Maurits Coppieters

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Maurits Coppieters
Maurits Coppieters ca. 2000
Maurits Coppieters ca. 2000
Volledige naam Maurits Coppieters
Geboren Sint-Niklaas, 14 mei 1920
Overleden Deinze, 11 november 2005
Kieskring Flag of Oost-Vlaanderen.svg Sint-Niklaas
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Politicus
Partij Volksunie
Functies
1965 - 1971 Voorzitter VVB
1965 - 1971 Volksvertegenwoordiger
1971 - 1974 Provinciaal senator
1971 - 1979 Lid Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap
1972 - 1976 Fractievoorzitter Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap
1974 - 1978 Senator
1974 - 1978 Lid Vlaamse Gewestraad
1977 - 1979 Voorzitter Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap[1]
1979 Provinciaal senator
1979 Fractievoorzitter Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap[2]
1979 - 1981 Europees Parlementslid
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Maurits Coppieters (Sint-Niklaas, 14 mei 1920 - Deinze, 11 november 2005) was een Belgisch politicus voor de Volksunie.

Levensloop[bewerken]

Coppieters studeerde geschiedenis en rechten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog dook hij als werkweigeraar onder. Hij werd een morele autoriteit in de naoorlogse Vlaamse Beweging. Hij was onder andere een van de heroprichters van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), waarvan hij voorzitter werd. Tevens was hij verbondscommissaris van de katholieke scouts (VVKS).

Hij ontplooide zijn politieke carrière bij de Volksunie vanaf 1963.[3] In 1996 richtte hij samen met de socialist Norbert De Batselier de beweging het Sienjaal op, met het oog op een bundeling van alle progressieve krachten in Vlaanderen. Het praktisch rechtvaardiger maken van het OCMW was het voornaamste doel.

Hij was onder meer volksvertegenwoordiger (1965-1971), senator (1971-1979) en Europees parlementslid (1979-1981). Daarnaast was hij lid van de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap (december 1971-november 1979), waar hij VU-fractievoorzitter (februari 1972-februari 1976 + april-november 1979) en voorzitter (juni 1977-december 1978) van was. Vanaf 30 januari 1991 mocht hij zich erevoorzitter noemen, een eretitel die hem werd toegekend door het Bureau (dagelijks bestuur) van de toenmalige Vlaamse Raad.

De uitzichtloosheid van de buitenparlementaire actie en de ontgoocheling over de taalwetgeving van 1963 brachten Coppieters in de politiek. Zelfbestuur voor Vlaanderen was voor Coppieters niet los te denken van de vernieuwing van de Vlaamse samenleving. Openheid tegenover de ontwikkelingen in de wereld en het doorbreken van de verzuiling zijn daarvoor een conditio sine qua non. Zijn ‘bevrijdingsnationalisme’ plaatste de Vlaamse Beweging in het ruimere kader van de strijd van de verdrukte volken van de derde wereld.

Coppieters droeg rond 1970 in belangrijke mate bij tot de ideologische verruiming van de Volksunie door de organisatie van partijcongressen over politiek pluralisme, de rechten van de vrouw, milieuproblematiek en ontwikkelingssamenwerking. Hij werd het boegbeeld van de progressieve vleugel in de partij.

Ook op de Europese politieke scène liet hij zich niet onbetuigd. In de periode 1979-81 stichtte hij mee de Europese Vrije Alliantie (EVA). In Mei 2005 besliste de EVA om haar toekomstige Europese politieke stichting naar Maurits Coppieters te noemen, later dat jaar stierf Coppieters en maakte hij niet meer mee hoe in 2007 een Europese Maurits Coppieters stichting werd opgestart.

Op 10 november 2009, bijna vier jaar na zijn dood, werd in het Vlaams Parlement een boek voorgesteld gewijd aan Maurits Coppieters, uitgegeven door het ADVN: Het Laatste Jaar van de Klaproos. Historici, medestanders en vrienden staan er stil bij de figuur van Maurits.

Externe links[bewerken]

Voorganger:
/
Voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging
1957 - 1963
Opvolger:
Paul Daels
Voorganger:
Jan Bascour
Voorzitter van de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap
1977 - 1979
Opvolger:
Henri Boel