Vlaamse Volksbeweging

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Logo van de Vlaamse Volksbeweging

De Vlaamse Volksbeweging (VVB) is een partijonafhankelijke Vlaamsgezinde denktank en pressiegroep (in België: drukkingsgroep). Sinds 1991 ijvert de VVB voor de onafhankelijkheid van Vlaanderen en behoort dus tot de Vlaams-nationalistische stroming binnen de Vlaamse Beweging. De VVB houdt er goede contacten op na met de meeste Vlaamse politieke partijen en is de drijvende kracht achter het OVV. Haar leden zijn voornamelijk afkomstig van de rechterzijde van het politiek spectrum. Met het Taal Aktie Komitee (T.A.K.) zijn er nauwe structurele en persoonlijke banden.

De VVB ontstond in 1956 als onafhankelijke en pluralistische pressiegroep onder voorzitterschap van Maurits Coppieters. Op een VVB-congres in 1962 lanceerde toenmalig politiek secretaris Wilfried Martens voor het toen nog unitaire België de idee van een unionistisch federalisme.

De VVB is met ongeveer 5000 leden een van de kleinere maatschappelijk-culturele verenigingen in Vlaanderen. De Vlaamse Volksbeweging heeft een negentigtal lokale afdelingen, een maandblad Grondvest, enkele e-zines en specifieke werkgroepen. De VVB is officieel erkend en bijgevolg ook gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap als socio-culturele vereniging. Haar missie luidt als volgt: “De VVB streeft naar de maatschappelijke, culturele en politieke ontvoogding van Vlaanderen tot een onafhankelijke staat in Europa en speelt daarbij een proactieve voortrekkersrol bij het behartigen van de Vlaamse belangen. Als niet-partijpolitieke, pluralistische vereniging wil ze daarom via socioculturele weg de brede publieke opinie bij dat streven betrekken en aanzetten tot actieve inzet in het democratische besluitvormingsproces.”

De huidige leiding berust bij voorzitter Bart De Valck en directeur Bert Schoofs, ondervoorzitter Hilde Roosens en secretaris Bruno Valkeniers. Onder hun leiding blijft de VVB ijveren voor Vlaamse onafhankelijkheid en tegen het Belgisch democratisch deficit en de nog bestaande discriminaties van de Vlamingen in de Belgische instellingen én in Brussel. In 2017 wordt vooral aandacht besteed aan de blijvende transfers naar Wallonië, een wantoestand die onder meer aan de kaak wordt gesteld met een krasbiljettenactie. Centraal in die actie staat ook de campagnebus, een omgebouwde stadsbus die onder de vlag "Ja voor Vlaanderen" wordt ingezet om de VVB dichter bij de mensen te brengen.

De VVB is mede-oprichter van EPI (European Partnership for Independence) en ICEC (International Commission of European Citizens). In dit samenwerkingsverband organiseerde de VVB in Brussel op 30 maart 2014 een geslaagde internationale betoging voor zelfbeschikking en onafhankelijkheid. De jaarlijkse bevlagging van de Ronde van Vlaanderen waarbij zo’n 70 000 leeuwenvlaggetjes onder de kijkers worden verdeeld, is de manifestatie waarbij de VVB zich het duidelijkst manifesteert als promotor van een Vlaamse identiteit.

Voorzitters[bewerken]

Periode Naam
1957 - 1963 Maurits Coppieters
1963 - 1980 Paul Daels
1981 - 1989 Jaak Van Waeg
1989 - 1998 Peter De Roover
1998 - 2000 Ivan Mertens
2000 - 2004 Guido Moons
2004 - 2007 Rita De Bont
2007 - 2009 Eric Defoort
2010 - 2013 Guido Moons
2013 - Bart De Valck

Externe links[bewerken]