Zij vulden het aantal van 80 startplaatsen in. Canada en de Verenigde Staten vulden de maximale mogelijkheid van twaalf startplaatsen in. Ten opzichte van de editie van 2016 schreven Argentinië, Noord-Korea en Thailand geen deelnemers in. Oezbekistan en Singapore maakten een rentree.

(Tussen haakjes het aantal startplaatsen; respectievelijk: mannen, vrouwen, paren, ijsdansen)

Vlag van Canada Canada (3-3-3-3)
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten (3-3-3-3)
Vlag van China China (2-3-3-3)
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea (3-3-3-2)
Vlag van Japan Japan (3-3-2-2)
Vlag van Australië Australië (3-2-1-3)
Vlag van Hongkong Hongkong (3-1-0-0)
Vlag van Taiwan Taiwan (2-1-0-0)
Vlag van Maleisië Maleisië (2-0-0-0)
Vlag van Singapore Singapore (0-2-0-0)
Vlag van Filipijnen Filipijnen (1-0-0-0)
Vlag van Kazachstan Kazachstan (0-1-0-0)
Vlag van Oezbekistan Oezbekistan (1-0-0-0)
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika (0-1-0-0)

Medailleverdeling[bewerken]

Bij de mannen behaalde debutant Nathan Chen de titel. Hij was de derde Amerikaan die dit kampioenschap op zijn naam schreef. Evan Lysacek (2005, 2007) en Adam Rippon (2010) gingen hem voor. De Japanner Yuzuru Hanyu op plaats twee behaalde zijn derde podiumplaats, ook in 2011 en 2013 werd hij tweede. Zijn landgenoot Shoma Uno op plaats drie behaalde zijn eerste eremetaal op het "4CK".

Bij de vrouwen ging de titel eveneens naar een debutante. Mai Mihara volgde haar landgenote Satoko Miyahara op als titelhoudster. Voor Japan was het de elfde titel, Fumie Suguri (2001, 2003 en 2005), Yukina Ota (2004), Mao Asada (2008, 2010, 2013), Miki Ando (2011) en Kanako Murakami (2014) veroverden de andere titels. Met de tweede plaats behaalde Gabrielle Daleman haar eerste podiumplaats. Zij was de vierde Canadese vrouw die hierop plaats nam, Annie Bellemare (3e in 2000), Cynthia Phaneuf (2e in 2004) en Joannie Rochette (3e in 2007, 2e in 2008 en 2009) gingen haar voor. De Amerikaanse Mirai Nagasu op plaats drie behaalde haar derde medaille, in 2011 won ze brons en het voorgaande jaar de zilverenmedaille.

In het kampioenschap bij de paren prolongeerde het paar Sui Wenjing / Han Cong de titel, hun vierde in totaal, de eerste twee werden in 2012 en 2014 behaald. Het was de veertiende titel voor China. De drie paren Shen Xue / Zhao Hongbo (3x), Pang Qing / Tong Jian (5x) en Zhang Dan / Zhang Hao (2x) veroverden de andere titels. Ook het Canadese paar Meagan Duhamel / Eric Radford namen voor de vierde keer plaats op het erepodium, ze werden tweede in 2011 en wonnen de titel in 2013 en 2015. Voor Duhamel was het haar vijfde medaille, in 2010 won ze ook nog brons met Craig Buntin als partner. Hun landgenoten Ljoebov Iljoesjetsjkina / Dylan Moscovitch op plaats drie behaalden hun eerste medaille.

Bij het ijsdansen stonden net als bij de vorige achttien edities enkel Amerikanen en Canadezen op het erepodium. Het paar Tessa Virtue / Scott Moir behaalden hun derde titel, in 2008 en 2012 wonnen ze hun eerdere titels. Het was hun zevende eremetaal, in 2006 en 2007 wonnen ze brons en in 2009 en 2013 de zilverenmedille. Het was de negende titel voor Canada, Shae-Lynn Bourne / Victor Kraatz (1999, 2001, 2003), Marie-France Dubreuil / Patrice Lauzon (2007) en Kaitlyn Weaver / Andrew Poje (2010, 2015) veroverden de andere titels. Op de plaatsen twee en drie namen Amerikaanse paren plaats die beide voor het derde opeenvolgende jaar op het erepodium stonden. De titelverdedigers, broer en zus Maia en Alex Shibutani, op plaats twee, behaalden hun vierde medaille, in 2011 en 2015 wonnen ze respectievelijk de zilveren- en bronzenmedaille. Ook Madison Chock / Evan Bates, op plaats drie, behaalden hun vierde medaille, in 2013 werden ze ook derde en in 2015 en 2016 tweede.

Onderdeel Goud Zilver Brons
Mannen Vlag van Verenigde Staten Nathan Chen Vlag van Japan Yuzuru Hanyu Vlag van Japan Shoma Uno
Vrouwen Vlag van Japan Mai Mihara Vlag van Canada Gabrielle Daleman Vlag van Verenigde Staten Mirai Nagasu
Paren Vlag van China Sui Wenjing / Han Cong Vlag van Canada Meagan Duhamel / Eric Radford Vlag van Canada Ljoebov Iljoesjetsjkina / Dylan Moscovitch
IJsdansen Vlag van Canada Tessa Virtue / Scott Moir Vlag van Verenigde Staten Maia Shibutani / Alex Shibutani Vlag van Verenigde Staten Madison Chock / Evan Bates

Uitslagen[bewerken]

Mannen[bewerken]

Er namen 26 mannen uit elf landen deel aan dit kampioenschap, hieronder waren vijf debutanten. Met zijn zevende deelname was de Australiër Brendan Kerry degene die het vaakst aan dit kampioenschap deelnam.

# naam (deelname) land punten korte
kür
vrije
kür
Goud Nathan Chen Vlag van Verenigde Staten 307.46 103.12 (1) 204.34 (2)
Zilver Yuzuru Hanyu (3) Vlag van Japan 303.71 097.04 (3) 206.67 (1)
Brons Shoma Uno (3) Vlag van Japan 288.05 100.28 (2) 187.77 (3)
04 Patrick Chan (4) Vlag van Canada 267.98 088.46 (5) 179.52 (4)
05 Jin Boyang (2) Vlag van China 267.51 091.33 (4) 176.18 (5)
06 Jason Brown (2) Vlag van Verenigde Staten 245.85 080.77 (9) 165.08 (6)
07 Misha Ge (6) Vlag van Oezbekistan 239.41 081.85 (8) 157.56 (8)
08 Nam Nguyen (3) Vlag van Canada 237.08 072.99 (13) 164.09 (7)
09 Grant Hochstein (2) Vlag van Verenigde Staten 235.72 081.94 (7) 153.78 (9)
10 Yan Han (4) Vlag van China 235.45 084.08 (6) 151.37 (10)
11 Brendan Kerry (7) Vlag van Australië 227.39 078.11 (10) 149.28 (11)
12 Kevin Reynolds (6) Vlag van Canada 222.31 076.36 (12) 145.95 (12)
13 Keiji Tanaka (2) Vlag van Japan 220.18 077.55 (11) 142.63 (13)
14 Michael Christian Martinez (3) Vlag van Filipijnen 214.15 072.47 (14) 141.68 (14)
15 Julian Zhi Jie Yee (4) Vlag van Maleisië 202.67 072.21 (15) 130.46 (16)
16 Lee Si-hyeong Vlag van Zuid-Korea 195.72 065.40 (17) 130.32 (17)
17 Kim Jin-seo (4) Vlag van Zuid-Korea 195.05 064.26 (18) 130.79 (15)
18 Lee June-hyoung (5) Vlag van Zuid-Korea 187.58 067.55 (16) 120.03 (18)
19 Chih-I Tsao (4) Vlag van Taiwan 169.63 051.02 (22) 118.61 (19)
20 Andrew Dodds (4) Vlag van Australië 162.05 060.17 (19) 101.88 (21)
21 Mark Webster (5) Vlag van Australië 160.03 054.92 (20) 105.11 (20)
22 Leslie Man Cheuk Ip Vlag van Hongkong 146.74 052.86 (21) 093.88 (22)
23 Kai Xiang Chew Vlag van Maleisië 138.46 047.38 (23) 091.08 (23)
24 Micah Tang Vlag van Taiwan 135.79 046.41 (24) 089.38 (24)
Alleen korte kür
25 Harry Hau Yin Lee (5) Vlag van Hongkong 045.27 (25)
26 Harrison Jon-Yen Wong Vlag van Hongkong 045.12 (26)

Vrouwen[bewerken]

Er namen 23 vrouwen uit elf landen aan het kampioenschap deel. Acht vrouwen debuteerden op het "4CK". Met hun vijfde deelname waren de Australische Brooklee Han en de Chinese Li Zijun degenen die het vaakst aan dit kampioenschap deelnamen.

# naam (deelname) land punten korte
kür
vrije
kür
Goud Mai Mihara Vlag van Japan 200.85 66.51 (4) 134.34 (1)
Zilver Gabrielle Daleman (2) Vlag van Canada 196.91 68.25 (1) 128.66 (3)
Brons Mirai Nagasu (4) Vlag van Verenigde Staten 194.95 62.91 (5) 132.04 (2)
04 Kaetlyn Osmond (3) Vlag van Canada 184.17 68.21 (2) 115.96 (6)
05 Choi Da-bin (2) Vlag van Zuid-Korea 182.41 61.62 (6) 120.79 (4)
06 Mariah Bell Vlag van Verenigde Staten 177.10 61.21 (7) 115.89 (7)
07 Li Zijun (5) Vlag van China 177.05 60.37 (8) 116.68 (5)
08 Elizabet Tursynbayeva Vlag van Kazachstan 176.65 66.87 (3) 109.78 (11)
09 Wakaba Higuchi Vlag van Japan 172.05 58.83 (10) 113.22 (9)
10 Rika Hongo (3) Vlag van Japan 167.42 59.16 (9) 108.26 (13)
11 Alaine Chartrand (4) Vlag van Canada 167.12 53.64 (14) 113.48 (8)
12 Karen Chen (2) Vlag van Verenigde Staten 166.82 55.60 (12) 111.22 (10)
13 Li Xiangning Vlag van China 164.85 55.73 (11) 109.12 (12)
14 Brooklee Han (5) Vlag van Australië 152.05 48.44 (16) 103.61 (14)
15 Zhao Ziquan (2) Vlag van China 147.37 49.97 (15) 097.40 (15)
16 Kailani Craine (3) Vlag van Australië 136.91 54.70 (13) 082.21 (17)
17 Amy Lin (2) Vlag van Taiwan 125.02 45.40 (18) 079.62 (19)
18 Maisy Hiu Ching Ma (2) Vlag van Hongkong 124.65 43.55 (19) 081.10 (18)
19 Son Suh-hyun Vlag van Zuid-Korea 122.35 38.61 (22) 083.74 (16)
20 Chloe Ing Vlag van Singapore 120.18 41.61 (21) 078.57 (20)
21 Shuran Yu Vlag van Singapore 118.40 43.26 (20) 075.14 (21)
0- Kim Na-hyun (2) Vlag van Zuid-Korea 45.95 (17) t.z.t.
0- Michaela Du Toit (2) Vlag van Zuid-Afrika 33.39 (23) t.z.t.

Paren[bewerken]

Er nam een record aantal van vijftien paren uit, eveneens een record aantal van, zes landen deel aan het kampioenschap. Zeven paren debuteerden op dit kampioenschap, hieronder vijf deelnemers die eerder met een andere partner deelnamen. Zhang Hao nam zeven keer deel met Zhang Dan (2002-2005 + 2008-2010) en tweemaal met Peng Cheng (2013, 2015). Zhang Hao nam op dit kampioenschap deel met Yu Xiaoyu die in 2016 deelnam met Jin Yang, die weer de nieuwe partner van Peng Cheng was. Ryuichi Kihara nam in 2015 deel met Narumi Takahashi. Met zijn tiende deelname nam Zhang Hao het vaakst deel aan dit kampioenschap.

# naam (deelname) land punten korte
kür
vrije
kür
Goud Sui Wenjing (5)
Han Cong (5)
Vlag van China 225.03 80.75 (1) 144.28 (1)
Zilver Meagan Duhamel (8)
Eric Radford (6)
Vlag van Canada 212.23 74.31 (3) 137.92 (2)
Brons Ljoebov Iljoesjetsjkina (3)
Dylan Moscovitch (6)
Vlag van Canada 205.31 73.04 (4) 132.27 (4)
04 Yu Xiaoyu (2)
Zhang Hao (10)
Vlag van China 203.40 75.20 (2) 128.20 (5)
05 Peng Cheng (3)
Jin Yang (2)
Vlag van China 202.92 66.44 (7) 136.48 (3)
06 Alexa Scimeca (4)
Chris Knierim (4)
Vlag van Verenigde Staten 193.91 69.10 (6) 124.81 (6)
07 Kirsten Moore-Towers (5)
Michael Marinaro (5)
Vlag van Canada 192.35 70.89 (5) 121.46 (7)
08 Haven Denney (3)
Brandon Frazier (3)
Vlag van Verenigde Staten 179.45 63.39 (8) 116.06 (8)
09 Ashley Cain
Timothy LeDuc
Vlag van Verenigde Staten 168.87 62.58 (9) 106.27 (10)
10 Sumire Suto (2)
Francis Boudreau Audet (2)
Vlag van Japan 164.96 58.14 (10) 106.82 (9)
11 Jekaterina Aleksandrovskaja
Harley Windsor
Vlag van Australië 154.10 56.10 (11) 098.00 (11)
12 Kim Su-yeon
Kim Hyung-tae
Vlag van Zuid-Korea 140.68 49.88 (13) 090.80 (12)
13 Mia Suzaki
Ryuichi Kihara (2)
Vlag van Japan 130.85 50.48 (12) 080.37 (14)
14 Ji Min-ji
Themistocles Leftheris
Vlag van Zuid-Korea 129.19 45.81 (14) 083.38 (13)
15 Kim Kyu-eun
Alex Kang-chn Kam
Vlag van Zuid-Korea 118.91 41.06 (15) 077.85 (15)

IJsdansen[bewerken]

Er namen zestien paren uit zes landen deel aan het kampioenschap, waaronder vier paren die hun debuut maakten. Met hun achtste deelname waren de Canadese paren Tessa Virtue / Scott Moir en Kaitlyn Weaver / Andrew Poje degenen met de meeste deelnames achter hun naam.

# naam (deelname) land punten korte
kür
vrije
kür
Goud Tessa Virtue (8)
Scott Moir (8)
Vlag van Canada 196.95 79.75 (1) 117.20 (1)
Zilver Maia Shibutani (6)
Alex Shibutani (6)
Vlag van Verenigde Staten 191.85 76.59 (2) 115.26 (2)
Brons Madison Chock (6)
Evan Bates (6)
Vlag van Verenigde Staten 185.58 74.67 (3) 110.91 (3)
04 Madison Hubbell (5)
Zachary Donohue (5)
Vlag van Verenigde Staten 180.82 73.79 (4) 107.03 (6)
05 Kaitlyn Weaver (8)
Andrew Poje (8)
Vlag van Canada 180.09 71.15 (5) 108.94 (4)
06 Piper Gilles (5)
Paul Poirier (7)
Vlag van Canada 170.14 61.21 (7) 108.93 (5)
07 Wang Shiyue (4)
Liu Xinyu (4)
Vlag van China 154.23 61.45 (6) 092.78 (7)
08 Yura Min (3)
Alexander Gamelin (2)
Vlag van Zuid-Korea 144.69 59.01 (8) 085.68 (8)
09 Kana Muramoto (2)
Chris Reed (5)
Vlag van Japan 140.38 57.80 (9) 082.58 (9)
10 Chen Hong
Zhao Yan
Vlag van China 128.55 51.34 (11) 077.21 (10)
11 Song Linshu
Sun Zhuoming
Vlag van China 124.59 51.60 (10) 072.99 (11)
12 Emi Hirai (5)
Marien dela Asuncion (5)
Vlag van Japan 121.71 49.35 (12) 072.36 (12)
13 Lee Ho-jung (2)
Richard Kang-in Kam (2)
Vlag van Zuid-Korea 112.42 44.57 (13) 067.85 (13)
14 Adele Morrison
Demid Rokachev
Vlag van Australië 096.35 37.87 (14) 058.48 (14)
15 Matilda Friend (2)
William Badaoui (2)
Vlag van Australië 089.29 32.75 (16) 056.54 (15)
16 Kimberley Hew-Low
Timothy McKernan
Vlag van Australië 084.97 33.54 (15) 051.43 (16)